در میان تمام وضعیت وحشتناک کنونی، ممکن است بپرسیم، سهم مسیحی چیست؟ یک چیز مسلم است؛ آنها نمی‌توانند از آزمایش‌ها و مصیبت‌های رایج برای انسان‌ها فرار کنند. برای مثال، اگر مالیات سنگین باید بر ملت تحمیل شود، مسیحی نیز به ناچار باید سهم خود را در این زمینه داشته باشد. آیا قیمت‌ها بالا هستند؟ آنها مسیحیان و کسانی را که مسیحی نیستند به یک اندازه تحت تأثیر قرار می‌دهند. آیا سربازی اجباری دستور روز است؟ این امر مؤمن و کافر را به یک اندازه تحت تأثیر قرار خواهد داد.
اما پوشش طلایی در آن سوی ابر تاریک چیست؟
این شامل حقایق الهی است که تأمل در آنها قلب ما را تسلی خواهد داد.
خداوند و مراقبت او از خاصان خود
اولین واقعیتی که ممکن است به اختصار بررسی کنیم، یکی از تسلی‌بخش‌ترین و آرامش‌بخش‌ترین حقایق برای قلب مؤمن است. ما خداوند و مراقبت او از خاصان خود را می‌شناسیم. چقدر شیرین است اگر بتوانیم واقعاً زبان کلام مقدس را به کار بگیریم:-
«ما به خدای زنده توکل داریم، که نجات‌دهنده [به معنای واقعی کلمه، حافظ در امور دنیوی] همه انسان‌هاست، به ویژه کسانی که ایمان دارند» (اول تیموتائوس ۴:۱۰).
چقدر خوشحال‌کننده است که مطمئن باشیم خدا «خدای زنده» است. او که چشم را آفرید، می‌تواند ببیند؛ او که گوش را آفرید، می‌تواند بشنود؛ او که قلب را آفرید، می‌تواند دوست بدارد؛ او که پدر ماست، از فرزندان خود مراقبت می‌کند.
آیا در شگفتیم که چگونه باید با افزایش قیمت‌ها مقابله کرد و چگونه باید با افزایش مالیات روبرو شد؟ بیایید به خدا توکل کنیم. پولس، با اطمینانی که از دانش و تجربه نشأت گرفته بود، می‌توانست با پیروزی فریاد بزند،
«خدای من تمام نیاز شما را بر اساس غنای خود در جلال به وسیله مسیح عیسی تأمین خواهد کرد» (فیلیپیان ۴:۱۹).
چه پیروزی در استفاده از ضمیر شخصی «من» وجود دارد. چه اندازه شگفت‌انگیزی از تأمین! چه کسی می‌تواند با چنین وعده‌های گرانبهایی که داده شده است، در آرامش شکست بخورد!
ایلیا در گذشته توسط کلاغ‌ها، حریص‌ترین پرندگان، تغذیه می‌شد. و هنگامی که نهر کریت خشک شد، مراقبت خدا همچنان قدرتمند بود. او یک بیوه فقیر و نیازمند را برانگیخت تا از خادم خود مراقبت کند و برای انجام این کار هر روز معجزه‌ای انجام می‌داد.
و ایلیا تنها کسی نبود که در آن روز مورد مراقبت قرار گرفت، زیرا می‌خوانیم که عوبدیا صد نبی را پنجاه پنجاه در غاری با نان و آب تغذیه می‌کرد.
شدرک، میشک و عبدنغو در کوره آتشین، و دانیال در لانه شیران، نمونه‌های بارزی از مراقبت و قدرت خدا هستند.
در عهد جدید می‌خوانیم که پطرس از زندان آزاد شد، و پولس، در عرشه کشتی، هنگامی که «طوفان کوچکی» بر مسافران بود، توانست بگوید،
«امشب فرشته خدا، که من از آن او هستم و به او خدمت می‌کنم، نزد من ایستاد» (اعمال رسولان ۲۷:۲۳).
کلام مقدس چقدر پر از تشویق است!
