«اما تو [تیموتاوس]، ای مرد خدا… عدالت، دینداری، ایمان، محبت، صبر و فروتنی روح را دنبال کن. در نبرد نیکوی ایمان با جدیت بکوش. زندگی ابدی را که به آن فراخوانده شده‌ای و اعتراف نیکو را در برابر شاهدان بسیار اعتراف کرده‌ای، به دست آور» (اول تیموتاوس ۶:۱۱–۱۲). بخش ۲
۵. داوود: آرزوی نظم در خانه خدا — اول تیموتاوس ۳:۱–۱۶
اول تیموتاوس ۳ به موضوع نظم در خانه خدا می‌پردازد، که به عنوان «کلیسای خدای زنده، ستون و بنیاد حقیقت» توصیف شده است، و داوود مرد خدا در عهد عتیق است که این ویژگی مرد خدا را نشان می‌دهد.
در این بخش پولس به موضوع مشایخ، مردانی که نظارت روحانی را در خانه خدا اعمال می‌کنند، و شماسان، که مسئولیت‌هایشان مربوط به امور دنیوی یا موقت کلیسا است، می‌پردازد و ویژگی‌های لازم برای مرد و همسرش را در صورتی که چنین کاری مطابق با رضایت خدا انجام شود، تشریح می‌کند، زیرا یک زندگی خانوادگی وفادار پیش‌شرطی برای انجام کار مشابه در کلیسا است (رجوع کنید به آیه ۵).
در دوم تواریخ ۸:۱۴ سلیمان در برقراری نظم خدا در معبد تازه ساخته شده، تقسیمات یا دوره‌های نقش‌های کاهنان را بر اساس نظمی که داوود قبل از مرگش تعیین کرده بود، مشخص کرد، که در این زمینه، «مرد خدا» نامیده می‌شود. داوود، شاید بیشتر از هر مرد دیگری قبل یا بعد از او، آرزوی عمیقی برای خانه خدا داشت. سخنان او را در دوم سموئیل ۷:۳ در نظر بگیرید و ببینید که چگونه او آرزو داشت که تابوت خدا یک مکان استراحت دائمی داشته باشد، و حتی اگر او از ساختن آن منع شده بود زیرا خدا گفت که او مرد جنگ است و نه مرد صلح، او سال‌های باقی‌مانده عمر خود را به جمع‌آوری تمام مواد لازم برای پسرش سلیمان برای ساختن آن اختصاص داد و حتی نظم کاهنان و خدماتی را که باید در آنجا انجام شود، تعیین کرد.
باز هم، خدا بهترین نمونه از مردی با چنین آرزوی شدید برای حفظ نظم خود در خانه‌اش را با اعلام داوود به عنوان مرد خدا در ارتباط با این موضوع برجسته کرده است، و پولس نیز توجه ما را به آن جلب خواهد کرد با پرداختن به این موضوع نظم خداپسندانه در خانه خدا در اولین رساله خود به تیموتاوس. به نظر می‌رسد این دلیل اصلی نوشتن این رساله بوده است؛ او آرزو داشت به افسس برود و با تیموتاوس رو در رو در مورد آن صحبت کند، اما این موضوع آنقدر مهم بود که نمی‌توانست صبر کند، و او احساس کرد مجبور است به او بنویسد (آیات ۱۴–۱۵) و به او یادآوری کند که شهادت اصلی که کلیسا باید بدهد، راز دینداری است—«خدا در جسم ظاهر شد، در روح توجیه شد، به فرشتگان ظاهر شد، در میان ملت‌ها موعظه شد، در جهان به او ایمان آورده شد، در جلال بالا برده شد» (آیه ۱۶). مرد خدا عمیقاً درگیر این است که این راز دینداری در کلیسا از طریق نظم خداپسندانه آن دیده شود.
۶. شمعیا: تکیه بر وفاداری خدا در روز فروپاشی — اول تیموتاوس ۴:۱–۱۶
در فصل ۴، پولس آنچه را که روح صریحاً در مورد «زمان‌های آخر» گفته بود، به تفصیل بیان کرد. او قبلاً در مورد نظم در کلیسا بر اساس افکار خدا صحبت کرده بود، اکنون در مورد انحرافی که در نتیجه عدم حفظ این نظم توسط انسان رخ خواهد داد، صحبت کرد؛ و پس از پرداختن به آنچه معلمان مرتد وارد خواهند کرد، به مسئولیت‌های تیموتاوس در پرتو این شکست ادامه داد. آموزش باید در اقدامات تیموتاوس بسیار برجسته باشد؛ او همچنین باید در رفتار خود نمونه‌ای باشد تا آنچه را که آموزش می‌دهد در برابر شنوندگانش زندگی کند.
