«پس شما ای عزیزان، چون این چیزها را از قبل می‌دانید، برحذر باشید مبادا شما نیز با گمراهی شریران فریب خورده، از استواری خود بیفتید؛ بلکه در فیض و معرفت خداوند و نجات‌دهنده ما عیسی مسیح رشد کنید. جلال از آن او باد هم اکنون و تا ابد. آمین.» ۲ پطرس ۳:۱۷-۱۸ NKJV
پولس رسول دومین رساله خود را با پند و اندرز فوق به پایان می‌رساند. او به مقدسین درباره روز خداوند تعلیم می‌داد؛ او به آنها یادآوری کرد که این دنیای کنونی نابود خواهد شد و مقدسین باید به دنبال آسمان‌های جدید و زمینی جدید باشند که در آن عدالت ساکن است (۲ پطرس ۳:۱۳). او به مقدسین یادآوری کرد که به زمینی که فاسد و تحت داوری خداست، دلبسته نشوند. مقدسین تشویق شدند که در رفتار خود به شیوه‌ای مقدس و خداپسندانه عمل کنند. عبارت «خداوند و نجات‌دهنده ما عیسی مسیح» بسیار گرانبهاست. مسیحیان ممکن است چیزهای زیادی درباره «نجات‌دهنده» بدانند، اما درباره «خداوند» چطور؟ توجه کنید در آیات فوق از پطرس، کلمه «خداوند» اول می‌آید. بیایید بررسی کنیم که این دو عنوان برای مسیحیان چه معنایی باید داشته باشند.
عیسی نجات‌دهنده ما
این بسیار مهم است که عیسی نجات‌دهنده ماست. نام او بیانگر هویت اوست: «نام او را عیسی خواهی نهاد، زیرا او قوم خود را از گناهانشان نجات خواهد داد» (متی ۱:۲۱). خداوند نه تنها ملت یهود، بلکه غیریهودیان را نیز نجات خواهد داد. حتی به «والدین زمینی» خداوند اجازه داده نشد که نام او را بگذارند؛ خدا این کار را کرد و تأکید نمود که او واقعاً نجات‌دهنده همه خواهد بود.
علاوه بر این، در اعمال رسولان ۴:۱۲ می‌خوانیم: «و در هیچ‌کس دیگر نجات نیست، زیرا هیچ نام دیگری زیر آسمان به مردم داده نشده است که به وسیله آن باید نجات یابیم.» ما مسیحیان در سراسر جهان شادمانیم که عیسی نجات‌دهنده ماست؛ بخشش گناهانمان گرانبهاست.
اما نجات یافتن به چه معناست؟ به زبان ساده، به این معناست که ما از داوری خدا نجات یافته‌ایم! ما از دریاچه آتش نجات یافته‌ایم. این «مرگ دوم» است، جدایی ابدی از خدا (مکاشفه ۲۰:۱۱-۱۵). فکر مردن و رفتن به جهنم برای بشر آشکار است. کوچکترین کودک نیز درباره جهنم می‌داند، همانطور که مسن‌ترین بزرگسال. فکر مردن و رفتن به جهنم نژاد، ملیت، طبقه، جنسیت و هوش را در بر می‌گیرد. در واقع، انسان طبیعی حتی سعی می‌کند راه خود را از جهنم به بهشت باز کند.
البته ما مسیحیان در حقیقت افسسیان ۲:۸-۹ آرام می‌گیریم: «زیرا به فیض و از راه ایمان نجات یافته‌اید، و این از خودتان نیست؛ بلکه عطای خداست، نه از اعمال، تا کسی فخر نکند.» باید به هر قیمتی از جهنم دوری کرد، و عیسی پاسخ است! پولس و سیلاس زندانبان فیلیپی را به خداوند هدایت کردند و گفتند: «به خداوند عیسی مسیح ایمان آور، و نجات خواهی یافت» (اعمال رسولان ۱۶:۳۱).
