شریعت – آشکار ساختن افکار خدا و ناتوانی انسان در خشنود ساختن خدا
همانطور که شروع می‌کنیم، باید به خود یادآوری کنیم که افکار خدا بالاتر از افکار انسان است. همچنین، خداوند خدا همیشه آنچه را که خوب است انجام می‌دهد زیرا او خوب است، و این کار را از طریق کلام خود انجام می‌دهد (اشعیا ۵۵:۸-۱۱).
در آغاز تاریخ بشر، خدا قوانینی را برای اولین زوج انسانی برای رفاه و خوشبختی آنها وضع کرد، همانطور که از آن زمان به بعد برای برکت و شادی ما انجام داده است. خدا آدم و حوا را در محیطی شگفت‌انگیز – باغ عدن – قرار داد و دستورالعمل‌های روشنی به آنها داد (پیدایش ۲:۱۵-۱۷). با این حال، در مدت کوتاهی حوا توسط مار فریب خورد، و آدم، با دانستن آنچه انجام می‌داد، از فرمان خدا سرپیچی کرد (۳:۱-۷؛ هوشع ۶:۷). گناه آنها عواقب بسیار جدی برای آنها و تمام نژاد بشر داشت (رومیان ۵:۱۲-۲۱).
پس از طوفان در روزهای نوح، خدا دستورالعمل‌های اضافی برای برکت دادن به تمام بشریت داد (پیدایش ۹:۱-۱۷)، اما مردم او را گرامی نداشتند.۱ در عوض، آنها از او روی گرداندند در حالی که برای ساختن برج بابل تلاش می‌کردند. آنها «حقیقت خدا را با دروغ عوض کردند و مخلوق را به جای خالق پرستیدند و خدمت کردند» (رومیان ۱:۲۵ NKJV). این نتایج وحشتناکی داشت، زیرا خدا آنها را به حال خود رها کرد تا میوه نافرمانی خود را درو کنند (آیات ۲۶-۳۲). کتاب مقدس به وضوح نشان می‌دهد که از آن زمان بشر به حال خود رها شده است در حالی که هنوز در برابر خدا مسئول است (اعمال ۱۷:۲۶-۳۱؛ رومیان ۳:۱۹، ۱۴:۱۲). هیچ بی‌ایمانی نمی‌تواند خالق خود را خشنود کند زیرا «بدون ایمان محال است که او را خشنود ساخت، زیرا هر که به خدا نزدیک می‌شود، باید ایمان داشته باشد که او هست و پاداش‌دهنده کسانی است که او را به جد می‌جویند» (عبرانیان ۱۱:۶).
دعوت خدا
هنگامی که تمام بشریت از طریق پرستش بت‌ها به شیطان خدمت می‌کردند، خدا، در فیض حاکم خود، ابرام را از آن بندگی فراخواند (پیدایش ۱۲:۱؛ یوشع ۲۴:۲-۳). سال‌ها بعد، نوادگان ابراهیم خود را در نوع دیگری از بندگی یافتند که حدود ۴۰۰ سال به طول انجامید. خدا این اسارت را پیشگویی کرده بود هنگامی که با ابرام عهد خاصی بست و وعده داد که مردم را آزاد خواهد کرد تا بتوانند به او خدمت کنند (پیدایش ۱۵:۷-۲۱؛ خروج ۱۲–۱۵). برای این منظور او آنها را تحت شریعت خود قرار داد (خروج ۱۹؛ تثنیه ۶). بعدها، موسی توضیح داد که اسرائیل در مقایسه با سایر ملت‌ها چقدر ممتاز بود، اگر فقط از او اطاعت می‌کردند (تثنیه ۲۸).
شریعت خدا
این ما را به موضوع دوگانه ما می‌رساند:
خدا شریعت را داد که افکار او را آشکار می‌کند، اما
- انسان قادر به حفظ شریعت نبود و نیست.
