آسمان یک «ایستگاه فضایی غول‌پیکر» یا «سیاره‌ای دیگر» نیست
«در ابتدا، خدا آفرید» (پیدایش ۱:۱ ESV) و «به‌واسطه [پسر] همه چیز در آسمان و زمین، دیدنی و نادیدنی آفریده شد» (کولسیان ۱:۱۶). اگر آسمانی که خدا در آن ساکن است، مکانی مادی بود، بخشی از خلقت می‌بود، اما این‌طور نیست.
بنابراین، برخلاف تفکر برخی، ما نمی‌توانیم با یک سفینه فضایی یا هر وسیله دیگری که انسان ساخته است، به آن آسمان برده شویم. همچنین هرگز نمی‌توانیم آن را با استفاده از تلسکوپ، هر چقدر هم قدرتمند باشد، ببینیم. تشخیص این آسمان با هیچ ابزار ساخت بشر غیرممکن است. تمسخرکنندگان ایده آسمان را به سخره می‌گیرند زیرا استدلال می‌کنند که آسمان باید مکانی مادی باشد، اما این فرض اشتباه است.
پولس رسول از «آسمان سوم» سخن می‌گوید و آن را «فردوس» می‌نامد (۲ قرنتیان ۱۲:۲-۴). آسمان سوم چیست؟ آسمان اول، آسمانی است که درست بالای زمین قرار دارد و پرندگان در آن پرواز می‌کنند و هواپیماها در آن سفر می‌کنند. آسمان دوم جایی است که ستارگان و سیارات در آن قرار دارند. ما آن آسمان را «فضا» می‌نامیم؛ و چون بخشی از خلقت است، دارای ویژگی‌هایی است که می‌توانیم آن‌ها را اندازه‌گیری کنیم. آسمان سوم جایی است که خدای خالق در آن ساکن است. آن خلق خلق شده است – این است یک قلمرو مادی نیست. آسمان یک قلمرو روحانی است.
آسمان سوم کجاست؟
کتاب مقدس همیشه در مورد مکان آسمان سوم از کلمه «بالا» یا کلمات مرتبط با آن استفاده می‌کند و اغلب آن را فقط «آسمان» می‌نامد. با دقت توجه داشته باشید که وقتی به مدلی از منظومه شمسی ما نگاه می‌کنیم، «بالا» از آمریکای شمالی در جهت مخالف «بالا» از استرالیا است. بنابراین، «بالا» به سادگی دور از زمین است. در واقع، آسمان سوم «خانه‌ای است که با دست ساخته نشده، ابدی در آسمان‌ها» (۲ قرنتیان ۵:۱)، و «بیرون» از خلقت مادی است. ما در درک یا پذیرش چنین ایده‌ای مشکل زیادی داریم زیرا تجربیات ما همیشه در قلمرو سه‌بعدی بوده است.
چه کسی در مکان روحانی به نام «آسمان» است؟
برای بودن در یک قلمرو روحانی، باید از روح بود. این شامل خدا می‌شود، زیرا «خدا روح است» (یوحنا ۴:۲۴). فرشتگان در آنجا هستند – آن‌ها «ارواح خدمتگزار» هستند (عبرانیان ۱:۱۴). کتاب مقدس می‌گوید که انسان «کمی ... پایین‌تر از فرشتگان» آفریده شد (عبرانیان ۲:۷)، متشکل از «روح و جان و بدن» (۱ تسالونیکیان ۵:۲۳). بنابراین، آسمان شامل افرادی است که با ایمان برای بودن در آنجا مناسب شده‌اند (غلاطیان ۳:۵-۱۴).
اکثر انسان‌هایی که اکنون در آنجا هستند، ارواح و جان‌های کسانی هستند که در مسیح مرده‌اند، اما این حالت بی‌جسمی اجازه نخواهد داشت که ادامه یابد. رستاخیز رخ خواهد داد و در آن زمان به ارواح و جان‌های آن‌ها بدنی تغییر یافته، یک «بدن روحانی» مادی (۱ قرنتیان ۱۵:۴۴) داده خواهد شد. بدن‌های ایمانداران زنده نیز به بدن‌های روحانی مشابه تغییر خواهند یافت (آیات ۵۱-۵۳)؛ و سپس همه ایمانداران برای همیشه با خداوند در آسمان خواهند بود (۱ تسالونیکیان ۴:۱۷).
کتاب مقدس در مورد بدن روحانی بسیار کم می‌گوید، جز اینکه «خداوند عیسی مسیح ... بدن حقیر ما را به بدن پرجلال خود [فعلی] تبدیل خواهد کرد» (فیلیپیان ۳:۲۰-۲۱). این تغییر «رهایی بدن‌های ما» نامیده می‌شود (رومیان ۸:۲۳).
فرشتگان، ارواح خدمتگزار
به ترتیب قدرت، ما داریم:
خدا
- فرشتگان
- انسان
- چیزی بعد از «انسان» نمی‌آید زیرا هیچ چیز دیگری به عنوان دارای روح ذکر نشده است.
