یادگیری اطاعت از خدا از تجربه یک دریانورد

بالای دکل کشتی

وقتی من یک دریانورد بودم، سه و نیم سال را در یک ناو هواپیمابر عظیم، USS Constellation، به عنوان برقکار ارتباطات گذراندم. یک روز، در حالی که در اقیانوس آرام در حال حرکت بودیم، افسر ارشد اعلام کرد که فرستنده سرعت/جهت باد، که روی دکل کشتی نصب شده بود، کار نمی‌کند و باید برای تعمیر برداشته شود. و سپس به من گفت که من مرد این کار هستم.

او یک بند ایمنی، مقداری روغن نفوذکننده و یک آچار به من داد. سپس به بالای پل رفتیم و به دکل عظیم نگاه کردیم. پله‌های فولادی به کناره‌های آن جوش داده شده بود، که رئیس به من گفت از آنها بالا بروم، تا یاردآرم – یک برآمدگی فولادی افقی، که در انتهای آن یک برآمدگی فولادی عمودی قرار داشت که از جمله چیزهای دیگر، فرستنده شکسته را نگه می‌داشت. او توصیه کرد که هدف از بند ایمنی این بود که اگر تعادل خود را روی یاردآرم از دست بدهم، در آنجا آویزان می‌ماندم تا راه خود را به دکل بازگردانم و دوباره تلاش کنم. فکر آرامش‌بخش!

پس از انداختن یک سر بند زیر یاردآرم افقی، و سپس قلاب کردن آن به کمربند بدنم، آماده بودم که ۱۰ فوت به سمت راست حرکت کنم تا فرستنده را بردارم. صبر کردم تا «پیچ» (حرکت جلو و عقب) و «رول» (حرکت جانبی) کشتی در حداقل خود باشند، سپس با دقت اما به سرعت حرکت کردم. مأموریتم را انجام دادم، اما سفر برگشت آسان‌تر نبود. حدود ۱۵۰ فوت بالاتر از آب بودم. اکنون که آن تجربه را به یاد می‌آورم، هنوز هم دچار لرزش می‌شوم. با این حال، در آن زمان، این مأموریت را وظیفه خود در قبال کشورم، خدمه و رئیسم می‌دیدم – که ۴۰ فوت پایین‌تر ایستاده بود، دستورالعمل می‌داد و مرا تشویق می‌کرد.

اگر از این مأموریت سر باز می‌زدم، در بهترین حالت مجازات می‌شدم و در بدترین حالت شرمنده می‌شدم. همانطور که بود، وقتی مأموریت را به پایان رساندم، هیچ تشکر ویژه‌ای دریافت نکردم، اما از دستاورد خود و غرور مافوقم راضی بودم.

اکنون، تقریباً ۴۰ سال بعد، این تجربه را به عنوان مثالی از چگونگی کسب رضایت و پاداش یک مسیحی از «رئیس» خود (۱ پطرس ۵:۴)، خداوند عیسی مسیح، می‌بینم.

ما از خدا می‌ترسیم، زیرا او خالق عادل، مقدس و گناه-متنفر ماست (ارمیا ۲۳:۵؛ مزمور ۱۴۵:۱۷؛ زکریا ۸:۱۶)، که روزی باید با او روبرو شویم (جامعه ۱۲:۱۳-۱۴). از سوی دیگر، ما خدا را دوست داریم و او را «ابا» یا «بابا» در انگلیسی امروز می‌نامیم (غلاطیان ۴:۴-۷). او کسی است که هرگز ما را ترک نخواهد کرد و ما را رها نخواهد کرد (عبرانیان ۱۳:۵-۶)، کسی که ما را آفرید و ما را می‌شناسد (مزمور ۱۰۳:۱۳-۱۴). او می‌داند که ما از چه ساخته شده‌ایم – نقاط قوت، ضعف‌ها و گناهکاری ما. با این حال، ما که او را واقعاً با ایمان می‌شناسیم، شادمانیم که در مسیح به عنوان «عدالت خدا در او» دیده می‌شویم (۲ قرنتیان ۵:۲۱). او هرگز وظیفه‌ای را به ما محول نخواهد کرد، مانند رفتن به یاردآرم، که فراتر از توانایی ما باشد (فیلیپیان ۴:۱۳)، و مطمئناً ما را برای وفاداری‌مان پاداش خواهد داد (۲ تیموتائوس ۴:۸).

اگر او را به عنوان نجات‌دهنده خود می‌شناسید، به او اعتماد کنید و از او اطاعت کنید. اگر نمی‌شناسید، از شما می‌خواهم که گناهان خود را اعتراف کنید (لوقا ۱۳:۳)، او را به عنوان نجات‌دهنده و دوست خود بپذیرید (۱ تیموتائوس ۴:۱۰؛ لوقا ۱۵:۲)، و زندگی ابدی را دریافت کنید (یوحنا ۳:۱۴-۱۶). او اکنون شما را به این کار فرا می‌خواند (مکاشفه ۲۲:۱۷).

از کتاب مقدس خود برای خواندن آیات ذکر شده استفاده کنید و خودتان ببینید که خدای آسمان چه رابطه شگفت‌انگیزی را با شما آرزو دارد.