غلبه بر پشیمانی‌های گذشته و پیشروی به سوی دعوت خدا

«آنچه را که در پشت سر است فراموش کرده و به سوی آنچه در پیش رو است پیش می‌روم، به سوی هدف می‌شتابم.» فیلیپیان ۳:۱۳-۱۴ NKJV

پشیمانی‌ها در مورد گذشته بخشی از زندگی هستند. ما می‌توانیم اجازه دهیم که آنها ما را ناامید کرده و عقب نگه دارند، یا می‌توانیم بر آنها غلبه کرده و به جلو حرکت کنیم. نصیحت پولس در بالا برای هر مسیحی خوب است: گذشته را فراموش کنید و به جلو حرکت کنید! غرق شدن در شکست‌های گذشته مانع پیشرفت ما می‌شود، و این دقیقاً همان چیزی است که شیطان می‌خواهد. به همین دلیل در عبرانیان به ما گفته شده است که «هر وزنه و گناهی را که به آسانی ما را درگیر می‌کند، کنار بگذاریم.» غرق شدن در گذشته وزنی است که به ما اجازه نمی‌دهد «با استقامت در مسابقه ... پیش روی خود بدویم» (عبرانیان ۱۲:۱).

و پولس از تجربه سخن می‌گفت. او هر دلیلی برای احساس گناه در مورد گذشته خود داشت، به ویژه با توجه به آینده‌اش. او یکی از اصلی‌ترین آزاردهندگان مسیحیان بود: «او کلیسا را ویران کرد ... مردان و زنان را می‌کشید و به زندان می‌انداخت» (اعمال ۸:۳). اما به جای اینکه اجازه دهد پشیمانی از اعمال گذشته، یا حتی غرور برای دستاوردهای گذشته (فیلیپیان ۳:۴-۶)، فعالیت‌های آینده او را محدود کند، او را می‌یابیم که «آنچه را که در پشت سر است فراموش کرده و به سوی آنچه در پیش رو است پیش می‌رود.» او نشان داد که خون نجات‌بخش نجات‌دهنده‌اش به اندازه کافی قدرتمند بود تا او را از گناهان گذشته‌اش و هر گناه مرتبط با آنها پاک کند. آیا ما این درس را آموخته‌ایم؟

پولس به ما ثابت می‌کند که ما برای مسابقه ایمان قبل از ورود به آن تمرین نمی‌کنیم. ما در حین دویدن آن تمرین می‌کنیم! توجه کنید که بلافاصله پس از برخورد پولس، آزاردهنده، با عیسی، آزاردیده، در راه دمشق چه اتفاقی افتاد: «بلافاصله او مسیح را در کنیسه‌ها موعظه کرد.» و یهودیان چگونه واکنش نشان دادند؟ «همه کسانی که شنیدند شگفت‌زده شدند و گفتند: «آیا این همان کسی نیست که کسانی را که این نام را در اورشلیم می‌خواندند، نابود کرد؟»» (اعمال ۹:۲۰-۲۱). بنابراین، بیایید گذشته را فراموش کنیم و به سوی هدف پیش برویم، زیرا، همانطور که پولس نوشت، در پایان مسابقه «جایزه‌ای» وجود دارد – «دعوت عالی خدا در مسیح عیسی» (فیلیپیان ۳:۱۴).