مرد خدا که نشان می‌دهد اقدامات ما در پرتو انحراف از حقیقت چگونه باید باشد، شمعیا است. او در یک لحظه حساس در تاریخ اسرائیل ظاهر شد. ده قبیله علیه پادشاه مشروع (اما نسبتاً احمق) اسرائیل — رحبعام، پسر سلیمان — شورش کرده بودند و به جای آن از یربعام پیروی می‌کردند. رحبعام ارتشی را برای جنگ با یربعام جمع کرد تا تمام پادشاهی را برای خود بازپس گیرد، اما خدا مردی از خدا، شمعیا، را فرستاد تا به رحبعام بگوید از جنگ با یربعام خودداری کند و گفت:
یهوه چنین می‌گوید: بالا نروید و با برادران خود، فرزندان اسرائیل، نجنگید؛ هر کس به خانه خود بازگردد، زیرا این امر از من است (اول پادشاهان ۱۲:۲۴).
این تنها آیه در کتاب مقدس در مورد شمعیا است — اما چه درس‌های مهمی را پیش روی ما می‌آورد. ده قبیله شورشی هنوز برادران آنها بودند. آنها در چشمان خدا چنین بودند و باید در چشمان رحبعام نیز چنین می‌بودند. آنچه رخ داده بود توسط خدا به دلیل بی‌وفایی سلیمان اجازه داده شده بود، و این تنبیه باید پذیرفته می‌شد.
برای به کار بردن این درس‌ها امروز، باید ببینیم که تقسیمات بیرونی که رخ داده‌اند قابل برگشت نیستند؛ ما نمی‌توانیم به وضعیت پنطیکاستی بازگردیم که همه ایمانداران یکدل بودند و قدرت خدا به طور عمومی دیده می‌شد (اگرچه همانطور که دوم تیموتاوس ۲:۲۲ روشن می‌کند، هنوز مسئولیت ماست که با همه کسانی که با قلبی پاک خداوند را می‌خوانند، جمع شویم). مرد خدا باید در این مورد تسلیم اراده خدا باشد. او همچنین نباید این واقعیت را از دست بدهد که کلیسا شامل هر ایماندار در مسیح است، هر کجا یا با هر کس که جمع شوند. بدن مسیح شامل هر ایماندار روی زمین در هر زمان است، و مرد خدا در دیدگاه خود فرقه‌گرا نیست، بلکه با تشخیص این واقعیت، باید به دنبال برکت هر قدیس باشد، چه با او جمع شوند یا نه. با انجام این کار، او نمونه‌ای برای همه خواهد بود، و هم خود و هم کسانی را که به او گوش می‌دهند نجات خواهد داد (اول تیموتاوس ۴:۱۵–۱۶).
۷. مردان گمنام خدا: ایستادگی برای حقیقت در روزی تاریک، نادیده نگرفتن نیاز به انضباط — اول تیموتاوس ۵:۱–۲۰
در فصل ۵ پولس به اندرزهای خود برای این زمان‌های آخر ادامه داد و به چگونگی ارتباط تیموتاوس با بیوه‌زنان و مشایخ پرداخت و اطمینان حاصل کرد که هیچ یک از آنها از موقعیت خود در کلیسا سوءاستفاده نمی‌کنند. موقعیت‌های واقعی برای هر دو تشریح شده و سپس کنترل‌هایی برای اصلاح هر گونه شکست معرفی شده است. در انجام این کار پولس از درس‌هایی که می‌توان از چهار مرد گمنام خدا آموخت، استفاده کرد.
یک مرد گمنام خدا در اول سموئیل ۲ به عیلی فرستاده شد تا او را از داوری خدا بر او و پسرانش آگاه کند؛ بر پسرانش به خاطر راه‌های ناخداپسندشان و بر عیلی به خاطر عدم مهار آنها و برکناری آنها از کهانت.
یک مرد گمنام دیگر خدا در اول پادشاهان ۱۳ به یربعام فرستاده شد تا داوری را بر مذبح او در بیت‌ئیل (نه بر شخص یربعام) و بر کل سیستم بت‌پرستی تقلبی او که در مخالفت با مذبح در معبد اورشلیم ساخته شده بود، اعلام کند. چقدر غم‌انگیز است که در فصل بعدی می‌آموزیم که یهوه قبلاً در همان مکان پیامبری داشت که از نظر اخلاقی برای استفاده توسط او مناسب نبود، و بنابراین او مجبور شد مردی از خدا را از یهودا بفرستد تا پیام خود را برساند.
