«به یاد داشته باشید که خداوند خدای شما در تمام این ۴۰ سال در بیابان شما را هدایت کرد، تا شما را فروتن سازد و شما را بیازماید تا بداند چه در دل شماست، آیا فرمان‌های او را حفظ خواهید کرد یا نه. او شما را با گرسنگی کشیدن فروتن ساخت؛ سپس به شما مَنّ داد تا بخورید، که شما و پدرانتان آن را نمی‌شناختید، تا یاد بگیرید که انسان تنها با نان زندگی نمی‌کند بلکه با هر کلمه‌ای که از دهان خداوند بیرون می‌آید.» (تثنیه ۸:۲-۳)
خداوند به ما اجازه می‌دهد تا برای هدفی سختی‌ها و مشقات را تحمل کنیم. خداوند فرزندان اسرائیل را چهل سال در بیابان سرگردان کرد تا آنها را فروتن سازد و بیازماید. وقتی آنها از اطاعت او و ورود به سرزمین موعود خودداری کردند، اسرائیلیان نشان دادند که او را واقعاً نمی‌شناختند. اگر می‌شناختند، ایمان بیشتری داشتند. خداوند چهل سال بعدی را صرف آزمایش دل‌های قوم خود کرد تا ببیند آیا آنها برای مأموریت بعدی او آماده هستند یا خیر.
آزمایش آنچه در قلب شماست را آشکار می‌کند و ایمانی قوی تولید می‌کند (یعقوب ۱:۳، ۱۲). خداوند به قوم خود اجازه داد تا گرسنگی بکشند تا بتوانند تأمین او را تجربه کنند و سطح عمیق‌تری از اعتماد به او را توسعه دهند. همانطور که مردم با خدا راه می‌رفتند، فهمیدند که زندگی آنها به کلام او وابسته است. آنها یاد گرفتند که کلام خدا مهمترین چیزی است که دارند. پس از چهل سال وابستگی به خدا در حالی که در بیابان زندگی می‌کردند، مردم وقتی خدا سخن گفت گوش دادند و ایمان آوردند. وقتی سرانجام وارد سرزمین موعود شدند و با دشمنان خود جنگیدند، اسرائیلیان می‌دانستند که کلام خدا به معنای زندگی و مرگ است. آنها آماده بودند تا به او گوش دهند، و در نتیجه او آنها را به یک پیروزی شگفت‌انگیز هدایت کرد.
آیا خدا در حال حاضر شما را در بخشی از زندگی‌تان آزمایش می‌کند؟ آزمایش او چه چیزی را آشکار کرده است؟ آیا به خاطر جایی که او شما را هدایت کرده است، نسبت به خدا تلخ شده‌اید؟ یا در نتیجه آنچه از سر گذرانده‌اید، بیشتر به او اعتماد کرده‌اید؟ }