- فرمان، همانطور که پولس نوشت، «مقدس و عادل و نیکو» است (رومیان ۷:۱۲). حتی قبل از اینکه اسرائیل فرمان‌ها را که خدا بر دو لوح سنگی نوشته بود دریافت کند، موسی به ملت در مورد عهد و نیاز به اطاعت گفت. مردم با اعتماد به نفس گفتند: «هر آنچه خداوند گفته است، ما انجام خواهیم داد» (خروج ۱۹:۸). آنها اعلامیه خود را دو بار تکرار کردند (۲۴:۳،۷). با این حال، تا زمانی که موسی با آن لوح‌ها از کوه پایین آمد، اسرائیل قبلاً به بت‌پرستی افتاده بود (۳۲:۴-۶) و از فرمان‌ها سرپیچی کرده بود (آیات ۱۹-۲۳). موسی لوح‌ها را شکست تا خشم خدا بلافاصله مردم را درگیر نکند (آیه ۱۹).
سپس خدا به موسی دستور داد تا دو لوح جدید آماده کند که خداوند ده فرمان را بر روی آنها بنویسد. پس از اینکه خدا فرمان‌ها را نوشت، موسی لوح‌ها را در صندوقی قرار داد که «تابوت» نامیده می‌شد (خروج ۳۴، ۲۵:۱۶،۲۲). بعدها، موسی معنای شریعت را با جزئیات فراوان توضیح داد، همانطور که به ویژه در تثنیه توصیف شده است. همه اینها برای آموزش ما نوشته شده است (۱ قرنتیان ۱۰:۱-۱۳؛ رومیان ۱۵:۱-۴).
آنچه خدا از انسان می‌خواست عادلانه و منصفانه بود، اما هیچ کس قادر به برآورده کردن خواسته‌های او نبود. به همین دلیل، پس از ۴۰۰۰ سال شکست انسانی، خدا پسر محبوب خود را فرستاد. او آمد تا بنیادی عادلانه برای نجات و توجیه ما بگذارد و ما را قادر سازد تا برای افتخار او راه برویم و عمل کنیم. «زیرا آنچه شریعت به سبب ضعف جسم نمی‌توانست انجام دهد، خدا با فرستادن پسر خود در شباهت جسم گناهکار، و به خاطر گناه، گناه را در جسم محکوم کرد، تا شرط عادلانه شریعت در ما که نه بر حسب جسم، بلکه بر حسب روح رفتار می‌کنیم، به انجام رسد» (۸:۳-۴). تمام ستایش از خدا و پسر او باد!
نگهبان کامل شریعت و قربانی او
تنها کسی که همیشه شریعت را رعایت کرد و هرگز شکست نخورد، قربانی کامل گناه شد و داوری عادلانه ای را که همه ما سزاوار آن بودیم، چه تحت شریعت و چه بدون آن، بر عهده گرفت. او راه حل خدا را برای توجیه ما – اعلام ما به عنوان عادل، بدون هیچ اتهامی – برای ما آورد و ما این را با ایمان برای خود می‌پذیریم (۳:۲۳-۲۷، ۸:۱-۴؛ غلاطیان ۳:۱۳-۱۴).
خداوند عیسی، پسر خدا، جایگزین ما شد. خواسته‌های عادلانه خدا در او برآورده شد، ابتدا در زندگی کامل اطاعت او و سپس در کار او بر روی صلیب. خدا رضایت خود را در آغاز خدمت عمومی عیسی (متی ۳:۱۶-۱۷) و در پایان آن (۱۷:۵؛ یوحنا ۱۲:۲۸) ابراز کرد. بر روی صلیب، خداوند عیسی کاری را که خدا به او داده بود به پایان رساند (۱۷:۴، ۱۹:۲۹-۳۰)، و پس از مرگ و دفن او، خدا با رستاخیز پسر خود نشان داد که کاملاً راضی است. او قادر و مایل بود که ما را عادل اعلام کند (رومیان ۴:۲۲-۲۵) به دلیل قربانی کامل و یکباره خداوند عیسی. «زیرا او کسی را که گناه نمی‌شناخت، برای ما گناه ساخت، تا ما در او عدالت خدا شویم» (۲ قرنتیان ۵:۲۱). در طول سه ساعت تاریک بر روی صلیب، خداوند عیسی، به عنوان یک انسان، هنگامی که قربانی کامل گناه شد تا ما را به خدا برساند، از خدا رها شد، همانطور که در عبرانیان ۹-۱۰ توضیح داده شده است.