همانطور که قبلاً ذکر شد، انسان، یعنی مردان و زنان، علاوه بر روح و جان، بدنی مادی نیز دارد. اما فرشتگان، اگرچه گاهی اوقات به شکل انسان ظاهر می‌شوند، فقط روح هستند. به فرشتگان گفته شده است: «خداوند را ستایش کنید، ای فرشتگان او، ای قدرتمندانی که کلام او را انجام می‌دهید، از صدای کلام او اطاعت می‌کنید» (مزامیر ۱۰۳:۲۰). با این حال، همه فرشتگان به دنبال اطاعت از خداوند نیستند – این‌ها «نیروهای روحانی شرارت در مکان‌های آسمانی» هستند (افسسیان ۶:۱۲).
فرشتگان به آسمان دسترسی دارند. ما نمونه‌ای از این را در ایوب می‌بینیم: «روزی بود که پسران خدا [فرشتگان] آمدند تا خود را در حضور خداوند حاضر کنند، و شیطان نیز با آن‌ها آمد» (ایوب ۱:۶). شیطان «آن مار باستانی است که ابلیس نامیده می‌شود» و «متهم‌کننده برادران ما ... که شب و روز آن‌ها را در حضور خدای ما متهم می‌کند» (مکاشفه ۱۲:۹-۱۰). با این حال، روزهای او به شماره افتاده است!
پسر خدا ظاهر شد ... تا اعمال ابلیس را نابود کند (۱ یوحنا ۳:۸) و کسی را که قدرت مرگ را دارد، یعنی ابلیس را نابود کند (عبرانیان ۲:۱۴). جنگی ... در آسمان خواهد بود، و شیطان به زمین افکنده خواهد شد، و فرشتگانش ... با او (مکاشفه ۱۲:۷-۹). سرنوشت ابلیس دریاچه آتش و گوگرد است (مکاشفه ۲۰:۱۰)، که آتش ابدی است که برای ابلیس و فرشتگانش آماده شده است (متی ۲۵:۴۱). آتش ابدی سرنوشت مردان و زنانی نیز خواهد بود که نامشان در کتاب حیات نوشته نشده است (مکاشفه ۲۰:۱۵).
نام چه کسانی در کتاب حیات است؟
این کتاب حیات باز خواهد شد و برای داوری بی‌باوران در تخت سفید بزرگ استفاده خواهد شد. کتاب مقدس به سؤالات مربوط به نام‌های خاص در این کتاب پاسخ نمی‌دهد، اما خداوند ما عیسی به ما می‌گوید که «هر که به او ایمان آورد محکوم نمی‌شود، اما هر که ایمان نیاورد از قبل محکوم شده است، زیرا به نام یگانه پسر خدا ایمان نیاورده است» (یوحنا ۳:۱۸). حقیقت شگفت‌انگیز این است: «اکنون ... هیچ محکومیتی برای کسانی که در مسیح عیسی هستند وجود ندارد» (رومیان ۸:۱)!
ایمانداران نیازی به ترس از داوری در تخت سفید بزرگ ندارند. چرا؟ زیرا ما ربوده خواهیم شد و «همیشه با خداوند خواهیم بود» (۱ تسالونیکیان ۴:۱۶-۱۷). با این حال، سرنوشت بی‌باوران دریاچه آتش است!
خداوند در مورد سرنوشت وحشتناک برای بی‌باوران به ما می‌گوید تا کسانی که ایمان ندارند از راه فراری که او فراهم کرده است استفاده کنند. او می‌خواهد همه مردم «به‌واسطه او [مسیح] از خشم خدا نجات یابند» (رومیان ۵:۹). به عبارت دیگر، او «می‌خواهد همه مردم نجات یابند و به معرفت حقیقت برسند» (۱ تیموتائوس ۲:۴). او نمی‌خواهد کسی را محکوم کند!
آیا شما در آن مکان روحانی به نام «آسمان» خواهید بود؟
در مورد رفتن ایمانداران به آسمان بسیار کم گفته شده است، اگرچه شهروندی آن‌ها اکنون در آنجاست (فیلیپیان ۳:۲۰). اما آن‌ها باید جایی باشند که عیسی هست، و او به آسمان رفت و مکانی برای آن‌ها آماده کرد. در مکاشفه، بیست و چهار پیر، که نماینده همه ایمانداران هستند، در آسمان بر «تخت‌ها» نشسته‌اند (مکاشفه ۴:۴ KJV)، قبل از اینکه برای پرستش به زمین بیفتند (مکاشفه ۵:۹-۱۲). هر مخلوقی اضافه می‌کند: «برکت و جلال و حکمت و شکرگزاری و عزت و قدرت و قوت تا ابدالاباد از آن او که بر تخت نشسته و از آن بره باد» (مکاشفه ۵:۱۳). آمین. —جورج موریش، فرهنگ لغت مختصر کتاب مقدس «پدر ما که در آسمان هستی، نام تو مقدس باد. ملکوت تو بیاید. اراده تو در زمین همانطور که در آسمان است، انجام شود. نان روزانه ما را امروز به ما بده. و گناهان ما را ببخش، همانطور که ما کسانی را که به ما گناه کرده‌اند، می‌بخشیم. و ما را به آزمایش مبر، بلکه ما را از شر نجات بده. زیرا ملکوت، قدرت و جلال تا ابد از آن توست. آمین.»