نجات ابدی
عیسی نه تنها نجات‌دهنده ماست، بلکه نجاتی ابدی نیز فراهم می‌کند که به آن امنیت ابدی می‌گویند. مسیحیان نیازی به ترس از دست دادن نجات خود ندارند، زیرا نجات بر اساس کار خداوند عیسی مسیح است. کتاب مقدس تعلیم نمی‌دهد که یک ایماندار واقعی امروز نجات یافته و فردا از دست رفته است. نجات ما نه بر اساس کار ما و نه بر اساس رفتار ما پس از پذیرش عیسی به عنوان نجات‌دهنده و خداوند است.
خود خداوند اعلام کرد: «گوسفندان من صدای مرا می‌شنوند، و من آنها را می‌شناسم، و آنها مرا پیروی می‌کنند. و من به آنها حیات ابدی می‌دهم، و هرگز هلاک نخواهند شد؛ و هیچ‌کس آنها را از دست من نخواهد ربود. پدر من، که آنها را به من داده است، از همه بزرگتر است؛ و هیچ‌کس قادر نیست آنها را از دست پدر من برباید» (یوحنا ۱۰:۲۷-۲۹). در دست خداوند و پدر، ما امنیت مضاعف داریم!
البته، پس از نجات، ایمانداران باید به شیوه‌ای خداپسندانه رفتار کنند. مسیحیان باید بگذارند نورشان بدرخشد، اما شکست آنها نجات او را باطل نمی‌کند! چه فایده شگفت‌انگیزی از شناخت عیسی به عنوان نجات‌دهنده! امنیت ابدی باید به ما انگیزه دهد تا خدا را در زندگی خود جلال دهیم.
به اشتراک گذاشتن نجات‌دهنده
همه ایمانداران مسئولیتی برای به اشتراک گذاشتن مسیح دارند؛ کاملاً واضح است که جهان باید درباره نجات‌دهنده گرانبهای ما بداند (مرقس ۱۶:۱۵). هر نسلی رویدادهای وحشتناک خود را داشته است. هر نسلی اعلام می‌کند که فجایع آن بدترین بوده‌اند. نسل ما جنگ جهانی دوم، جنگ سرد، جنگ ویتنام، جنگ خلیج فارس، ۱۱ سپتامبر، جنگ عراق، سونامی، طوفان کاترینا و سایر رویدادهای ویرانگر را تجربه کرده است. میلیون‌ها نفر در جهان جان خود را از دست دادند. رویدادهای غم‌انگیز ادامه خواهند یافت. کسانی که عیسی مسیح را نمی‌شناسند باید درباره او بشنوند. اما حتی اگر ما فجایع را تجربه نمی‌کردیم، اگر همه چیز خوب پیش می‌رفت، جهان هنوز باید درباره نجاتی که در مسیح موجود است بداند.
در واقع، خداوند به ما فرمان داده است که «بروید و بگویید!» مأموریت بزرگ که به شاگردانش داده شد، می‌گوید: «به تمام جهان بروید و انجیل را به هر مخلوقی موعظه کنید. هر که ایمان آورد و تعمید یابد، نجات خواهد یافت؛ اما هر که ایمان نیاورد، محکوم خواهد شد» (مرقس ۱۶:۱۵-۱۶). چه مردم از بلایا رنج می‌برند، چه فقط درد زندگی بدون مسیح را تجربه می‌کنند، آنها باید درباره خداوند و نجات‌دهنده ما عیسی مسیح بشنوند. خدا فرصت‌های بی‌شماری به ما می‌دهد تا درباره عیسی مسیح به دیگران بگوییم. آیا ما این کار را می‌کنیم؟
در انتظار او
پولس در رساله خود به تیطس، به این جوان درباره امید مبارک ما یادآوری کرد. این تشویق فوق‌العاده‌ای برای ما نیز هست: «زیرا فیض خدا که نجات‌بخش است، برای همه مردم ظاهر شده است، و به ما تعلیم می‌دهد که با انکار بی‌دینی و شهوات دنیوی، در این عصر با خویشتن‌داری، عدالت و خداپرستی زندگی کنیم، در انتظار امید مبارک و ظهور پرجلال خدای بزرگ و نجات‌دهنده ما عیسی مسیح» (تیطس ۲:۱۱-۱۳).
