ریاکاری این است که چیزی را که نیستی نشان دهی یا یک چیز بگویی و کار دیگری انجام دهی. این کار از دیگران معیارهایی را طلب می‌کند در حالی که خودت به آن معیارها پایبند نیستی. در دنیای هنر «جعل» است. در تجارت «کلاهبرداری» است. در مورد پول «تقلبی» است. در مورد کالاها «یک تقلید ارزان» است. به افرادی که ریاکار هستند گفته می‌شود که «زندگی دروغین» دارند. کلمه یونانی عهد جدید hupokrites بازیگران صحنه را در پشت نقاب‌ها، در حال ایفای نقش تصور می‌کند. جای تعجب نیست که هیچ‌کس ریاکار را دوست ندارد!
صداقت یا راستگویی نقطه مقابل ریاکاری است. در خاورمیانه به معنای «بدون موم» است. کوزه‌های بزرگ آب، زییرس، که در سودان به فروش می‌رسند، با اعمال حرارت آزمایش می‌شوند. هر مومی که کوزه‌گر برای پنهان کردن ترک‌ها استفاده کرده باشد، ذوب می‌شود و ارزش واقعی کوزه را آشکار می‌کند. زندگی یک ریاکار پر از موم است که عیوب را پنهان می‌کند. فرهنگ لغت من می‌گوید ریاکار «شخصی است که وانمود می‌کند چیزی است که نیست.»
هشدارهای عیسی
در موعظه بالای کوه، عیسی در مورد صدقه دادن، دعا کردن و روزه گرفتن «برای دیده شدن توسط مردم» هشدار داد (متی 6:2، 5، 16 NIV). جستجوی ستایش جامعه برای تقوای شخصی، بی‌ادبانه است. پاداش ابدی آسمان توسط خدای پدر ما قضاوت می‌شود، نه توسط عموم مردم. او هم مسیحیت عمومی و هم خصوصی ما را می‌بیند (متی 6:4، 6، 18). او مدیریت ما را در مورد هدایا و فیض‌ها بیشتر زمانی که مخفیانه انجام شود، پاداش می‌دهد. صداقت، چه مخفیانه و چه عمومی، چیزی است که خدا می‌خواهد.
در متی 7:5 عیسی در مورد قضاوت دیگران بدون خودآزمایی قبلی هشدار داد. علاوه بر مانع شدن از دید واضح لازم برای کمک به دیگران، وجود «تخته در چشم خودت» به طرز خنده‌داری یک غیرممکن آشکار را برجسته می‌کند. عیسی می‌خواهد ما قبل از دخالت در کار دیگران، به کار خودمان اهمیت دهیم. قبل از شروع به کار همسایه، خانه خودت را مرتب کن. این بر پاداش آسمانی تو تأثیر خواهد گذاشت (7:2).
در لوقا 12 عیسی دوباره از کلمه «ریاکار» استفاده کرد. آیات 1-3 می‌آموزند که ریاکاران خود واقعی‌شان را پنهان می‌کنند، اما او تأیید کرد که در نهایت توسط خدا افشا خواهند شد. در 12:56 عیسی هشدار داد که وانمود کردن به علاقه به امور خدا یک ریاکاری خطرناک است. مردم در جمعی که عیسی را دنبال می‌کردند می‌توانستند با خواندن نشانه‌های آسمان هوا را پیش‌بینی کنند. با این حال، آنها به شخص و کار عیسی توجه کافی نکردند؛ آنها نشانه‌های نجات‌دهنده را از دست دادند. بسیاری از کسانی که امروز خود را مسیحی می‌نامند ممکن است کلاهبردار باشند – تقلیدهای ارزان از شاگردان واقعی مسیح. عیسی در مورد ما چه می‌گفت؟
یک بار در یک بازار اندونزیایی، مردی سعی کرد یک مجسمه آبنوس حکاکی شده به من بفروشد. قیمت پایین و پایین‌تر می‌آمد چون من از خرید امتناع می‌کردم. وقتی شروع به رفتن کردم، مرد مجسمه را در دستم گذاشت و گفت: «باشه. می‌توانی آن را به قیمت خودت داشته باشی.» من به او پول دادم، با فکر به معامله خوبم! فقط وقتی به خانه رسیدم متوجه شدم که مجسمه حکاکی شده‌ای که مرد به من داده بود، آن مجسمه آبنوس نبود که ما بر سر آن چانه زده بودیم! او با حیله‌گری آن را با یکی از چوب‌های ارزان‌تر که رنگ شده بود تا شبیه آبنوس به نظر برسد، عوض کرده بود! من آن را نگه می‌دارم تا به من یادآوری کند که یک مسیحی واقعی باشم، نه یک کپی ارزان!
