درست زمانی که پولس به پایان یک مسابقه طاقت‌فرسا نزدیک می‌شد، با جدیت تیموتائوس را تشویق کرد که مسیر مستقیم را حفظ کند—«به طور قانونی تلاش کند»، زیرا پولس دوره خود را به پایان می‌رساند، او ایمان را حفظ کرده بود. او به دونده جوان‌تر گفت: «تو در چیزهایی که آموخته‌ای و از آنها مطمئن شده‌ای، ادامه بده.» و با یادآوری انرژی‌های خودش، گفت: «تو دکترین، شیوه زندگی، هدف مرا کاملاً شناخته‌ای» (۲ تیموتائوس ۳:۱۰).
بسیاری از ایمانداران جوان‌تر با هدف مشخصی برای وقف خود به کسی که آنها را به بهای خون زندگی خود فدیه داده است، شروع می‌کنند، «من دو برابر از آن او هستم!» آنها به درستی فریاد می‌زنند. «من از طریق حق آفرینش و حق فدیه از آن او هستم. تنها خدمت معقول من این است که کاملاً برای او باشم.» این خوب و درست است، اما وقف باید در راه اراده خدا، که در نوشته‌های الهام‌بخش آشکار شده است، باشد تا برای او قابل قبول باشد.
منحرف شدن آسان است! اغلب در مورد پولس گفته شده است که او در زمان تبدیل خود وارد خیابانی به نام «مستقیم» شد و تا پایان عمر خود در آن ماند. برای انجام این کار، لازم است به آنچه خدا در کلام مکتوب به ما می‌گوید توجه کنیم؛ و از طریق انواع برجسته، مثال‌های الهام‌بخش، آموزه‌های صحیح، همراه با اثبات‌های بی‌خطا، تشویق الهی برای این منظور ارائه می‌شود. کتب مقدس الهام‌بخش خدا قادرند ما را «کاملاً آماده» کنند، همانطور که در پایان ۲ تیموتائوس ۳ به ما گفته شده است.
اول، به روت موآبی نگاه کنید
که با نائومی بازگشت تا در میان قوم خدا باشد. برخی ممکن است بگویند که یک موآبی طبق قانون حق نداشت در میان قوم برگزیده خدا باشد. اما به هدف ثابت او توجه کنید!
روت گفت: «مرا التماس مکن که تو را ترک کنم... هر جا که تو بروی، من نیز خواهم رفت... قوم تو قوم من خواهند بود و خدای تو خدای من» (روت ۱:۱۶).
پس روت و نائومی با هم رفتند تا به بیت‌لحم رسیدند. و این پایان کار نبود. روت در پسر راحاب اریحا—بوعز، مرد قدرتمند ثروتمند—شوهری یافت؛ و فیض الهی نه تنها به او جایگاهی در میان قوم یهوه داد، بلکه او را در سلسله اجداد سلطنتی پادشاه داوود و پسر بزرگتر داوود قرار داد (روت ۴:۲۲؛ متی ۱:۵). روت خوب شروع کرد و منحرف نشد؛ اما به نتایجی رسید که از بالاترین افکار او فراتر رفت، اگرچه فراتر از فکر خدایی که به او اعتماد کرد، نبود. کدام گناهکار فقیر از غیریهودیان، که امروز در مسیح عیسی آمرزش و نجات یافته است، هرگز فکر می‌کرد که پسر و وارث خدا و هم‌وارث مسیح خواهد بود؟ با این حال، از طریق محبت فدیه‌بخش، چنین است. او حتی عضوی از بدن و عروس مسیح است.
ما دیدیم که خدا برای یک زن جوان چه کرد. اکنون به آن مرد جوان در کلان‌شهر جهان نگاه کنید. او متعلق به خداوند بود، اما در بابل اسیر بود. در مورد هدف دانیال هنگامی که در میان آن شهر بزرگ دنیوی بود، به ما گفته شده است.
او «در دل خود تصمیم گرفت که خود را آلوده نکند» (دانیال ۱:۸) با گوشت پادشاه غیریهودی.
این یک شروع عالی بود!
