«زیرا حتی پسر انسان نیامد تا خدمت شود، بلکه تا خدمت کند، و جان خود را فدیه بسیاری دهد.» مرقس ۱۰:۴۵
انجیل مرقس، خداوند عیسی را به عنوان خادم کامل معرفی می‌کند. او نیامد تا خدمت شود، بلکه تا خدمت کند، و خدمتش او را تا صلیب می‌برد. این تصادفی نبود. اراده خدا بود که او جان خود را به عنوان فدیه برای بسیاری بدهد. شیطان دوست داشت او راه میانبری به جلال برود، اما مسیر ثابت بود — باید از رنج، طرد شدن و مرگ می‌گذشت.
به معنای این فکر کنید. خداوند جلال خود را فروتن کرد و به شکل یک خادم یافت شد. او سوءتفاهم، تمسخر، استهزا و شرم را تحمل کرد. سرانجام، او به تاریکی صلیب رفت، جایی که فریاد زد: «خدای من، خدای من، چرا مرا ترک کردی؟» حتی در آنجا، او خادم مطیع باقی ماند و اراده پدر را به انجام رساند.
انجیل مرقس به ما نشان می‌دهد که بهای خدمت واقعی، فداکاری است. خدمت کردن یعنی کنار گذاشتن خود، تحمل مسیر پنهان، ادامه دادن وقتی هیچ شناختی وجود ندارد. خادم یهوه به دنبال راحتی خود یا راه خود نبود. او همه چیز — حتی جان خود — را برای ما داد. هیچ راه میانبری به جلالی که اکنون از آن لذت می‌برد، وجود نداشت.
این پیامی برای ما امروز دارد. اگر پسر خدا خود را برای خدمت فروتن کرد، چگونه می‌توانیم از مسیر فروتنانه امتناع کنیم؟ اگر او رنج را برای عدالت تحمل کرد، چگونه می‌توانیم از آزمایش فرار کنیم؟ اگر او راه میانبر را رد کرد، چگونه می‌توانیم انتظار راه آسان‌تری را داشته باشیم؟ پیروی از او به معنای یادگیری این است که مسیر جلال از طریق خدمت، فداکاری و اطاعت از خداست.
لنگر امروز:
«زیرا برای همین شما خوانده شده‌اید، زیرا مسیح نیز برای ما رنج کشید، و نمونه‌ای برای ما گذاشت، تا شما از قدم‌های او پیروی کنید:» اول پطرس ۲:۲۱
