«چشمان خود را بر عیسی، پدیدآورنده و کامل‌کننده ایمان بدوزیم، که به خاطر شادی‌ای که در برابرش قرار داشت، صلیب را تحمل کرد، شرم را خوار شمرد و در دست راست تخت خدا نشست.» عبرانیان ۱۲:۲-۳ NASB
ای خداوند عیسی، پاهای مقدس تو، خیابان‌های طلایی بهشت را ترک کرد تا در راهی فروتنانه قدم بردارد از بدبختی و سرما. تو در بزرگراه‌های خاکی زمین قدم زدی به عنوان خدا و انسان کامل، تو به خلقت خود خدمت کردی، و پاهای خسته آنها را شستی.
ای خداوند عیسی، دستان مهربان تو، با شفا در لمس آنها، از کار سخت پینه بسته بود که ما بسیار سزاوار آن بودیم. آن دستانی که جذامی را لمس کرد، و بندهای گناه را گشود، به خاطر گناهان سوراخ شد کسانی که تو را آزار دادند.
ای خداوند عیسی، سر سلطنتی تو، تاج بهشت را رها کرد، با این حال زمین به تو اجازه نداد جایی برای گذاشتن آن. اگرچه خارها برای آدم ساخته شده بود، و اکنون فرزندان آدم، تو نفرین ما را بر خود گرفتی و آنها را بر پیشانی خود پوشیدی.
اگر عرق و اشک و زحمت به نژاد بشر تبدیل شد. تو سرنوشت خود را در میان ما انداختی در فیض عظیم. ای خداوند عیسی، روح مقدس تو، گناه و ترس‌های ما را بر عهده گرفت؛ عذاب تو لبریز شد در عرق و اشک خونین.
تو ما را به صورت خدا آفریدی – زندگی فانی را در درون ما دمیدی؛ سپس یک بدن انسانی گرفتی، مانند ما، به جز گناه. آنها آن بدن فروتن را شلاق زدند، و آن را به درختی میخکوب کردند؛ آنها مسخره کردند و بر آن تف کردند، و عذاب تو را به تمسخر گرفتند.
آنها علامتی بالای سر تو گذاشتند تو را به عنوان پادشاه رد کردند – تنها اتهامی که بررسی آنها می‌توانست بیاورد. تو کیفرخواست وحشتناک را پذیرفتی از دست دادن ابدی ما، لیست گناهان علیه ما، و آن را به صلیب خود میخکوب کردی!
گناه ما را از آن عدن دور نگه داشت، جایی که خدا با انسان‌ها ارتباط برقرار می‌کند، با کفاره تو ما می‌توانیم دوباره نزدیک شویم. اگرچه خدا در داوری عادلانه تو را از روی خود رها کرد، خون تو پذیرش ما را تضمین می‌کند در مکان مقدس.
ای نجات‌دهنده گرانبها و مقدس، ما در بهشت بالا خیره خواهیم شد با پرستش مشتاقانه بر زخم‌های عشق تو. جای زخم‌های انحراف ما با درد تو ناپدید شده‌اند؛ اما تو برای همیشه باقی خواهی ماند، «بره‌ای که برای گناهکاران کشته شد.» —توسط باد موریس
«بره‌ای که کشته شد، شایسته است که قدرت و ثروت و حکمت و قوت و عزت و جلال و برکت را دریافت کند.» مکاشفه ۵:۱۲
