کمال بی‌نظیر خداوند ما عیسی مسیح در زیبایی بی‌عیب و نقص می‌درخشد، چه در اوج و جلالش و چه در شرایط فروتنانه این زندگی. این برتری تغییرناپذیر است که او را از همه دیگران متمایز می‌کند. «دیروز» خواری او، و «امروز» صبر او، و همچنین «تا ابد» جلال عظیم او، عیسی مسیح را «همان» می‌یابد.
نام او مبارک باد. زمین و آسمان‌ها کارهای دست او هستند؛ و به زودی آنها را مانند جامه‌ای در هم خواهد پیچید، و آنها تغییر خواهند کرد؛ اما او همان است، و سال‌های او هرگز تمام نخواهد شد.
چه منظره شگفت‌انگیزی برای چشمان ما که او را در این دنیا با عزیزانش در اطرافش ببینیم—او را در آن شام آخر فصح با شاگردانش ببینیم، همانطور که روح‌القدس در یوحنا 13 برای ما به تصویر کشیده است.
او بسیار بزرگ است، و در عین حال بسیار فروتن. او آنها را با محبتی کامل دوست داشت که به دنبال خدمت به آنها بود، همانطور که امروز به خودش خدمت می‌کند، و در عین حال او خداوند و معلم آنها بود. پدر او را دوست داشت: او همیشه چنین می‌کرد: اما برکت و کمال زندگی او در این دنیا محبت پدر را به او به شکلی خاص فراخواند.
در یوحنا 3:35 به ما گفته شده است که پدر پسر را دوست دارد و همه چیز را به دست او سپرده است. آگاهی از این موضوع به ویژه در ساعت مقدس شام آخر با خداوند مبارک ما بود. او می‌دانست که جلال و اقتدار و برتری جهانی از آن اوست؛ اما این به هیچ وجه فروتنی و دوست‌داشتنی بودن شخصی او را تغییر نداد.
او در این لحظه کاملاً آگاه بود که حکومت پرجلال همه چیز به او داده شده است، و ثروت میراث جهانی از آن اوست: با این حال فیض و جلال اخلاقی او تغییر نکرده بود؛ و آنها در اینجا با درخششی استثنایی می‌درخشند.
«عیسی می‌دانست که پدر همه چیز را به دست او سپرده است، از شام برخاست و خم شد و پاهای شاگردانش را شست.» چه منظره‌ای واقعاً! کسی چنین بزرگ و پرجلال در پای پیروانش! خداوند در پای کسانی که دوستشان داشت! سر تعیین شده بر همه چیز، پاهای خود را می‌شست و پاک می‌کرد!
آه، اما او می‌خواست که آنها و ما با او شریک باشیم. و او به پطرس که از تسلیم شدن به دستان خداوند امتناع ورزید، گفت: «اگر تو را نشویم، با من هیچ سهمی نداری.» این آرزوی قلب مهربان اوست که خود او وارد آنچه اکنون با پدر دارد شود. او در مورد خود او به پدر گفت: «جلالی که تو به من دادی، من به آنها دادم.» ما وارثان او هستیم. آه، چقدر مبارک است که «وارثان خدا و وارثان مشترک مسیح» باشیم.
اما، برادران عزیز، آیا ما دانش این عظمت پرجلال را با فروتنی و تواضع، و ملایمت و محبت گرامی می‌داریم؟ اگر چنین است، ما نیز در فیض اخلاقی مسیح خواهیم درخشید. مثالی که او برای ما گذاشته است، برای قلب‌های ما دلپذیر خواهد بود. یوحنا 13 آنگاه عملاً برای ما شناخته خواهد شد؛ و این همان چیزی است که خداوند مبارک ما آرزو می‌کند؛ زیرا او گفت: «پس اگر من، خداوند و معلم، پاهای شما را شسته‌ام، شما نیز باید پاهای یکدیگر را بشویید؛ زیرا من به شما یک مثال داده‌ام» (یوحنا 13:14، N.Tr.).
باشد که قدرت داشته باشیم تا با پرستش به مثال شگفت‌انگیز خود بنگریم—تا خداوند جلال را در دوست‌داشتنی بودن فروتنانه‌اش ببینیم. و او امروز همان است که دیروز بود. او تا ابد همان خواهد بود.
چند روز پیش یک متخصص به من گفت:
«شما می‌توانید به سرعت یک الماس واقعی را از یک الماس تقلبی تشخیص دهید. ممکن است به نظر برسد که با درخششی یکسان می‌درخشند، اما اگر آنها را در آب قرار دهید، الماس تقلبی مانند آبی می‌شود که آن را احاطه کرده است، در حالی که الماس واقعی همچنان درخشش خود را مانند قبل می‌تاباند.» خداوند مبارک ما، پسر پدر، چه در بالا در جلال خود و چه در پایین در این دنیا و گناه و نیاز، بدون تغییر و بدون کم‌رنگ شدن، همیشه همان، در کمال اخلاقی خود می‌درخشد.