ما یک امید مبارک داریم! ما می‌دانیم که آن کسی که ما را از داوری خدا نجات داد، آن کسی که به ما امنیت ابدی می‌دهد، آن کسی که آرزو دارد همه مردم نجات یابند و به معرفت حقیقت برسند، آن کسی که ما را دوست دارد، همان کسی است که برای ما بازمی‌گردد!
این امید مبارک «ربایش» نامیده می‌شود – زمانی که مسیح نزول می‌کند تا کلیسای خود را به سوی خود جمع کند (۱ تسالونیکیان ۴:۱۳-۱۸). چه گردهمایی پرجلالی خواهد بود! ایماندارانی که «به خواب رفته‌اند» (مرده‌اند)، و کسانی که زنده‌اند، خداوند را در ابرها ملاقات خواهند کرد. ما به صدای شیپور گوش می‌دهیم در حالی که مشتاق دیدن چهره مبارک او هستیم. و کتاب مقدس اعلام می‌کند: «و بدین ترتیب همیشه با خداوند خواهیم بود» (۱ تسالونیکیان ۴:۱۷). ایمان جای خود را به دیدن خواهد داد.
اما علاوه بر این، ما منتظر ظهور او هستیم؛ این زمان آمدن او با یارانش است. در زمان ربایش، او برای یارانش می‌آید؛ اما در زمان ظهور، او با یارانش می‌آید تا پادشاهی خود را بر زمین برقرار کند. او می‌آید تا خود را جلال دهد. آیا ما منتظر ظهوری هستیم که خداوند در آن تکریم خواهد شد؟ آیا ما منتظر زمانی هستیم که او بر زمین سلطنت کند و جلال یابد؟ در آن زمان، او نه تنها نجات‌دهنده ما خواهد بود، بلکه خداوند همه خواهد بود!
نجات‌دهنده و خداوند ما
آیا این نجات‌دهنده بزرگ، اکنون نیز خداوند زندگی ماست؟ آیا او کنترل کامل دارد؟ آیا خداوند عیسی مسیح مسئول زندگی ماست؟ ما می‌دانیم که او یک نجات‌دهنده بزرگ است، اما او یک خداوند بزرگ نیز هست! بیایید جایگاه شایسته او را در زندگی خود به او بدهیم. بیایید با این چند آیه به چالش کشیدن قلب‌هایمان پایان دهیم.
«پس تمام خاندان اسرائیل یقیناً بدانند که خدا همین عیسی را که شما مصلوب کردید، هم خداوند و هم مسیح ساخته است» (اعمال رسولان ۲:۳۶).
«او به توما گفت: «انگشت خود را اینجا بگذار و دست‌های مرا ببین، و دست خود را اینجا بگذار و در پهلوی من فرو کن. بی‌باور مباش، بلکه باور کن.» و توما در پاسخ به او گفت: «خداوند من و خدای من!»» (یوحنا ۲۰:۲۷-۲۸).
«و او قبل از همه چیز است، و در او همه چیز قوام دارد. و او سر بدن، یعنی کلیساست، که آغاز است، نخست‌زاده از مردگان، تا در همه چیز برتری داشته باشد» (کولسیان ۱:۱۷-۱۸).
«بنابراین خدا نیز او را بسیار سرافراز کرده و نامی به او بخشیده است که بالاتر از هر نامی است، تا به نام عیسی هر زانویی خم شود، از کسانی که در آسمانند، و از کسانی که بر زمینند، و از کسانی که زیر زمینند، و هر زبانی اعتراف کند که عیسی مسیح خداوند است، برای جلال خدای پدر» (فیلیپیان ۲:۹-۱۱).
