جستجوگر

یوشیا جستجوگر

دیدن عبارت «و او آنچه را که در نظر خداوند درست بود انجام داد» که به برخی از پادشاهان اسرائیل و یهودا نسبت داده شده است، طراوت‌بخش است. اما همچنین غم‌انگیز است که چنین ستایشی باید در کتب مقدس هنگام صحبت در مورد قوم خدا، ملتی که قرار بود نوری برای امت‌ها باشد، نوشته می‌شد. روح خدا نویسندگان الهام‌گرفته را واداشت تا عبارت فوق را بنویسند زیرا بسیاری از پادشاهان اسرائیل و یهودا آنچه را که «در نظر خداوند شر بود» انجام دادند.

پادشاهان قبل از یوشیا، پدربزرگش منسی و پدرش آمون، هر دو شریر بودند (۲ تواریخ ۳۳). منسی پس از اینکه خداوند از طریق آشوریان داوری آورد توبه کرد (۲ تواریخ ۳۳: ۱۰-۱۷)، اما آمون توبه نکرد. یوشیا بسیار متفاوت بود. چرا؟ شاید پاسخی در عمل قلب او دیده شود، همانطور که در ۲ تواریخ ۳۴: ۳ آمده است: «زیرا در سال هشتم سلطنت خود، در حالی که هنوز جوان بود، شروع به جستجوی خدای پدرش داوود کرد، و در سال دوازدهم شروع به پاکسازی یهودا و اورشلیم از مکان‌های بلند، بت‌های چوبی، بت‌های تراشیده شده و بت‌های ریخته شده کرد» (NKJV).

بیایید سلطنت خوب این پادشاه را بر اساس جستجوی خداوند در جوانی‌اش بررسی کنیم.

جستجوگر اولیه

یوشیا در سن هشت سالگی به پادشاهی رسید – احتمالاً برای حکومت بر یهودا و هدایت قوم خدا بسیار جوان بود. اگرچه این یکی از سکوت‌های کتاب مقدس است، اما می‌توانیم استنباط کنیم که خداوند مشاوران خداترس را در اطراف این کودک قرار داده بود. بزرگسالان خداترس در قالب والدین، پدربزرگ و مادربزرگ، سرپرستان و معلمان مدرسه یکشنبه همیشه برای کودکان مفید هستند. در واقع، پدران تشویق می‌شوند که فرزندان خود را در ترس و پند، یا آموزش، خداوند تربیت کنند (افسسیان ۶: ۴). همه والدین هدایت می‌شوند که «کودک را در راهی که باید برود تربیت کنند، و وقتی پیر شود از آن منحرف نخواهد شد» (امثال ۲۲: ۶). ظاهراً هدایت خداترسانه‌ای که به یوشیا داده شد، برای خدا ثمر داد، همانطور که می‌خوانیم در سال هشتم سلطنت او، وقتی هنوز جوان بود، او با وجدان شخصاً خدا را جستجو کرد. او خدا را برای خودش جستجو کرد و این تفاوت بزرگی ایجاد کرد.

جوانان، و در واقع همه مردم، باید این انتقال را انجام دهند که خدای پدران من، خدای من شود! داوود در مزمور ۲۳ بیان کرد که خداوند چوپان من است. او همچنین گفت که من کمبودی نخواهم داشت. مزمور پر از ضمایر شخصی است. پادشاه جوان یوشیا، به اصطلاح، از پل عبور کرد؛ او این انتقال را انجام داد و دست در دست خداوند راه رفت. از آنجا که رابطه شخصی او با خدا توسعه یافت، او به داوود، دومین پادشاه اسرائیل، مرتبط شد، نه به پادشاهانی که مردم را به گناه آموزش می‌دادند – حتی پدرش آمون. او با مردی که قلبش مطابق با قلب خدا بود (اعمال رسولان ۱۳: ۲۲) ذکر شده است. پس از چهار سال جستجوی خداوند و راه رفتن با او، پادشاه جوان آماده بود تا به نمایندگی از خدا عمل کند. اعمال شگفت‌انگیز او در سه زمینه دیده می‌شود: او خانه خدا را پاکسازی می‌کند، به کلام خدا پاسخ می‌دهد و عید فصح را دوباره برقرار می‌کند. همانطور که ما از یک راه رفتن شخصی با خداوند لذت می‌بریم، ما نیز همین کار را خواهیم کرد: ما ظروف پاک و مطیع خواهیم بود که تقدیس شده و برای استفاده استاد مناسب هستند (۲ تیموتائوس ۲: ۱۹-۲۱)، و خداوند عیسی مسیح را همانطور که او درخواست کرده است به یاد می‌آوریم (۱ قرنتیان ۱۱: ۲۳-۲۶).