یک مرد گمنام سوم خدا در اول پادشاهان ۲۰ به اخاب فرستاده شد تا داوری را بر ارتش بزرگ سوری‌ها به خاطر سخنان کفرآمیزشان در مورد یهوه اعلام کند و پادشاه ناخداپسند را در مورد نابودی آنها مطمئن سازد. خدا برای جلال خود در مورد مورد نظر عمل خواهد کرد.
سرانجام، یک مرد گمنام چهارم خدا در دوم تواریخ ۲۵ به امصیا فرستاده شد تا پادشاه یهودا را در مورد استخدام مزدوران از ده قبیله شورشی اسرائیل در نبردشان علیه مردان سعیر سرزنش کند. چنین اتحادی نه تنها نشانه‌ای از عدم اعتماد به خدای زنده بود، بلکه انکار ارتباط آلوده‌کننده‌ای بود که از آن ناشی می‌شد.
مطالعه سخنان و اعمال این چهار مرد خدا نشان خواهد داد که همه آنها در روزهای بسیار تاریک فعال بودند، زمانی که در میان قوم خدا فروپاشی انضباط وجود داشت، روزهایی که انحراف از حقیقت و عدم جدایی از عناصر ناخداپسند قوم خدا را مشخص می‌کرد و زمانی که پیام توبیخ لازم بود. پولس به این مسائل در اول تیموتاوس ۵ در مورد رهبری محلی مشایخ و جایگاه بیوه‌زنان در میان قوم خدا پرداخت.
ما در بررسی شمعیا دیدیم که مرد خدا در مورد فروپاشی وحدت ظاهری مقدسین تسلیم اراده خدا می‌شود، اما در بررسی این چهار مرد گمنام خدا می‌بینیم که در انجام این کار نباید هیچ مصالحه‌ای در مورد حقیقت وجود داشته باشد. شورش یربعام گناه بود، و اگر رحبعام از جنگ با او منع شده بود، خدا همچنان حقوق خود را حفظ می‌کرد و شاهد خود را فرستاد تا داوری را بر مذبح اعلام کند، حتی اگر رحمت به خود یربعام نشان داده می‌شد. نباید هیچ مصالحه‌ای در مورد حقیقت و هیچ ارتباطی با چیزهایی که مقدسین خدا را آلوده می‌کند، وجود داشته باشد. بنابراین، درس‌هایی که در این مردان گمنام خدا دیده می‌شود، درس‌هایی را که از شمعیا در مورد اعمال مرد خدا در روز فروپاشی می‌آموزیم، کاملاً متعادل می‌کند.
۸. سموئیل: یک رفتار و شهادت شرافتمندانه مطابق با دعوت خدا — اول تیموتاوس ۵:۲۱–۶:۱۰، ۱۷–۲۱
سرانجام، از ۵:۲۱ تا ۶:۱۰ پولس به موضوع رفتار شخصی تیموتاوس می‌پردازد؛ او باید در تمام معاملات خود بی‌طرف، در رفتار خود پاک، با اعمال نیکو مشخص، خادمی وفادار، و با دینداری همراه با قناعت مشخص باشد. در تمام اینها او باید شاهدی وفادار برای آموزه‌ای باشد که به او گفته شده بود موعظه کند، آموزه‌ای که از پولس آموخته بود. همانند تمام رساله‌های پولس، آموزه ابتدا می‌آید و سپس اندرز برای رفتار مطابق با آن.
نمونه‌ای که پولس در اینجا به آن اشاره کرد، سموئیل بود که توسط خادم شائول در اول سموئیل ۹ مرد خدا نامیده شد. الاغ‌های پدر شائول گم شده بودند، و شائول برای یافتن آنها فرستاده شده بود اما بدون موفقیت. شائول در آستانه تسلیم شدن و بازگشت به خانه بود اما خادم او پیشنهاد کرد که به دیدار سموئیل بروند، که در آن زمان در شهری نزدیک بود، و گفت:
در این شهر مردی از خدا هست، و او مردی شرافتمند است؛ هر چه او می‌گوید مطمئناً به وقوع می‌پیوندد (اول سموئیل ۹:۶).