خمیرمایه فریسیان
حداقل چهار مورد وجود دارد که عیسی فریسیان و معلمان شریعت را «ریاکار» نامید، گاهی اوقات با صفات بسیار توصیفی. در لوقا 12:1 عیسی به شاگردانش هشدار داد: «از خمیرمایه فریسیان که ریاکاری است، برحذر باشید.» برای درک معنای این جمله، تعاریف «فریسی» و «خمیرمایه» لازم است. فریسی عضوی از یک فرقه یهودی بود که شریعت موسی و خاخامی و رعایت دقیق سنت‌های یهودی را آموزش می‌داد. خمیرمایه، در شرایط مناسب، خمیر نان را ور می‌آورد یا قندها را برای آبجو و غیره تخمیر می‌کند.
عیسی به پیروانش می‌گفت که سعی نکنند خود را در اطاعت از شریعت عهد عتیق گرفتار کنند. تمرکز بیش از حد بر یک بخش از شریعت، شاگردی مسیحی را مختل خواهد کرد. او گفت: «برحذر باشید» (12:1). همانطور که یک نگهبان شب بر املاک کارفرمای خود نظارت می‌کند و کاری را انجام می‌دهد که اربابش اگر آنجا بود انجام می‌داد، شاگردان نیز باید از کوچکترین نشانه ریاکاری در زندگی خود برحذر باشند. هنگامی که خمیرمایه وارد خمیر می‌شود، در همه چیز نفوذ می‌کند و به یک تأثیر اجتناب‌ناپذیر تبدیل می‌شود. نمی‌توان آن را حذف کرد، بنابراین باید از منبع آن جلوگیری شود.
سه مثال
متی 15:1-20، مرقس 12:13-17 و لوقا 13:10-17 نمونه‌هایی از رویارویی فریسیان با عیسی بر سر تفسیر آنها از شریعت در مقایسه با عمل او و شاگردانش را ارائه می‌دهند: شاگردان او بدون شستشوی آیینی دست‌ها در حال غذا خوردن دیده شدند؛ موضع عیسی در مورد پرداخت مالیات به قیصر آزمایش شد؛ شفای زنی فلج در روز سبت مورد انتقاد قرار گرفت. در هر یک از این موارد، واکنش عیسی آموزنده بود: «شما کلام خدا را به خاطر سنت خود باطل می‌کنید» (متی 15:6).
• شستشوی آیینی
فریسیان و معلمان فکر می‌کردند که کلام خدا را حفظ می‌کنند. اما عیسی دید که اطاعت آنها از خدا فقط سطحی است. او با نقل قول از اشعیا 29:13 هشدار داد: «این مردم با لب‌های خود مرا احترام می‌کنند اما دل‌هایشان از من دور است» (متی 15:8). از آنجایی که دوست داشتن خدا بالاترین اولویت ماست، به راحتی می‌توان فهمید که چرا عاشق الهی ما به دل‌های ما نگاه می‌کند! عیسی این را در مورد پرستش بیهوده فریسیان گفت: «شما فرمان‌های خدا را رها کرده‌اید و به سنت‌های انسان‌ها چسبیده‌اید» (مرقس 7:5-9).