جستجوگر تقدیس‌شده

بت‌پرستی در یهودا و اورشلیم در دوران سلطنت آمون رایج بود. از آنجا که پادشاه یوشیا در رفاقت نزدیک با خداوند خدای اسرائیل بود، و از آنجا که او پادشاه بود، می‌توانست از اقتدار خود برای پاکسازی سرزمین استفاده کند. در ۲ تواریخ ۳۴: ۳ به ما یادآوری می‌شود که او خدای پدرش داوود را جستجو کرد. یک راه رفتن نزدیک با خدا مطمئناً گناه را منزجرکننده می‌کند، و یوشیا باید از بت‌هایی که در سرزمین و معبد بودند منزجر شده باشد.

به عنوان یک مرد روحانی، او آگاهی برای عمل کردن را دارد، و به عنوان یک پادشاه، او اقتدار برای عمل کردن را دارد. آیات ۳-۷ اعمال او را توصیف می‌کنند. او نگران واکنش مردم نبود؛ آنها بی‌ثبات بودند. آنها یک پادشاه بد را دنبال کرده بودند. اکنون آنها از حکومت او پیروی می‌کردند. پاکسازی سرزمین و معبد به رهبری روشن و تلاش متمرکز نیاز داشت. بت‌ها باید پیدا و نابود می‌شدند، برخی حتی به خاک تبدیل می‌شدند (آیه ۴).

پولس رسول حقیقت بزرگ خانه خدا را به تیموتائوس جوان آشکار کرد: «این چیزها را به تو می‌نویسم، اگرچه امیدوارم به زودی نزد تو بیایم؛ اما اگر تأخیر کنم، می‌نویسم تا بدانی چگونه باید در خانه خدا، که کلیسای خدای زنده، ستون و بنیاد حقیقت است، رفتار کنی» (۱ تیموتائائوس ۳: ۱۴-۱۵). برای مسیحیان، خانه خدا باید با این ویژگی‌ها مشخص شود:

نظم،

رفتار و سلوک خوب از سوی قدیس،
حضور خدای زنده، که از طریق روح‌القدس ساکن است، و
حفظ حقیقت کتب مقدس زیرا کلیسا ستون است، که به حمایت و بنیاد حقیقت اشاره دارد.
اما چه اتفاقی افتاده است؟ مانند روزهای یوشیا، قوم خدا از حقیقت منحرف شده‌اند. در ۲ تیموتائوس ۲: ۱۹-۲۱، پولس خانه خدا را «خانه‌ای بزرگ» می‌نامد. در خانه بزرگ ظروف شرافت و ظروف بی‌شرافتی وجود داشت. پولس قدیسان خداترس را تشویق می‌کند که خود را از ظروف بی‌شرافت پاک کنند تا «ظروف شرافت، تقدیس شده و برای استفاده استاد مناسب، برای هر کار نیکو آماده» باشند. همانطور که یوشیا سرزمین و معبد را پاکسازی کرد، ما نیز باید ظروف پاک شده باشیم، و با کسانی که واقعاً می‌خواهند خداوند را خشنود کنند، در اطاعت از او، جمع شویم.