این مرد خدا با رفتار شرافتمندانه و گفتار صادقانه خود مشخص بود، ویژگی‌هایی که او خود در تاریخ بعدی به آنها اشاره کرد، زمانی که مردم راهنمایی او را رد کردند و پادشاهی «مانند همه ملت‌ها» را در اول سموئیل ۱۲:۳–۵ خواستند؛ او مردی شرافتمند بود در مقابل پسران عیلی که با اعمال خود خیمه خدا و کهانت را تحقیر کرده بودند و داوری خدا را بر سر خود آورده بودند (اول سموئیل ۲:۱۲–۱۷، ۲۵) یا حتی پسران خود سموئیل که در راه‌های پدرشان راه نرفتند بلکه رشوه گرفتند (اول سموئیل ۸:۳). سموئیل نوری درخشان در برابر پس‌زمینه‌ای بسیار تاریک از شکست کهانت و از دست دادن متعاقب تابوت عهد در اوایل زندگی‌اش بود. با این حال، با وجود همه اینها، وفاداری خدا به قوم خود نیز در فراهم آوردن سموئیل، مرد خدا، دیده شد، که تمام اسرائیل می‌دانستند که خدا او را از سن بسیار کم برای پیامبری خود آماده کرده بود (اول سموئیل ۳:۲۰). باز هم، این کاملاً با شخصیت اول تیموتاوس سازگار است و اوج مناسبی برای اندرزهای پولس به تیموتاوس است.
هشدارهای نهایی او به تیموتاوس در مورد ثروت‌های مادی در ۶:۹–۱۰ و همچنین ۶:۱۷–۱۹ از مثال خوب قناعت و ذهنیت آسمانی مرد خدا و مثال بد طمع پسران خود او استفاده کرد. رفتار مرد خدا شرافتمندانه و گفتار او قابل اعتماد است.
درخواستی از تیموتاوس برای مرد خدا بودن — اول تیموتاوس ۶:۱۱–۱۶
اما تو، ای مرد خدا، از این چیزها بگریز و عدالت، دینداری، ایمان، محبت، صبر و فروتنی روح را دنبال کن. در نبرد نیکوی ایمان با جدیت بکوش. زندگی ابدی را که به آن فراخوانده شده‌ای و اعتراف نیکو را در برابر شاهدان بسیار اعتراف کرده‌ای، به دست آور. من تو را در برابر خدا که همه چیز را در زندگی حفظ می‌کند، و مسیح عیسی که در برابر اعتراف نیکو شهادت داد، امر می‌کنم که این فرمان را بی‌عیب و بی‌نقص حفظ کنی تا ظهور خداوند ما عیسی مسیح؛ که در زمان خود، حاکم مبارک و یگانه، پادشاه کسانی که سلطنت می‌کنند، و خداوند کسانی که سروری می‌کنند، آن را نشان خواهد داد؛ او که تنها جاودانگی دارد، در نوری غیرقابل دسترس ساکن است؛ او را هیچ انسانی ندیده و نمی‌تواند ببیند؛ جلال و قدرت ابدی از آن او باد. آمین.
پولس پس از برجسته کردن هشت ویژگی که در مردان خدا در عهد عتیق آشکار شد، با یک اندرز نهایی سخن خود را به پایان رساند. در انجام این کار، او تیموتاوس را نیز به عنوان مرد خدا خطاب کرد، زیرا او نیز مانند ما باید در روزی تاریک راه می‌رفت و اگر می‌خواست وظیفه‌ای را که پولس به او محول کرده بود انجام دهد، باید این ویژگی‌ها را در خود نشان می‌داد. همه چیز در این رساله به این درخواست نهایی منجر می‌شود که پولس از تیموتاوس می‌خواهد از هر آنچه که مخالف کلام خداست بگریزد (یک گام اولیه ضروری) و سپس با هدف قلبی عدالت (ویژگی دیده شده در سموئیل)، دینداری (در داوود)، ایمان (الیشع)، محبت (شمعیا)، صبر (الیاس)، و فروتنی روح (موسی) را دنبال کند، و با جدیت در نبرد نیکوی ایمان بکوشد، و زندگی ابدی را که به آن فراخوانده شده بود (مردان گمنام خدا) به دست آورد. سرانجام، پولس از تیموتاوس خواست که این فرمان را بی‌عیب و بی‌نقص حفظ کند تا ظهور عیسی مسیح (همانطور که در عمل رحابیان که در اتاق پسران ایگدلیا در معبد اعلام شد، دیده شد). بنابراین باز هم، حتی در خلاصه نهایی پولس، این مردان خدا در عهد عتیق باید نمونه‌های زنده‌ای برای تیموتاوس باشند که او نیز چگونه باید اکنون برای جلال خدا راه برود.
