در سفری به آمریکای لاتین، با زوجی آشنا شدیم که به همراه پسرشان، در بیمارستان‌های پایتخت به خداوند خدمت می‌کردند. آنها ادبیات انجیلی را در بسیاری از بخش‌های بیمارستان، حتی در منطقه بسیار خطرناک که بیماران کووید-19 در آنجا درمان می‌شدند، توزیع می‌کردند. آنها فرصت‌های فوق‌العاده‌ای برای خدمت فیزیکی و روحانی به کسانی داشتند که به معنای واقعی کلمه در آخرین روزهای زندگی خود بودند، و هنگامی که بسیاری از آنها از دنیا رفتند، در انتقال اجساد کمک می‌کردند. این خدمت فرصت‌های زیادی برای موعظه انجیل به این بیماران در حال مرگ، و همچنین به کارکنانی که خدمت آنها را تحسین می‌کردند، فراهم کرد. به اراده خداوند، پسر، جوانی در دهه بیست زندگی خود، به خانه خود برده شد – این جوان یک شهادت درخشان بود. والدین همچنان در خدمت خود به خداوند، به دیگران، ایمانداران و غیرایمانداران به طور یکسان، ادامه می‌دهند.
چقدر کم درک می‌کنیم و عمل می‌کنیم به فدا کردن جان خود برای برادران! ما اغلب فیلیپیان 2:5-11 را می‌خوانیم، که خداوند را به عنوان مثال کامل ما معرفی می‌کند؛ با این حال، گاهی اوقات از آیات قبلی می‌گذریم: «هیچ کاری را از روی جاه‌طلبی خودخواهانه یا غرور انجام ندهید، بلکه با فروتنی، هر یک دیگری را بهتر از خود بداند. هر یک از شما نه تنها به منافع خود، بلکه به منافع دیگران نیز توجه کند» (آیات 3-4).
آیا ما این را در روابط زناشویی خود تمرین می‌کنیم؟ آیا این کار را در کلیسا انجام می‌دهیم، با احترام، تکریم، تسلیم شدن و ارج نهادن به دیگران؟ ما بسیاری از آیات را از حفظ می‌دانیم، اما آیا آنها را در قلب خود می‌دانیم؟ بیایید در عمل و حقیقت محبت کنیم!