جستجوگری که می‌سازد

پادشاه یوشیا پس از تلاش برای پاکسازی سرزمین و معبد از بت‌ها، دستور داد تا معبد تعمیر شود (۲ تواریخ ۳۴: ۸-۱۶). ساختن یکی از اصول جاودانه خداست (۱ قرنتیان ۳: ۱۰-۱۵). در حین انجام تعمیرات، حلقیا کتاب شریعت را پیدا کرد. همانطور که ما در عدالت در برابر خداوند راه می‌رویم، او قادر است اراده کامل خود را بیشتر به ما آشکار کند و گام بعدی را به ما نشان دهد – هر دو همیشه در کلام او یافت می‌شوند. شافان کتاب را برای یوشیا خواند (۲ تواریخ ۳۴: ۱۸). وقتی پادشاه داوری‌ها را شنید، لباس‌های خود را پاره کرد (آیه ۱۹) – نشانه‌ای از عزاداری. او برای خود و ملت توبه کرد. یوشیا رهبران را فرستاد تا از نبیه خولدا سؤال کنند و داوری‌ها تأیید شد. اما یوشیا آنها را در روزگار خود نمی‌دید به دلیل پاسخ صحیح او به کلام خدا.

ما نیز باید به کلام او به درستی پاسخ دهیم. اگر او کلام توبیخ می‌دهد، باید آن را بپذیریم و خود را تنظیم کنیم. اگر او کلمات آموزش می‌فرستد، باید آنها را یاد بگیریم و خود را با آنها اداره کنیم. و اگر او کلام اصلاحی صادر می‌کند، باید اعمال گمراه کننده را تغییر دهیم. «تمام کتب مقدس الهام خداست و برای تعلیم، برای توبیخ، برای اصلاح، برای آموزش در عدالت مفید است، تا مرد خدا کامل باشد، کاملاً برای هر کار نیکو مجهز باشد» (۲ تیموتائوس ۳: ۱۶-۱۷)

جستجوگر مطیع

سرانجام، یوشیا عید فصح را دوباره برقرار کرد: «اکنون یوشیا عید فصح را برای خداوند در اورشلیم برگزار کرد، و آنها بره‌های فصح را در چهاردهمین روز ماه اول ذبح کردند» (۲ تواریخ ۳۵: ۱). جزئیات عید فصح در این فصل آمده است، جایی که می‌بینیم یوشیا کاهنان را در وظایفشان پس از منظم کردن آنها تشویق کرد. او لاویان را دستور داد تا صندوق عهد را در معبد قرار دهند و در مکان‌های مقدس خود طبق تقسیماتشان بایستند. او به مردم عادی ۳۰,۰۰۰ بره و ۳,۰۰۰ گاو برای عید فصح از اموال شخصی خود داد، و حلقیا و دیگر رهبران از او پیروی کردند.

یوشیا عید را در روز و ماه مشخص شده در شریعت جشن گرفت. آنها یک عید فصح فوق‌العاده و منظم در برابر خداوند داشتند. «هیچ عید فصحی در اسرائیل مانند آن از زمان سموئیل نبی برگزار نشده بود. و هیچ یک از پادشاهان اسرائیل چنین عید فصحی را که یوشیا برگزار کرد – با کاهنان و لاویان، تمام یهودا و اسرائیل که حاضر بودند، و ساکنان اورشلیم – برگزار نکرده بود. در سال هجدهم سلطنت یوشیا این عید فصح برگزار شد» (آیات ۱۸-۱۹).

درس‌هایی که از جستجوگر آموخته شد

وقتی همه چیز در زندگی ما منظم باشد، می‌توانیم زمان فوق‌العاده‌ای را با مردم او به یاد خداوند بگذرانیم. عید فصح برای اسرائیل بود؛ ما شام خداوند را داریم (لوقا ۲۲: ۱۴-۲۰). این با تمایل فردی برای جستجوی خداوند برای خودمان آغاز می‌شود، همانطور که یوشیا انجام داد. ممکن است همه ما جوان نباشیم، اما همه می‌توانیم خداوند را جستجو کنیم. این پادشاه جوان، اگرچه کامل نبود، اما نمونه‌ای برای همه ایمانداران است. او خدای پدرش داوود را جستجو کرد، و می‌خواست او را شخصاً بشناسد. با انجام این کار، او سپس سرزمین را از بت‌ها پاکسازی کرد، به کتاب عهد پاسخ داد و عید فصح را دوباره برقرار کرد.