در پایان مطالعه این بخش از رساله، اجازه دهید این ویژگی‌هایی را که در اعمال یازده مرد خدا در عهد عتیق آشکار شد، خلاصه کنیم:
| شماره | اول تیموتاوس | مرد خدا | درس |
| --- | --- | --- | --- |
| ۱ | ۱:۳-۱۱ | موسی | طلب برکت دیگران |
| ۲ | ۱:۱۲–۲۰ | الیشع | همیشه با فیض عمل کردن |
| ۳ | ۲:۱–۸ | الیاس | اتکا به خدا در دعا |
| ۴ | ۲:۹–۱۵ | ایگدلیا | بی‌تظاهری در خدمت، نه خودخواهی |
| ۵ | ۳:۱–۱۶ | داوود | آرزوی نظم در خانه خدا |
| ۶ | ۴:۱–۱۶ | شمعیا | اتکا به وفاداری خدا در روزهای فروپاشی |
| ۷ | ۵:۱–۲۰ | گمنام (ترکیبی) | ایستادگی برای حقیقت، نادیده نگرفتن نیاز به انضباط |
| ۸ | ۵:۲۱–۶:۱۰، ۱۷–۲۱ | سموئیل | یک رفتار و شهادت شرافتمندانه مطابق با دعوت خدا |
درخواستی از ما، برای مردان (و زنان) خدا بودن، کامل، کاملاً مجهز برای هر کار نیکو — دوم تیموتاوس ۳:۱۶–۱۷
هر کلامی از الهام خداست و برای تعلیم، برای توبیخ، برای اصلاح، برای تربیت در عدالت مفید است؛ تا مرد خدا کامل باشد، کاملاً برای هر کار نیکو مجهز باشد (دوم تیموتاوس ۳:۱۶–۱۷).
پولس در دومین رساله خود به تیموتاوس، درخواست دیگری کرد و تیموتاوس را تشویق کرد که به کتب مقدسی که از کودکی می‌شناخت توجه کند، زیرا به گفته او، آنها می‌توانستند او را برای نجات، از طریق ایمانی که در عیسی مسیح است، حکیم سازند (آیات ۱۴–۱۵)، اما سپس او مسائل را باز کرد و اظهار داشت که همین کتب مقدس شامل هر درسی است که برای مرد خدا بودن لازم است، تا او را قادر سازد که کامل و کاملاً برای هر کار نیکو مجهز باشد.
این عبارت عمداً گسترده گذاشته شده است، زیرا این فقط یک درخواست از تیموتاوس نیست بلکه از شما و من نیز هست، زیرا پولس ننوشت «تا تو [تیموتاوس] کامل باشی، کاملاً برای هر کار نیکو مجهز باشی» بلکه «تا مرد خدا کامل باشد، کاملاً برای هر کار نیکو مجهز باشد.» خدا از شما و من می‌خواهد که امروز این ویژگی‌ها را نشان دهیم. و اگر احساس می‌کنیم که این چیزها فقط برای یک ایماندار با جایگاه بالا، یا کسی با یک هدیه خاص، یا کسی که مدت‌هاست در مسیر مسیحی بوده است، ممکن است، بیایید در نظر بگیریم که پولس این کلمات را به چه کسی خطاب کرده است — نه به یک رسول یا نبی یا کسی که مدت‌هاست در مسیر مسیحی بوده است، بلکه به یک مرد جوان با شخصیتی ترسو. این کلمات روح‌القدس به همه ما، برادر و خواهر، پیر و جوان به طور یکسان، صرف نظر از هدیه یا هر ویژگی دیگری که ممکن است داشته باشیم، خطاب شده است؛ همه می‌توانند (و باید) این ویژگی‌ها را که پولس در مورد مردان خدا در کتب مقدس برجسته کرده بود، نشان دهند. پس باشد که ما نیز، در نتیجه تأمل در رساله‌های پولس به تیموتاوس و مردان خدا که در آنجا به آنها توجه شده است، تشویق شویم تا کامل و کاملاً برای هر کار نیکو مجهز باشیم، به عنوان مردان (و زنان) خدا در روزگار خودمان، هر یک از این ویژگی‌های مردان خدا در عهد عتیق را به خاطر نام او نشان دهیم.