آنچه شریعت موسی هرگز نمی‌توانست به دست آورد، خداوند عیسی با آمدن خود به این جهان، زندگی کامل خود و قربانی یکباره خود، اراده خدا را به انجام رساند (۱۰:۷). زندگی او بیان کامل اراده خدا بود، زیرا شریعت خدا در عمق وجود او ساکن بود (مزمور ۴۰:۶-۸). این او را به این سمت سوق داد که خود را به عنوان قربانی برتر برای جلال خدا تقدیم کند. از طریق همه اینها – آمدن او، زندگی او، قربانی او و رستاخیز او – خدا نظم جدیدی از چیزها را معرفی کرد که از طریق آن ما تقدیس می‌شویم، یعنی برای خدا جدا می‌شویم (عبرانیان ۱۰:۸-۱۰).
خدمت جدید روح‌القدس و ارتباط آن با شریعت
بر اساس آنچه که دیدیم، خدا شهادت جدیدی را آغاز کرد که روح‌القدس کاملاً با آن همسو بود. این در اورشلیم (اعمال ۲) تأسیس شد، جایی که خداوند عیسی رد شده بود و اکنون پیروزی خود را نشان می‌داد در حالی که از آسمان کار می‌کرد. به طرق مختلف و در چندین مکان این پیروزی آشکار شد زیرا بسیاری از مخالفان سابق شاگرد او شدند، حتی شائول طرسوسی، آزاردهنده سرسخت (اعمال ۳-۹). با وجود مخالفت و آزار و اذیت، شهادت جدید خدا بسیاری از سامریان و غیریهودیان را به خود جذب کرد، که هر دو توسط یهودیان مذهبی تحقیر می‌شدند (اعمال ۸-۱۲).
روح‌القدس پولس و برنابا را فرستاد، و آنها حمایت جماعت جدید در انطاکیه را داشتند. در طول اولین سفر تبلیغی خود، پولس توضیح داد که از طریق قربانی کامل مسیح، همه کسانی که به او ایمان دارند، عادل اعلام می‌شوند و گناهانشان بخشیده می‌شود (۱۳:۳۸-۳۹). این هرگز با رعایت شریعت موسی ممکن نبود زیرا هیچ کس قادر به انجام آن نبود، همانطور که بعدها پطرس تأیید کرد (۱۵:۸-۱۱). تنها استثنا، البته، خداوند عیسی است. به رضایت خدا، او شریعت را کاملاً رعایت کرد در حالی که اینجا زندگی می‌کرد و سپس به عنوان قربانی کامل گناه مرد، که در آن شریعت به انجام رسید (رومیان ۱۰:۴ را در نظر بگیرید). او جای گناهکار را در برابر خدای مقدس و عادل گرفت، او را کاملاً راضی کرد و گفت: «تمام شد» – یعنی به طور کامل پرداخت شد (یوحنا ۱۹:۳۰).
مهم است که توجه داشته باشیم که خداوند عیسی نیز قانون‌گذار است، زیرا او خداوند خداست. بنابراین او قادر بود معنای واقعی قانون را، نه بر اساس تفسیر انسان، بلکه بر اساس افکار خدا، ارائه دهد. او کسانی را که با خدا هماهنگ هستند و حقوق خدا در آنها نمایش داده و گرامی داشته می‌شود، «مبارک» اعلام کرد (متی ۵:۳-۱۲). چنین شاگردانی «نمک زمین» و «نور جهان» هستند و برای جلال خدا اینجا هستند (آیات ۱۳-۱۶).
با این حال، رهبران یهودی به دنبال تفسیر مجدد شریعت بودند. آنها ادعا می‌کردند که خدا شریعت شفاهی را به موسی داده است – در واقع سنت‌های ساخته دست بشر که از نسلی به نسل دیگر از طریق حفظ کردن منتقل شده است. همچنین، این رهبران شریعت مکتوب را بر اساس تفسیر خود توضیح می‌دادند. مقامات یهودی معتقد بودند که این شریعت شفاهی بر شریعت مکتوب برتری دارد، همانطور که مثال‌هایی که خداوند داد به اندازه کافی ثابت می‌کند (به متی ۵:۲۰-۴۷، ۲۳:۱-۳۹؛ مرقس ۷:۱-۲۳ مراجعه کنید). هدف واقعی آمدن او این بود که شریعت را به انجام رساند، نه بر اساس سنت‌های ساخته دست بشر (متی ۵:۱۷-۲۰) بلکه در معنای واقعی آن، در تضاد با تفسیر نادرست رهبران یهودی (آیات ۲۱-۴۷).
