پرسش: چگونه واقعاً می‌دانیم که بخشیده شده‌ایم؟
پاسخ: همانطور که به انجیل‌ها نگاه می‌کنیم، برخی از چیزهایی را که خداوند عیسی گفت و انجام داد، در یک انجیل به ما گفته شده است، در حالی که رویدادهای دیگر در دو، سه یا هر چهار کتاب آمده است. بسته به اینکه خداوند عیسی در یک انجیل خاص چگونه معرفی شده است، حقایق اضافی ممکن است در یکی داده شود که در دیگری ذکر نشده است. به همین ترتیب، حقایق و تعالیم اضافی ممکن است در سایر کتاب‌های مقدس نیز به ما داده شود. خدا تعالیم حیاتی را در سراسر کلام خود پراکنده کرده است، با این حال هماهنگی دلنشینی در سراسر کتاب مقدس وجود دارد. مفید و مهم است که خود را با تمام کلام خدا آشنا کنیم.
داستان مرد فلجی که توسط چهار نفر از دوستانش نزد خداوند عیسی آورده شد، در متی ۹، مرقس ۲ و لوقا ۵ به ما داده شده است. به دلیل جمعیت، آن چهار نفر مجبور شدند سقف خانه‌ای را که خداوند در آن بود باز کنند تا دوستشان را در برابر او پایین بیاورند. به تعجب آنها و شوک کاتبان حاضر، به جای اینکه خداوند فوراً مرد را شفا دهد، به او گفت: «پسرم، گناهانت آمرزیده شد.» پس از پرسیدن اینکه کدام آسان‌تر است، بخشیدن گناهان یا شفای یک فلج، او به حاضران اشاره کرد که او، پسر انسان، قدرت بر روی زمین برای بخشیدن گناهان را دارد، و سپس به شفای مرد پرداخت. قدرت او در طول ۲۰۰۰ سال گذشته کاهش نیافته است؛ هرگز نمی‌تواند و هرگز نخواهد شد. قدرت او در آسمان نیز به همان اندازه بی‌حد و حصر است.
ممکن است دوست داشته باشیم تعجب کنیم که آیا مرد شفا یافته هنگام بازگشت به خانه سؤالاتی داشت، مانند: «آیا وقتی او گفت، «پسرم، گناهانت آمرزیده شد»، او را درست فهمیدم؟ او هیچ شرطی اضافه نکرد، مگر نه؟» یا، «خب، من واقعاً نمی‌توانم باور کنم که اینقدر ساده است، و اینکه من مجبور نیستم هیچ هزینه‌ای بپردازم یا کاری انجام دهم.» اما سؤالاتی از این قبیل نشان می‌دهد که مرد به کلام خداوند عیسی مسیح، پسر خدا، که به همین ترتیب فلج او را فقط با گفتن یک کلمه شفا داده بود، شک داشت.
از یک بی‌باور خواسته می‌شود که توبه کند و کلامی را که به او آورده شده است باور کند. در سراسر کتاب اعمال رسولان، ما می‌بینیم که هم گروه‌ها و هم افراد از طریق ایمان به مسیح به نجات می‌رسند. بسته به شرایط و وضعیت قلب شنونده، پیام متفاوت است. یهودیانی که پیام پطرس را در اعمال رسولان ۲ شنیده بودند، آشکارا آنچه را که او موعظه کرده بود باور کردند و پرسیدند که چه باید بکنند. به آنها گفته شد که توبه کنند و تعمید بگیرند، که آنها را از توده یهودیانی که مسیح را رد کرده بودند و خواستار خون او بر خود و فرزندانشان شده بودند، جدا کرد. در اعمال رسولان ۱۶ ما می‌بینیم که زندانبان در فیلیپی، لرزان و در آستانه خودکشی، به او گفته شد که به خداوند عیسی مسیح ایمان بیاورد و نجات یابد. توبه ذکر نشد زیرا به وضوح در آنجا بود.
وقتی صحبت از یک ایماندار امروزی می‌شود، تمام گناهان او در آینده بود وقتی مسیح برای آنها مرد. بنابراین تمام گناهان شخصی که نجات یافته است، طبق کلام خدا کفاره داده شده و بخشیده شده است. او نجات یافته است. او زندگی ابدی دارد. او فرزند خداست. او نمی‌تواند نجات خود را از دست بدهد، زیرا او در دستان خداوند عیسی و خدای پدر در امان است.
اما در اول یوحنا ۱:۹ به ما ایمانداران گفته شده است،
اگر گناهان خود را اعتراف کنیم، او امین و عادل است که گناهان ما را ببخشد و ما را از هر ناراستی پاک کند (NKJV). توجه کنید، حتی نمی‌گوید که ما باید طلب بخشش کنیم. خداوند به ما بخشش را تضمین می‌کند اگر گناهان خود را اعتراف کنیم. آیا آنچه را که او در کلام خود می‌گوید باور داریم؟ اگر به اول یوحنا ۱:۹ با دقت نگاه کنیم، می‌بینیم که نمی‌گوید ما احساس بخشش خواهیم کرد، بلکه او به ما می‌گوید که گناهان ما را می‌بخشد و ما را از هر ناراستی پاک می‌کندهنگامی که گناهان خود را به او اعتراف می‌کنیم. آیا او را باور داریم؟ آیا او قابل اعتماد است؟ ما واقعاً می‌دانیم که بخشیده شده‌ایم زیرا می‌توانیم روی آنچه او می‌گوید حساب کنیم.
احساسات مردم دائماً تغییر می‌کند و قابل اعتماد نیست. با این حال، خداوند عیسی امین است. او نمی‌تواند دروغ بگوید. باشد که ما در دانستن این موضوع شاد باشیم و روز به روز با خداوند خود راه برویم و حساب‌های کوتاهی با او داشته باشیم!
شما با کار مسیح نجات یافته‌اید، شما با کلام خدا مطمئن هستید، و شادی شما توسط روح‌القدس که در شما ساکن است حفظ می‌شود. اما هر شخص نجات یافته‌ای هنوز طبیعت گناهکار قدیمی را که با آن متولد شده است، دارد. روح‌القدس در برابر طبیعت قدیمی مقاومت می‌کند اما از هر فکر، کلمه یا عملی که از آن سرچشمه می‌گیرد، غمگین می‌شود. هنگامی که شما «شایسته خداوند» راه می‌روید، روح‌القدس در شما میوه مبارک خود را تولید می‌کند:
محبت، شادی، صلح، صبر، مهربانی، نیکویی، وفاداری، ملایمت، خویشتن‌داری (غلاطیان ۵:۲۲ NKJV). در حالی که کار مسیح و نجات شما با هم استوار است – زیرا او نمی‌تواند شکست بخورد – راه رفتن و لذت شما با هم استوار می‌ماند یا سقوط می‌کند زیرا یکی به دیگری بستگی دارد.» —جورج کاتینگ
