گنجینه‌های جدید و همچنین قدیمی
کدام بهتر است، قدیمی یا جدید؟ وقتی صحبت از شراب می‌شود، کارشناسان می‌گویند: «قدیمی بهتر است» (لوقا ۵:۳۹ NIV). وقتی صحبت از زندگی مسیحی می‌شود، پولس رسول خوانندگان خود را تشویق کرد که «خمیرمایه قدیمی را دور بریزید تا دسته‌ای جدید و بدون خمیرمایه باشید – همانطور که واقعاً هستید» (۱ قرنتیان ۵:۷). در اینجا او می‌گوید که جدید بهتر است. با محو شدن خاطرات ما، مقایسه بین قدیمی و جدید دشوارتر می‌شود.
حدود ۳۰۰۰ سال پیش پادشاه سلیمان نوشت: «نگویید، 'چرا روزهای قدیم بهتر از اینها بودند؟' زیرا پرسیدن چنین سؤالاتی عاقلانه نیست» (جامعه ۷:۱۰). واضح است که در خود قدیمی بودن یا جدید بودن فضیلتی وجود ندارد.
وقتی یک یهودی به مسیح ایمان آورد، با چالش استفاده از هر دو، جدید و قدیمی، روبرو شد:
بنابراین هر معلم شریعت که درباره ملکوت آسمان تعلیم دیده است، مانند صاحب خانه‌ای است که از انبار خود گنجینه‌های جدید و همچنین قدیمی را بیرون می‌آورد (متی ۱۳:۵۲).
وقتی صحبت از وحی تغییرناپذیر خدا می‌شود، ما تشویق می‌شویم که «برای ایمانی که یک بار برای همیشه به مقدسین سپرده شد، بجنگیم» (یهودا ۱:۳). ما باید به بنیاد قدیمی و محکم کلام خدا اعتماد کنیم و بر آن بنا کنیم. این را وفاداری می‌نامند. اما با گذشت زمان، سلیقه‌ها، فرهنگ‌ها و اشکال تغییر می‌کنند. ما فراخوانده شده‌ایم که همان حقیقت بی‌زمان را در موقعیت‌های جدید، همان وحی را با کلمات جدید بیان کنیم. خود زندگی این چالش را بر تمام کلیساهای محلی و تمام خدمات در همه جا تحمیل می‌کند.
همانطور که با چالش تغییر روبرو می‌شوید، از فرمول‌های ساده‌انگارانه که توسط برخی استفاده می‌شود اجتناب کنید: اینکه هر چیز جدیدی باید خوب باشد یا هر چیز قدیمی باید خوب باشد. باشد که خداوند به ما کمک کند تا از جدید بهره‌مند شویم بدون اینکه آنچه را که حقیقت است از دست بدهیم. باشد که ما مانند آن معلم یهودی ایمان آورده باشیم که در متی ۱۳:۵۲ بالا ذکر شد، «که از انبار خود گنجینه‌های جدید و همچنین قدیمی را بیرون می‌آورد.»
