خوشا به حال کسی که به مشورت شریران نمی‌رود، و در راه گناهکاران نمی‌ایستد، و در جای تمسخرکنندگان نمی‌نشیند. بلکه لذت او در شریعت خداوند است؛ و شب و روز در شریعت او تفکر می‌کند. و او مانند درختی خواهد بود که کنار نهرهای آب کاشته شده است، که میوه خود را در فصل خود می‌دهد؛ برگ او نیز پژمرده نمی‌شود؛ و هر کاری که می‌کند کامیاب می‌شود.» (مزمور ۱:۱-۳)
ممکن است تمام عمر خود را صرف دانستن حقایق خدا کنید و هرگز هیچ یک از آنها را تجربه نکنید. صرفاً دانستن درباره حقایق خدا به این معنی نیست که آنها بخشی از زندگی شما شده‌اند. این سؤال مهم اینجاست: با کلام خدا چه می‌کنید؟ برخی افراد به خود اجازه می‌دهند تحت تأثیر تفکر بی‌دین قرار گیرند تا جایی که کلام خدا هیچ تفاوتی برای آنها ایجاد نمی‌کند. اگر از افراد بی‌دین مشورت بگیرید، خود را در حال دور شدن از مسیری که کلام خدا فرمان می‌دهد، خواهید یافت. اگر عمداً گناهکاران را به عنوان همراهان خود انتخاب کنید، آنها شما را به مسیرهایی هدایت خواهند کرد که شما را از خدا دور می‌کند. اگر انتخاب کنید به کسانی بپیوندید که تمسخر می‌کنند، در نهایت بدبین خواهید شد.
مرد عادل در نظرات دیگران تشویق نمی‌یابد، بلکه در کلام خدا. او به دانش سطحی از کتاب مقدس راضی نیست، بلکه شب و روز بر آن تفکر می‌کند تا زمانی که مطمئن شود آنچه می‌خواند منعکس کننده تجربه خودش است. او مانند درخت میوه‌ای می‌شود که محکم بر کرانه رودخانه ایستاده است. درخت به خوبی تغذیه می‌شود و میوه‌های خوشمزه و برگ‌های فراوان تولید می‌کند. مردم از کیلومترها دورتر می‌آیند تا در سایه آن بنشینند و میوه آن را بخورند.
اگر به خدا اجازه دهید کلام خود را در زندگی شما اجرا کند، دیگران از شما تشویق خواهند گرفت. هرچه بیشتر در عدالت خدا رشد کنید، قوی‌تر خواهید شد. برخی افراد بیهوده به دنبال کسی می‌گردند که تشویقش کنند، اما شخص عادل اینگونه نیست. جریانی ثابت از مردم به دنبال شما خواهند آمد زیرا می‌دانند که زندگی شما برکت خواهد بود.
