«با این حال، لازم دیدم که اپافرودیت، برادر، همکار و هم‌رزم من، اما پیام‌رسان شما و کسی که نیاز مرا برآورده کرد، به سوی شما بفرستم؛ زیرا او مشتاق همه شما بود و پریشان بود زیرا شنیده بودید که او بیمار است. زیرا او واقعاً بیمار بود و نزدیک به مرگ؛ اما خدا بر او رحمت کرد، و نه تنها بر او بلکه بر من نیز، مبادا غم بر غم داشته باشم.»فیلیپیان ۲: ۲۵-۲۷
اپافرودیت توسط کلیسای فیلیپی فرستاده شده بود تا هدیه‌ای از محبت را به پولس رسول برساند. در طول راه، او به شدت بیمار شد—«بیمار تا حد مرگ.» هنگامی که او به اندازه کافی بهبود یافت تا سفر کند، پولس او را به ایمانداران فیلیپی بازگرداند تا با دیدن دوباره او تسلی یابند (آیه ۲۸). پولس به آنها دستور داد:
«پس او را در خداوند با تمام شادی بپذیرید، و چنین مردانی را محترم بدارید؛ زیرا برای کار مسیح نزدیک به مرگ شد، جان خود را در نظر نگرفت، تا آنچه را که در خدمت شما نسبت به من کم بود، تکمیل کند» (آیات ۲۹-۳۰). این بخش کوتاه چندین درس به ما می‌آموزد:
۱. خدمت به خداوند ما را از رنج معاف نمی‌کند.
برخی ممکن است مأموریت اپافرودیت را کمتر از موفقیت‌آمیز—شاید حتی یک شکست—بدانند. اما اینطور نیست. عامل تفاوت‌ساز در آن کلمات زیبا یافت می‌شود: «اما خدا.» پولس می‌توانست بگوید: «اما خدا رحمت کرد.» خداوند نه تنها کنترل داشت—او مسئول بود.
۲. آنچه شکست به نظر می‌رسد می‌تواند بخشی از روند رشد خدا باشد.
اگر زندگی فقط تجربه‌های قله کوه بود، هرگز رشد روحانی را که در دره‌ها اتفاق می‌افتد، کشف نمی‌کردیم.
۳. ما ارزش زندگی اجتماعی در مسیح را می‌بینیم.
پولس اعلام کرد: «اما خدا بر او رحمت کرد، و نه تنها بر او بلکه بر من نیز، مبادا غم بر غم داشته باشم.» بازگشت اپافرودیت نه تنها برای پولس شادی آورد، بلکه برای کل کلیسا نیز شادی می‌آورد.
۴. خدا آنچه را که دیگران نمی‌بینند، می‌بیند.
اکثر ما هرگز این درس‌ها را از زندگی اپافرودیت بدون «اما خدا» نمی‌دانستیم. بخش زیادی از زندگی از دید عموم پنهان است. بخش زیادی از آنچه ما برای مسیح انجام می‌دهیم ممکن است هرگز در تاریخ بشر ثبت نشود. اما خدا می‌بیند. او می‌داند. و او آنچه را که برای جلال او انجام می‌شود، ارج می‌نهد.
لنگر برای امروز:
هیچ شرایطی از زندگی فراتر از دسترس رحمت خدا نیست.