تشویق خدا برای قوم خود
داوری‌های وحشتناکی قرار است بر این جهان ریخته شود—آنقدر وحشتناک که قلب را به لرزه درآورد، حتی با خواندن آنها. چقدر دلگرم‌کننده است که چشم‌انداز این را داشته باشیم که به زودی ربوده شویم تا برای همیشه با خداوند باشیم. کلیسای مسیح از مصیبت بزرگ عبور نخواهد کرد. یک آیه از کلام مقدس این را به قانع‌کننده‌ترین زبان ثابت می‌کند. خداوند به خاصان خود می‌گوید:-
«چون کلام صبر مرا نگاه داشتی، من نیز تو را از ساعت آزمایش که بر تمام جهان خواهد آمد تا ساکنان زمین را بیازماید، نگاه خواهم داشت» (مکاشفه ۳:۱۰).
خداوند کلام صبر خود را به ما داده است، یعنی حقیقت در مورد آمدن او برای قوم خود، و دستورالعمل‌هایی برای اینکه چگونه با صبر منتظر آمدن او باشیم. علاوه بر این، او به قوم خود وعده می‌دهد که از (به معنای واقعی کلمه، از) ساعت مصیبت جهانی قریب‌الوقوع که همه ساکنان زمین را خواهد آزمود، حفظ خواهند شد.
دقت زبان را در نظر بگیرید. این فقط این نیست که مقدسین از وسوسه حفظ شوند، بلکه از «ساعت» وسوسه. و با توجه به اینکه مصیبت جهانی خواهد بود و هیچ بخشی از جمعیت جهان از آن فرار نخواهد کرد، تنها یک راه وجود دارد که این کلام مقدس به طور رضایت‌بخشی محقق شود، و آن این است که قوم خداوند با فریاد فراخوان خداوند برداشته شوند (به اول تسالونیکیان ۴:۱۶-۱۷ مراجعه کنید). هیچ راهی برای حفظ شدن از ساعتوجود ندارد، مگر با برداشته شدن از زمان و قرار گرفتن در ابدیت. هیچ راهی برای فرار از مصیبت جهانی وجود ندارد، مگر با برداشته شدن از حوزه آن، یعنی تمام جهان.
بنابراین در آیه بعدی یک وعده و یک اندرز دریافت می‌کنیم که در این زمان کنونی به طرز شگفت‌انگیزی برای ما مناسب است:
«اینک، من به زودی می‌آیم: آنچه را که داری محکم نگاه دار، تا کسی تاج تو را نگیرد» (مکاشفه ۳:۱۱).
مکاشفه ۳:۱۰-۱۱، به طور قاطع ثابت می‌کند که مؤمن از مصیبت بزرگ عبور نخواهد کرد، بلکه ممکن است در هر لحظه منتظر خداوند باشد. چقدر دلگرم‌کننده! چه پوشش طلایی برای ابر تاریک خود داریم!
در این میان!
بله، در این میان، و چه مدت زمان کوتاهی ممکن است برای آن کافی باشد، زیرا آمدن خداوند بسیار نزدیک است، ما مراقبت خدا و کهانت مسیح را داریم تا به ما کمک کند. ما مراقبت شگفت‌انگیز خدا را داریم که در مورد آن صحبت کردیم؛ ما تمام همدردی و کمک کاهن اعظم بزرگ ما، عیسی، پسر خدا را داریم؛ ما تخت فیض را داریم که در زمان نیاز برای کمک به آن مراجعه کنیم. کاهن اعظم ما
«با احساس ضعف‌های ما لمس شده است» (عبرانیان ۴:۱۵).
این فقط این نیست که او می‌داند. او می‌داند، به طور کامل، هر اضطراب، هر غم، هر درد، هر ذره فشار و رنج را، اما او احساسمی‌کند. جای تعجب نیست که نویسنده عبرانیان می‌تواند اندرز دهد:
«پس بیایید با جرأت به تخت فیض نزدیک شویم، تا رحمت بیابیم و فیض را برای کمک در زمان نیاز پیدا کنیم» (عبرانیان ۴:۱۶).
خلاصه
به طور خلاصه، گذشته ما با رحمت او روبرو می‌شود؛ حال ما، هر چه که باشد، با مراقبت او روبرو می‌شود؛ آینده ما با جلال وصف‌ناپذیر حضور و شباهت او می‌درخشد.
ذهن خود را بر این سه کلمه زیر متمرکز کنید و از آنها لذت ببرید.
«به ویژه» (اول تیموتائوس ۴:۱۰). «با جرأت» (عبرانیان ۴:۱۶). «به زودی» (مکاشفه ۳:۱۱).