پایان بهتر بود! خدا بر دانیال وفادار نظارت داشت، و اگرچه او از بسیاری آزمایشات بزرگ عبور کرد، پیروزی‌های ایمان هرچه بیشتر پیروزمندانه بود. او توسط پادشاهان غیریهودی مورد احترام قرار گرفت، و آنها خدای دانیال را برتر دانستند. علاوه بر این، خود خدا دانیال را نه تنها با دادن پیروزی‌های ایمان، بلکه با آشکار کردن ذهن و نقشه خود در مورد کل دوره «زمان‌های غیریهودیان» به او، مورد احترام قرار داد. دانیال، اسیر، با گفتن «نه» به آلودگی‌های جهان شروع کرد! چه کسی خواهد گفت که چه پاداش‌های الهی در انتظار کسانی است که امروز به جهان «نه» می‌گویند، و به پسر خدا، که ما را به پیروی از خود فرا می‌خواند، «بله» می‌گویند؟
چه کسی بر جهان غلبه می‌کند، جز کسی که ایمان دارد که عیسی پسر خداست! (۱ یوحنا ۵:۵).
در اعمال رسولان ۱۱:۲۳، می‌خوانیم که یکی از کسانی که از دیدن فیض خدا در برکت بسیاری از نوایمانان در انطاکیه خوشحال شد، و او
همه آنها را تشویق کرد که با هدف قلبی، به خداوند بچسبند.
اکنون به زن دیگری در عهد جدید نگاه کنید. فیبی که در روزگار رسولان به خیر جماعت در کنخره کمک می‌کرد.
در رومیان ۱۶ در مورد او می‌خوانیم. او یاور بسیاری بود و حتی افتخار کمک به خود پولس رسول را داشت. این روح جدی که در شرف سفر به شهر روم بود، جایی که مسائل تجاری توجه او را به خود جلب کرده بود، چیزی مهم‌تر از تجارت در روم دید. کسانی که متعلق به خداوند بودند در آنجا بودند، و با کلمه‌ای از ستایش از پولس، که در رساله نوشته شده بود، او به دنبال همراهی آنها بود. هدف ثابت او منافع خداوند را در اولویت قرار داد. به تجارت اجازه داده نشد که او را منحرف کند. رسول از برادران خواست که «او را در خداوند بپذیرند، همانطور که شایسته مقدسین است،» همچنین «در هر کاری که به شما نیاز دارد، به او کمک کنند.» خدا مراقب بود که او تشویق شود. دویدن فیبی بیهوده نبود.
اما در مورد خادم مسیح که برای تشویق او در این مسیر استفاده شد، چه؟ در مورد پولس پیر، که پسر خود در ایمان، تیموتائوس را به جدیت در راه آسمانی تشویق و ترغیب کرد، چه؟ دیدیم که چگونه او در ۲ تیموتائوس ۳:۱۰ به او «دکترین، شیوه زندگی، هدف» خود را یادآوری کرد. او خود به سوی هدف آسمانی پیش رفت—«یک کار می‌کنم،» او به برادران در فیلیپی گفت، «به سوی نشان برای جایزه فراخوان عالی خدا در مسیح عیسی پیش می‌روم.» او ممکن بود به زندان بیفتد، اما این شور او را متوقف نکرد. نه، فقط به او فرصت بیشتری داد تا رساله‌های الهام‌بخش بنویسد تا دیگران حقیقت را داشته باشند و در راه خداوند کامل‌تر آموزش ببینند.
در فصل تیموتائوس او از مشکلات و مخالفت‌هایی که پیش خواهد آمد صحبت می‌کند. او آنچه را که در این روزها، درست قبل از بازگشت خداوند، برای همه روشن است، پیشگویی می‌کند. ایمان، حقیقت، دکترین صحیح، و قدرت الهی همه توسط کسانی که ادعای دروغین داشتند یا فقط
شکلی از دینداری داشتند (۲ تیموتائوس ۳:۵).
چنین افرادی بیشتر دوستدار لذت هستند تا دوستدار خدا. آنها ضعیفان را گمراه می‌کنند. مغرور بودن، آنها با دانش و یادگیری پرمدعا مشخص می‌شوند، «همیشه در حال یادگیری، و هرگز قادر به رسیدن به شناخت حقیقت نیستند.» این اساتید شکاک دین در تضاد شدید با ایماندار واقعی قرار دارند، که کتب مقدس الهام‌بخش و کاملاً کافی را می‌شناسد، که از طریق ایمان به مسیح عیسی برای نجات حکیم می‌سازند. دانش یا علم دروغین که به تیموتائوس جوان گفته شده است از آن اجتناب کند (۱ تیموتائوس ۶:۲۰)، مانند تمام تخیلات مدرنیسم، عقل‌گرایی، و ایده‌های پیشرفته (جدا از وحی خدا) هیچ فایده واقعی برای کسی ندارد، و فقط منتظر آشکار شدن پیشگویی شده در آیه ۹ است: «آنها دیگر پیش نخواهند رفت: زیرا حماقت آنها برای همه آشکار خواهد شد.»
