یونس
«هنگامی که روحم در من ضعف کرد، خداوند را به یاد آوردم؛ و دعایم به سوی تو، به معبد مقدس تو بالا رفت.» —یونس ۲:۷ NKJV
یونس، به معنای «کبوتر»، بیش از هر چیز یک تاریخ شخصی از پیامبر در ارتباط با فرستادن او توسط خدا برای نبوت علیه نینوا، پایتخت آشور است. این کتاب به ما عملکرد درونی حتی یک خادم منتخب خدا را نشان میدهد، نه عملکرد پنهان قلب یک کافر را. چقدر این افشاگری فروتنانه است! با این حال خود پیامبر مجبور بود همه آن را با وفاداری برای یادگیری و منفعت ما بنویسد.
یونس پس از دریافت پیامی از خدا، ابتدا از مسئولیت رساندن آن فرار کرد. اما انضباط خدا در پرتاب شدن یونس به دریا و بلعیده شدن توسط یک ماهی بزرگ، روح پیامبر را واقعاً پایین آورد. با وجود چنین تجربه آسیبزایی، هنگامی که او توسط خدا بازگردانده شد و مجبور به اطاعت شد، اعتبار پیام را به خود گرفت و بیشتر به شهرت خود به عنوان یک پیامبر فکر کرد تا به حقوق خدا برای نشان دادن رحمت به یک شهر توبهکار.
آیا این به ما نمیآموزد که چقدر باید در هر خدمتی برای خداوند محتاط باشیم؟ ما نباید به دنبال شناخت یا جایگاهی برای خود باشیم. بلکه باید از روی عشق به او و برای سرنوشت ابدی و برکت روحانی دیگران اطاعت کنیم.
همچنین توجه داشته باشید که یونس ثبت میکند که چگونه خدا حرف آخر را با او زد. همین واقعیت که پیامبر یک گزارش بیپرده از کل تاریخ ناراحتکننده را نوشت، نشانه روشنی است که او در نهایت واقعاً از تمام تجربیات خود بهرهمند شد.
این ستون از کتاب گرفته شده است: «کتاب مقدس، ۶۶ کتاب آن به اختصار.» این کتاب برای خرید از Believers Bookshelf USAدر دسترس است.





