پطرس —
چه کرده‌ای؟
پطرس؟ پطرس! کجا هستی؟ چه کرده‌ای؟
با شنیدن این پرسش‌ها، اولین برداشت شما چیست؟ آیا این است که «اوه، او حالا چه کار اشتباهی کرده است؟» یا این است که «اوه، باید پطرس را پیدا کنم تا از او به خاطر این همه مهربانی‌اش تشکر کنم؟» متأسفانه، ما اغلب بدترین چیز را فکر می‌کنیم و به خصوص وقتی به شاگرد پطرس فکر می‌کنیم، آیا این همان چیزی نیست که ما فکر می‌کنیم؟ ما تقریباً بلافاصله چندین اشتباه [گاف] پطرس را به یاد می‌آوریم که نیاز به توجه خداوند داشت. در حالی که این ممکن است درست باشد، لطفاً توجه داشته باشید که هر یک از آنها یک فرصت آموزشی فوق‌العاده را فراهم می‌کند.
پطرس غرق شد
تقریباً همه در مورد اینکه پطرس چشمان خود را از خداوند عیسی برداشت و در آب‌های خروشان دریای جلیل غرق شد، می‌دانند (متی 14: 22-33). این حادثه همیشه مرا تحت تأثیر قرار داده و باعث احترام عمیق‌تری به این شاگرد شده است. بله، او برای نجات از غرق شدن به مداخله خداوند نیاز داشت، اما بیایید به چیزهای مثبتی که این وضعیت می‌تواند به ما بیاموزد، نگاه کنیم.
حقایق
از میان تمام شاگردان در قایق، فقط پطرس برای ملاقات با خداوند بیرون رفت تا به او نزدیک‌تر باشد.
او تنها شخصی (به جز خداوند) است که واقعاً روی آب راه رفت (که یخ زده نبود).
هنگامی که غرق شد، او به ما دعای کامل را برای نیازهایمان آموخت: «خداوندا، مرا نجات بده!»
پس از دعا، او ثابت کرد که خداوند عیسی کسانی را که او را می‌خوانند، نجات می‌دهد.
درس‌ها
زمان‌هایی وجود دارد که ممکن است فرصت را غنیمت شمرده و از منطقه راحتی خود خارج شویم، بایستیم و علناً عشق خود را به مسیح نشان دهیم.
هیچ سندی وجود ندارد که پطرس هرگز به تجربه خود از راه رفتن روی آب اشاره کرده باشد. پطرس به جای لاف زدن از آنچه انجام داد، در مورد جلال و عظمت خداوند خود صحبت کرد (دوم پطرس 1: 16-18).
هنگام غرق شدن، پطرس فریاد زد: «خداوندا، مرا نجات بده.» بدون شک او به خداوند نگاه کرد. چه نمونه‌ای! در هنگام نیاز، بهترین کار این است که بلافاصله به بالا نگاه کنیم و او را بخوانیم.
از طریق این حادثه، پطرس سناریوی خوبی را برای پیام انجیل ارائه می‌دهد. همچنین به ایمانداری که چشمان خود را از خداوند برمی‌دارد و شروع به غرق شدن در آب‌های مشکلات و ناامیدی می‌کند، کمک می‌کند. در تجربیات شخصی ما، نجات ممکن است به سرعت این مورد نباشد. با این حال، خداوند می‌داند، می‌شنود و همیشه برای ما آنجاست – آماده کمک. گاهی اوقات ممکن است حتی مجبور شویم کمی عمیق‌تر غرق شویم تا یاد بگیریم که نمی‌توانیم کارها را به تنهایی انجام دهیم... اما او وعده داده است که هیچ چیز نمی‌تواند بین او و فرزندش قرار گیرد (رومیان 8: 35-39).