بدین ترتیب، این مردان در برابر حقیقت مقاومت می‌کنند. آنها در مورد ایمان بی‌ارزش هستند، همانطور که پولس می‌گوید؛ و واقعیت این است که این مردان که به دستاوردهای ذهنی بزرگ می‌بالند، در واقع «ذهنشان فاسد شده است،» زیرا کلمات باید چنین خوانده شوند.
همه این مخالفت‌ها با حقیقت ممکن است ترسناک به نظر برسند، اما او که در ایماندار است، بزرگتر از اوست که در جهان است. بنابراین، با توجه کامل به کلام خدا، ما باید با صبر در مسابقه پیش رو بدویم، به عیسی نگاه کنیم، که اکنون در دست راست خداست، و خود از تمام آزمایش‌ها و امتحانات در راه عبور کرده است.
او هنگامی که انسان و شیطان طوفان خشونت‌آمیز نفرت، آزار و اذیت و مخالفت را علیه او برانگیختند، روی برنگرداند؛ بلکه همانطور که هفت قرن پیش توسط اشعیا پیشگویی شده بود، صورت خود را
مانند سنگ خارا (اشعیا ۵۰:۷)،
و همانطور که لوقا می‌گوید، هنگامی که زمان فرا رسید، «او با قاطعیت روی خود را به سوی اورشلیم نهاد.» روح او مضطرب بود، اما او از همه چیز عبور می‌کرد «تا کتب مقدس به انجام رسد.» تمام مسیر او مطابق با نوشته‌های الهام‌بخش، مطابق با اراده خدا بود. او گفت: «رئیس این جهان می‌آید، و در من چیزی ندارد. اما تا جهان بداند که من پدر را دوست دارم؛ و همانطور که پدر به من فرمان داد، من نیز چنین می‌کنم.» در محبت و فداکاری، خداوند و نجات‌دهنده مهربان ما تمام راه را برای جلال خدا رفت، همانطور که در مورد او نوشته شده بود.
تا مبادا در ذهن خود خسته و بی‌حال شویم، بلکه در راه تشویق شویم، در عبرانیان ۱۲:۳ به ما توصیه شده است که
به خوبی به او که چنین تناقض بزرگی از گناهکاران را علیه خود تحمل کرد، توجه کنیم.
او از همه چیز پیروزمندانه عبور کرد و اکنون بر دست راست تخت خدا در بالا نشسته است. جای تعجب نیست که پولس به سوی هدف پیش رفت، به «آن روز» چشم دوخته بود، زمانی که مسیح به عنوان برترین بر همه خواهد درخشید؛ و بنابراین جای تعجب نیست که او تیموتائوس جوان را با یادآوری «دکترین، شیوه زندگی، هدف، ایمان، صبر، محبت، بردباری، آزار و اذیت‌ها، رنج‌ها» که به دلیل کسانی که در برابر حقیقت مقاومت می‌کردند، بر او وارد شد، به جلو تشویق کند. مانند خداوند خود، او با پیروزی عبور کرد؛ زیرا با هدف کامل، مراقب بود که «به طور قانونی تلاش کند.» به این ترتیب او می‌خواست تیموتائئوس در مسابقه پیش رو بدود.
به این ترتیب خدا می‌خواهد همه ما امروز، با وجود مخالفت‌های خاص با حقیقت (که به وضوح پیشگویی شده است) در این «روزهای آخر»، درست زمانی که مسیح دوباره می‌آید، به جلو پیش برویم.
هدف ابدی خدا در مسیح عیسی است، همانطور که افسسیان ۳:۱۱ می‌گوید. او همه چیز را به ثمره‌ای باشکوه در صحنه‌های شادی و ستایش خواهد رساند، جایی که محبت، قدوسیت و عدالت ساکن خواهند بود. در این میان، بگذارید کسانی که از طریق ایمان به مسیح عیسی پسران خدا هستند، بسیار شاد باشند و بگذارید در دویدن خود هیچ تردیدی نداشته باشند، بلکه با هدف قلبی به جلو بروند. خدا
ما را نجات داد، و ما را با یک فراخوان مقدس فراخواند، نه بر اساس اعمال ما، بلکه بر اساس هدف و فیض خود، که قبل از آغاز جهان در مسیح عیسی به ما داده شد (۲ تیموتائوس ۱:۹)؛
بنابراین برای تشویق ما گفته شده است: «ما می‌دانیم که همه چیز برای خیریت کسانی که خدا را دوست دارند، برای کسانی که بر اساس هدف او فراخوانده شده‌اند، با هم کار می‌کند.»
باشد که هدف قلبی مشابه پولس همه ما را مشخص کند.
