«عادل راه خود را ادامه خواهد داد.» (ایوب ۱۷:۹)
خواننده! چقدر برای شما در میان فراز و نشیب‌های تاریخ متغیرتان آرامش‌بخش است — دانستن اینکه تغییر همه با شماست، و نه با خدای شما! کشتی روحانی شما ممکن است بر امواج وسوسه, در بسیاری از طوفان‌های تاریک نیمه‌شب، به این سو و آن سو پرتاب شود. ممکن است فکر کنید که ناخدای شما شما را ترک کرده است، و دائماً آماده باشید که بگویید: «خدای من کجاست؟»
اما نترسید! کشتی‌ای که سرنوشت روحانی شما را حمل می‌کند، در دستانی بهتر از دستان شماست! یک زنجیر طلایی محبت عهد آن را به تخت ابدی پیوند می‌دهد! آن زنجیر هرگز پاره نخواهد شد. او که آن را در دست خود دارد، این را به عنوان وثیقۀ ایمنی شما به شما می‌دهد،
«چون من زنده‌ام — شما نیز زنده خواهید ماند!» (یوحنا ۱۴:۱۹)
«پس چرا ای جان من، افسرده‌ای؟ و چرا در درونم بی‌قرار هستی؟ به خدا امید داشته باش!» شما مطمئناً از این امواج طوفانی عبور خواهید کرد و به بندر مطلوب خواهید رسید! اما با خودتان صادق باشید: ببینید که چیزی مانع یا کندکنندۀ رشد شما در فیض نباشد. فکر کنید که چقدر کم ممکن است پیشرفت شما را به تأخیر بیندازد. یک گناه که به آن تن داده شود — یک وسوسه که با آن بازی شود — یک خائن درونی — ممکن است با جدایی بین شما و خدای شما، ساعت‌ها و اشک‌های تلخ زیادی برای شما به ارمغان آورد. این را دعای روزانۀ خود قرار دهید،
«ای خدا، مرا تفتیش کن و قلبم را بشناس؛ مرا بیازما و افکار مضطربم را بشناس. هر چیزی را در من که تو را آزرده می‌کند، نشان بده، و مرا در مسیر زندگی جاودانه هدایت کن!» (مزمور ۱۳۹:۲۳-۲۴)