پطرس سقوط کرد
بسیاری پطرس را کسی می‌دانند که «بدون فکر عمل می‌کند.» او در تمام اعمالش نیت خوبی داشت اما گاهی اوقات نشان می‌داد که واقعاً خودش را نمی‌شناسد. ما این را در یکی از ادعاهای گمراه‌کننده او می‌بینیم: «اگرچه باید با تو بمیرم، اما تو را انکار نخواهم کرد» (متی 26: 33-35 KJV). او هنوز باید یک درس مهم را یاد می‌گرفت: «روح واقعاً مشتاق است، اما جسم ضعیف است» (متی 26: 41). و همانطور که همه ما می‌دانیم، در شبی که خداوند عیسی توسط یهودا خیانت شد، پطرس استاد گرانقدر خود را در سه نوبت جداگانه انکار کرد – حتی لعنت و قسم خورد – و گفت: «من این مردی را که شما از او صحبت می‌کنید، نمی‌شناسم» (مرقس 14: 71). از این رویداد بسیار ناگوار چه می‌توانیم بیاموزیم؟
حقایق
خداوند شخصیت پطرس و همچنین قلب او و آنچه قرار بود اتفاق بیفتد را می‌دانست. حتی قبل از وقوع این رویداد، او می‌توانست بگوید: «اما من برای تو دعا کرده‌ام که ایمانت از بین نرود: و هنگامی که بازگشت کردی، برادرانت را تقویت کن» (لوقا 22: 32).
- اگرچه پطرس فکر می‌کرد که می‌تواند متفاوت باشد و هرگز خداوند خود را انکار نکند، اما به طرز فجیعی شکست خورد.
- هنگامی که این شاگرد مورد علاقه متوجه شد چه کرده است، با دیدن خداوند خود که به پطرس نگاه می‌کرد، بیرون رفت و به تلخی گریست.
- کسی که خداوند خود را انکار کرد، بعدها برای آوردن بسیاری از برادران یهودی خود به سوی نجات استفاده شد (اعمال 2: 41). او همچنین توانست شاگردان همکار خود را با ارائه راهنمایی در کلیسا (اعمال 1: 15-26) و تسلی دادن به خستگان (اعمال 5: 15-16) تقویت کند.
- درس‌ها
هیچ چیز خداوند را غافلگیر نمی‌کند – او «پایان را از آغاز» می‌داند (اشعیا 46: 10). اما او ممکن است اجازه دهد ما شکست بخوریم تا بفهمیم واقعاً چگونه هستیم. کاهن اعظم ما دعا نکرد که پطرس از آزمایش دور بماند، بلکه دعا کرد که او با ایمانی قوی‌تر و تعهدی بیشتر از آن عبور کند. به همین ترتیب، خداوند عیسی ممکن است اجازه دهد ما در برخی آزمایش‌ها یا وسوسه‌ها شکست بخوریم تا ما نیز از آن بیاموزیم و به عنوان یک مسیحی قوی‌تر و دلسوزتر از آن بیرون بیاییم. به این نکته توجه کنید: ما هرگز نمی‌بینیم که پطرس دوباره خداوند خود را انکار کند و در واقع، به او اجازه داده شد که همانطور که ادعا کرده بود بمیرد – به عنوان شاهدی برای کسی که او را دوست داشت و خود را برای او داد.
- ما هرگز واقعاً نمی‌دانیم که چه اشتباهی می‌توانیم انجام دهیم. بالاخره، «قلب از همه چیز فریبنده‌تر و به شدت شرور است: چه کسی می‌تواند آن را بشناسد» (ارمیا 17: 9)؟ مهم است که درک کنیم که در همان نقطه‌ای که احساس می‌کنیم هرگز نمی‌توانیم سقوط کنیم، ممکن است دقیقاً همان جایی باشد که وسوسه‌گر ممکن است باعث لغزش ما شود!
- وقتی به آن نیاز داریم، چقدر خوب است که وجدان بدی داشته باشیم – هر چیزی که آن را تحریک کند. در مورد پطرس، نگاه خداوند بود. وقتی داوود گناه کرد، مداخله نبی ناتان لازم بود تا گناهان او را نشان دهد و کاری در روح او انجام دهد (به دوم سموئیل 12: 1-7 مراجعه کنید). تنها زمانی که ما واقعاً آنچه را انجام داده‌ایم و پیامد آن را درک می‌کنیم، وجدان می‌تواند قلب ما را به سوی توبه و اقدام اصلاحی لمس کند: «زیرا غم خدایی توبه را برای نجات به بار می‌آورد که از آن پشیمانی نیست» (دوم قرنتیان 7: 10).