عاشق مسیحی عیسی است. او همیشه مهمتر از شریعت و انبیا است. او آمد تا آنها را کامل کند، و دقیقاً همین کار را کرد. من متوجه شده‌ام که می‌توانم با مسیحیانی زندگی و پرستش کنم که دقیقاً مانند من اعتقاد ندارند، وقتی بر عشق خودم و عشق آنها به خداوند تمرکز می‌کنم. این هسته وحدت مسیحی است (متی 22:34-40). متی به ما هشدار می‌دهد که برخی ریاکاران نسبت به موقعیت خود کور هستند. این خطرناک است زیرا خدا وعده می‌دهد که افرادی را که از آن او نیستند، ریشه‌کن کند (متی 15:13-14). پس از هشدار در مورد ریشه‌کن شدن، کلید شناسایی ریاکاری چیزی است که «از دل ... و ... از دل» می‌آید (15:18-19). ریاکاران عیسی را دوست ندارند. مسیحیان واقعی دوست دارند. می‌توان فهمید که چه کسی را دوست داریم با مقدار زمانی که آزادانه به عشق خود می‌دهیم. آیا ما زمان بیشتری را به دوست داشتن عیسی می‌دهیم یا به رعایت دقیق جزئیات شریعت؟
• پرداخت مالیات
عیسی در پاسخ به یک سؤال فریبنده در مورد پرداخت مالیات به قیصر گفت: «آنچه را که از قیصر است به قیصر بدهید و آنچه را که از خداست به خدا بدهید» (مرقس 12:17). ما باید آنچه را که به قدرت‌های موجود تعلق دارد، بپردازیم. این بخشی از پرداخت آنچه به خدا تعلق دارد، است، زیرا حکومت‌ها، خوب یا بد، خادمان او هستند (رومیان 13:1-7). اما این ریاکاری سؤال‌کنندگان بود که عیسی برجسته کرد. این فریسیان و هیرودیان از یک سؤال جهت‌دار برای به دام انداختن عیسی استفاده کردند تا او را وادار به گرفتن یک طرف مجرمانه، یا با یهودیان یا با رومیان کنند. اما او به دل‌های آنها نگاه کرد و «ریاکاری آنها را می‌دانست» (مرقس 12:15). این باید ما را به چالش بکشد. عیسی در دل‌های ما چه می‌بیند؟
• کار در روز سبت
رئیس کنیسه به مردم یادآوری کرد که شش روز کاری و یک روز استراحت وجود دارد. عیسی تازه زنی فلج را در روز سبت شفا داده بود و به نظر مردم، قوانین خدا را زیر پا گذاشته بود. در لوقا 13:15 عیسی آنها را ریاکار نامید زیرا کارهای پیش پا افتاده خصوصی آنها (باز کردن گاو، آب دادن به الاغ) تفسیر آنها را لو می‌داد. ریاکاران برای دیگران قوانین سخت‌تری نسبت به خودشان دارند. زنی که عیسی شفا داد «از آنچه او را بسته بود آزاد شد» (13:16). این پیروزی روحانی مهمتر از رعایت قانونی استراحت سبت بود. مخالفان ریاکار عیسی «خجالت‌زده شدند» (13:17). آیا آنها به اندازه کافی شرمنده شدند که از ریاکاری خود توبه کنند؟ به ما گفته نشده است.
خوشبختانه، بخشش در دسترس است. اگر ریاکار هستیم، لازم نیست ریاکار بمانیم:
اگر گناهان خود را اعتراف کنیم، او امین و عادل است و گناهان ما را می‌بخشد و ما را از هر ناراستی پاک می‌سازد (اول یوحنا 1:9).
اعتراف پاک‌کننده است. روح شریعت دلیل وضع قوانین است. از روح پیروی کنید و به طور ریاکارانه به حرف شریعت وسواس نداشته باشید.
فریسیان
در متی 23:1-39 عیسی با جمعیت و شاگردانش در مورد فریسیان صحبت کرد. او از عبارات بسیار توصیفی برای توصیف کسانی استفاده کرد که «آنچه را که موعظه می‌کنند، عمل نمی‌کنند» (23:3). به گفته عیسی آنها بودند: خودستاینده (12)، ریاکار (13، 15، 23، 25، 27، 29)، فرزندان جهنم (15)، کور (16، 17، 19، 24، 26)، مارها (33) و قاتلان (35). این سخنان تند از سوی خداوند ما بود. می‌بینیم که چگونه ریاکاری خشم عادلانه او را برانگیخت. «هر کاری که می‌کنند برای دیده شدن توسط مردم است» (23:5). خودبزرگ‌بینی آنها دقیقاً برعکس یک نگرش مسیحی واقعی بود. خدای ما شایسته تمام پرستش، ستایش و جلال ماست! به عنوان خادمان او، ما نباید هیچ چیز از جلال خدا را بگیریم.
