«اما خدا محبت خود را نسبت به ما اینگونه ثابت کرد که وقتی ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح برای ما مرد.»رومیان ۵:۸
این آیه شگفتانگیز، وسعت محبت شگفتانگیز خدای ما را نسبت به ما نشان میدهد. فکری که پولس رسول بر آن تأکید میکرد، واقعاً از آیه ۶ شروع میشود: «زیرا وقتی ما هنوز ناتوان بودیم، در زمان مقرر مسیح برای بیدینان مرد. به سختی کسی برای یک مرد عادل میمیرد؛ شاید برای یک مرد خوب کسی حتی جرأت کند بمیرد.» او فکر خود را تا آیه امروز و تا آیه ۱۱ ادامه میدهد: «پس چقدر بیشتر، اکنون که با خون او عادل شمرده شدهایم، از طریق او از خشم نجات خواهیم یافت. زیرا اگر وقتی دشمن بودیم، از طریق مرگ پسرش با خدا آشتی کردیم، چقدر بیشتر، اکنون که آشتی کردهایم، با زندگی او نجات خواهیم یافت. و نه تنها این، بلکه ما نیز از طریق خداوند ما عیسی مسیح در خدا شادمانیم، که از طریق او اکنون آشتی را دریافت کردهایم» (آیات ۹-۱۱).
در این آیات (آیات ۶-۱۱)، ما چهار چیز داریم که توصیف میکند ما قبل از این «اما خدا» چه بودیم.
ما ناتوان بودیم
ما نمیتوانستیم به خودمان کمک کنیم. این نه تنها ما را از نظر جسمی، بلکه از نظر اخلاقی نیز توصیف میکند. ما هیچ توانایی برای تغییر راهها یا رفتارمان نداشتیم؛ ما در مسیری کاملاً مخالف با خدای قدوس و عادل بودیم. این در کلمه بعدی قویتر ظاهر میشود.
ما بیدین بودیم
این فکر را دارد که اگر به حال خود رها میشدیم، اصلاً به خدا فکر نمیکردیم. کتاب مقدس به ما اطلاع میدهد که،
«همه ما مانند گوسفندان گمراه شدهایم؛ هر یک از ما به راه خود رفتهایم» (اشعیا ۵۳:۶).
ما گناهکار بودیم
به این معنی که ما هدف را از دست دادیم. ما ذاتاً و عملاً گناهکاریم. خدا معیار مقدس جلال خود را دارد، و ما از آن کوتاهی میکنیم:
«زیرا همه گناه کردهاند و از جلال خدا کوتاهی میکنند» (رومیان ۳:۲۳).
ما دشمنان خدا بودیم
کلمه چهارم ممکن است قویترین کلمه علیه ما باشد. ما با خدا دشمنی داشتیم. یعقوب رسول به ما میگوید،
«ای زناکاران و زناکارگان! آیا نمیدانید که دوستی با دنیا دشمنی با خداست؟ پس هر که میخواهد دوست دنیا باشد، خود را دشمن خدا میسازد» (یعقوب ۴:۴).
این چهار کلمه کاملاً دلسردکننده میبودند اگر «اما خدا» در آیه امروز نبود. زیرا حتی وقتی ما در وضعیت ضعیف، بیدین و گناهکار خود با خدا دشمنی داشتیم، او محبت خود را نسبت به ما با فرستادن پسر خود برای مردن برای ما، کاملاً و آشکارا نشان داد.
دوباره آن را بخوانید—و مکث کنید تا تأمل کنید و از او برای نشان دادن محبتش نسبت به ما تشکر کنید.
لنگر امروز
محبت خدا بود که جستجو کرد تا ما را از گناه آزاد کند، که پسر را داد، که خون گرانبهایش آزادی ما را به ارمغان آورد. — جورج ویگرام