- خداوند عیسی کسانی را که او را ناامید کرده‌اند، دور نمی‌اندازد یا از خود نمی‌راند. او با آنها برخورد می‌کند (اول قرنتیان 15: 5؛ یوحنا 21: 15-17) و می‌تواند آنها را به ظروف مفیدی برای افتخار خود تبدیل کند.
- آیا شگفت‌انگیز نیست که ما اغلب بر اشتباهات دیگران تمرکز می‌کنیم تا بر نکات مثبت آنها. وقتی به پطرس فکر می‌کنیم، خیلی سریع به این دو حادثه فکر می‌کنیم، و با این حال چیزهای فوق‌العاده زیادی وجود دارد که می‌توان به این مرد عزیز نسبت داد. از جمله، او بود:
اولین کسی که به عنوان شاگرد انتخاب شد (متی 4: 18، مرقس 3: 14-16) و یکی از سه نفر نزدیک‌ترین به خداوند (متی 17: 1)؛
- کسی که به یک سؤال با این جمله اساسی پاسخ داد: «تو مسیح، پسر خدای زنده هستی» (متی 16: 16)؛
- کسی که کلیدهای ملکوت آسمان را دریافت کرد (متی 16: 19)؛
- اولین کسی که روی آب راه رفت (متی 14: 29) و بعدها، کسی که از قایق بیرون پرید تا به مسیح قیام کرده نزدیک باشد (یوحنا 21: 7)؛
- اولین مبشر با پیام انجیل مسیح (اعمال 2: 14-41)؛
- سخنگوی اصلی کلیسا برای نجات یهودیان (غلاطیان 2: 7-8)؛ و
- او دو کتاب از کتاب مقدس را نوشت.
- با بررسی این رویدادها، به راحتی می‌توان دید که نتایج بسیار فوق‌العاده‌ای از رویدادهای تاریخی (شاید نه چندان منفی) پطرس به دست آمد. آنها درس‌هایی در مورد شخصیت انسان – شامل شما و من – و فیض خدا ارائه می‌دهند.
تفکر در مورد شکست‌های کنونی
آیا یک رهبر یا بزرگ روحانی، یک شخص با ایمان خاص، یا یک فرزند خدا (حتی خودتان) را می‌شناسید که در راه روحانی خود شکست خورده باشد؟ ممکن است زمان آن رسیده باشد که کل وضعیت را با نگرشی مثبت واقعاً تحلیل کنیم و فقط به نکات منفی خطا نگاه نکنیم. سؤالات زیر باید با روحی فروتنانه پرسیده شوند:
از طریق این شکست چه می‌توانیم بیاموزیم؟
- چه کاری می‌توان انجام داد تا از این موقعیت‌ها نتیجه‌ای افتخارآمیز برای مسیح به دست آید؟
- چه نتیجه‌گیری‌هایی را باید در زندگی خود به کار ببریم؟
- علاوه بر این، همانطور که خداوند برای پطرس دعا کرد (لوقا 22: 32)، ما نیز باید برای کسانی که در نقش رهبری و شبانی خاص به او خدمت می‌کنند (و برای خودمان) دعا کنیم که خداوند آنها (و ما) را شخصاً وفادار نگه دارد. حتی اگر غرق شدن یا سقوطی وجود داشته باشد، می‌توانیم برای بازسازی و یک کار روحانی در درون روح دعا کنیم که دوباره امکان خدمت قابل مشاهده و سودمند را فراهم کند (لوقا 22: 32).
و در نهایت، به یاد داشته باشید که پطرس برای خداوند بسیار پربار شد، اگرچه او کامل نبود و حتی دوباره شکست خورد و نیاز به توبیخ خدایی داشت (غلاطیان 2: 11-14). آه، کاش خداوند از طریق ما برای برکت دیگران کار کند در حالی که ما نیز در صورت نیاز به اصلاح خدایی باز باشیم.
توسط هنک بلوک