همانطور که خدا به دل‌های ما نگاه می‌کند، چه می‌بیند؟ آیا ما خودستاینده یا فداکار، ریاکار یا اصیل، راهنمایان کور یا رهبران بصیر، احمق‌های کور یا مسیحیان دانا، جویندگان مقام‌های بالا یا خادمان فروتن، قاتلان یا کسانی که زندگی پربار به دیگران می‌آورند، هستیم؟ ریاکاری «بارهای سنگین» (23:4) را تحمیل می‌کند. خدا تمام ریاکاری را قضاوت خواهد کرد (23:33-39؛ 24:51).
ریاکاری در کلیسای اولیه
حنانیا و سفیره «به روح‌القدس دروغ گفتند» و «توافق کردند که روح خداوند را آزمایش کنند» (اعمال 5:1-11). کلمه «ریاکار» در اینجا استفاده نشده است، اما آنها قطعاً سعی کردند چیزی را که نبودند، نشان دهند. چقدر احمقانه است که سعی کنیم خدای دانای مطلق را فریب دهیم! پطرس آن را به عنوان فعالیت شیطان روبرو کرد (5:3). خدا مداخله کرد و آنها را کشت (5:5، 10). جای تعجب نیست که «ترس بزرگی تمام کلیسا و همه کسانی را که در مورد این وقایع شنیدند، فرا گرفت» (5:11). توجه کنید که خدا چقدر جدی به تلاش‌های ما برای چیزی که نیستیم، نگاه می‌کند.
پطرس و برنابا (غلاطیان 2:11-21) پس از نفوذ «گروه ختنه» یهودی‌گرایان، از معاشرت با غیریهودیان کناره‌گیری کردند. حتی این رهبران مسیحی بسیار محترم که توسط خدا استفاده می‌شدند، هنوز آماده نبودند که کاملاً «با مسیح مصلوب شوند» (2:20). آنها می‌خواستند مورد لطف همه باشند، در حالی که خدا آنها را به گرفتن موضعی فرا می‌خواند که برای برخی ناخوشایند بود. خدا را شکر که پولس در این رویارویی بسیار دشوار بر موضع خود ایستاد.
آیا پطرس این حادثه را در ذهن داشت وقتی نوشت،
پس هر گونه بدخواهی و فریب، ریاکاری، حسادت و بدگویی را از خود دور کنید (اول پطرس 2:1)؟
او می‌دانست که مسیحیان باید به عنوان غریبه در جهان زندگی کنند، بیشتر نگران آسمان باشند تا زمین. زندگی برای تحمل ریاکاری برای مدت طولانی بسیار کوتاه است.
پولس به ما هشدار داد که روزهای آخر با معلمان دروغین و «دروغگویان ریاکار» (اول تیموتائوس 4:2) مشخص خواهد شد. تمایلات قانونی، که ظاهر بیرونی را بر عشق قلبی به خدا ترجیح می‌دهند، باید اجتناب شود. زندگی خدایی (4:7-8) فداکاری درونی ما به خداست که در دید عموم خود را نشان می‌دهد. این اعمال آیینی و بیرونی نیستند که در ما کار می‌کنند و ما را مسیحیان بهتری می‌سازند.
هیچ‌کس ریاکار را دوست ندارد. هیچ‌کس زندگی‌ای را که جعل، کلاهبرداری، تقلبی، تقلید ارزان یا دروغ زنده باشد، نمی‌خواهد. من گل‌های پلاستیکی را دوست ندارم، هر چقدر هم که واقعی به نظر برسند. آنها را در میزهای رستوران، خانه‌ها و کلیساها ناامیدکننده می‌یابم. گل‌های واقعی زنده هستند! آنها با نسیم خم می‌شوند. آنها عطرهای دلپذیری آزاد می‌کنند. آنها رنگ‌های زندگی را نشان می‌دهند که هرگز نمی‌توانند به طور ریاکارانه تقلید شوند. گل‌های واقعی به طرز درخشانی کاری را انجام می‌دهند که خالق قصد داشته است (متی 6:28-29).
دوستان، همسایگان و خدا در مورد ما چه فکر می‌کنند؟ آیا ما واقعی هستیم یا تقلیدی؟ محدودیت اصلی یک گل تقلیدی این است که نمی‌تواند تولید مثل کند. باشد که زندگی ما آنقدر اصیل باشد که دیگران به دلیل حقیقتی که در ما می‌بینند، انتخاب کنند که پیروان واقعی عیسی شوند. ریاکاری خدا را فریب نمی‌دهد، پس چرا خودمان را فریب دهیم؟
