«زیرا خدا روح ترس را به ما نداده است، بلکه روح قدرت، محبت و قضاوت صحیح را.» (۲ تیموتائوس ۱:۷) تنها ترسی که خدا در زندگی یک مسیحی تشویق می‌کند، ترس از خداست (۲ قرنتیان ۵:۱۰-۱۱؛ عبرانیان ۱۰:۳۱). ترس از مردم از خدا نیست. مشکل این است که بسیاری از مسیحیان بیشتر از خدا از مردم می‌ترسند. ترس آنها مانع از خشنود کردن خدا می‌شود زیرا تلاش‌های خود را برای راضی کردن دیگران هدر می‌دهند.
تیموتائوس مرد جوانی بود، ذاتاً ترسو، و احتمالاً از نظر جسمی قوی نبود (۱ تیموتائوس ۵:۲۳). او از آزمایش‌ها و آزار و اذیت‌های مکرر پولس آگاه بود. او می‌دانست که او نیز ممکن است همان آزار و اذیت‌ها را متحمل شود. پولس به همکار جوان خود یادآوری کرد که ترس از دیگران از خدا نیست.
ترس باعث می‌شود ما متوقف شویم و آنچه را که خدا به وضوح به ما گفته است انجام دهیم، زیر سوال ببریم. شاید ما در اطاعت خود مطمئن بودیم تا زمانی که آزار و اذیت آمد؛ اکنون شک داریم که آیا صدای خدا را به درستی شنیده‌ایم. بیشتر ترس، ترس از ناشناخته‌هاست. ما نمی‌دانیم چه چیزی در پیش رو داریم، بنابراین نگران می‌شویم. تخیلات ما می‌تواند مشکلات را تا جایی بزرگ کند که غیرقابل حل به نظر برسند. ما برای دیدن چیزها در چشم‌انداز صحیح به ذهنی سالم نیاز داریم. به همین دلیل خدا روح‌القدس خود را به ما داد تا ما را قادر سازد چیزها را همانطور که خدا می‌بیند، ببینیم.
ترس بهانه‌ای برای نافرمانی از خدا نیست. دلیلی برای زندگی در ترس وجود ندارد وقتی حضور قدرتمند روح‌القدس در درون شماست. ترس شما را به بردگی می‌کشد، اما مسیح آمده است تا شما را آزاد کند. از خدا بخواهید شما را از هر ترسی که تجربه می‌کنید آزاد کند و چشمان شما را باز کند. همانطور که او واقعیت وضعیت شما را آشکار می‌کند، شما را قادر می‌سازد تا در اطاعت ادامه دهید.