برای شاگردانی که با وفاداری از او پیروی می‌کنند، خداوند عیسی استاندارد بسیار بالایی را تعیین کرده است: «پس شما باید کامل باشید، همانطور که پدر آسمانی شما کامل است» (متی ۵:۴۸ ESV). با قدرت خودمان نمی‌توانیم راه شاگردی واقعی را طی کنیم، حتی اگر این آرزوی طبیعت جدیدی باشد که خدا به ما داده است. از طریق یک مبارزه دشوار، و گاهی اوقات یک فرآیند طولانی، متوجه می‌شویم که نمی‌توانیم به استاندارد بالای او برسیم. این نبرد بین طبیعت‌ها – طبیعت قدیمی، یا جسم، و طبیعت جدید – ثابت می‌کند که طبیعت جدید می‌خواهد خدا را خشنود کند اما قدرتی برای انجام اراده خدا ندارد. در آن زمان است که ما، همانطور که پولس یاد گرفت، به کمک بیرونی روی می‌آوریم (رومیان ۷:۲۴-۲۵)، و روح‌القدس یاور ما می‌شود و قلب‌های ما را به سوی مسیح عیسی، خداوند ما هدایت می‌کند (رومیان ۸).
راه حل خدا
«پس اکنون هیچ محکومیتی برای کسانی که در مسیح عیسی هستند، وجود ندارد. زیرا قانون روح حیات شما را در مسیح عیسی از قانون گناه و مرگ آزاد کرده است» (آیات ۱-۲). این موقعیت جدید چیزی است که خدا به دلیل کار انجام شده مسیح بر روی صلیب به ما داده است. «زیرا آنچه شریعت نمی‌توانست انجام دهد، از آنجا که به دلیل جسم ضعیف بود، خدا، با فرستادن پسر خود، در شباهت جسم گناه، و برای گناه، گناه را در جسم محکوم کرد، تا شرط عادلانه شریعت در ما، که نه بر حسب جسم بلکه بر حسب روح رفتار می‌کنیم، به انجام رسد» (آیات ۳-۴ JND). خدا را شکر!
علاوه بر نبرد بین طبیعت‌های قدیمی و جدید، نبردی نیز بین جسم مذهبی در ما در مقابل روح‌القدس ساکن وجود دارد (غلاطیان ۵:۱۷-۱۸). پولس تجربیات خود را (رومیان ۷؛ غلاطیان ۵) توصیف کرد تا به ما کمک کند این نبردها را درک کنیم و یاد بگیریم که چگونه او توسط خداوند در آسمان و توسط روح او هدایت شد تا هیچ جایی به جسم ندهد (غلاطیان ۱-۲). مسیح لعنت شد (۳:۱۳) زیرا او جای ما را تحت داوری خدا بر روی صلیب گرفت (۲:۱۹-۲۱)، که همچنین ضرورت مطلق ایمان را نشان می‌دهد (۲:۲۰؛ رومیان ۱۰:۶-۱۰).
رومیان ۹ توضیح می‌دهد که برنامه‌های خدا نمی‌توانند با اراده یا فعالیت انسانی محقق شوند، بلکه تنها از طریق مداخله حاکم خدا، که مسئولیت انسانی را کنار نمی‌گذارد. رومیان ۱۰ نشان می‌دهد که آنچه شریعت می‌خواست با ایمان بر اساس کار انجام شده مسیح به دست می‌آید. این پاسخ ایمان مستلزم کار خداست. در رومیان ۱۱ نتایج نهایی را می‌یابیم، ابتدا در باقیمانده‌ای از ایمانداران در هر نسل، و پولس نمونه‌ای از این بود، و در نهایت در بازسازی کل ملت اسرائیل. این به نوبه خود منجر به برکت خدا به ملت‌ها در جهان آینده خواهد شد. همه اینها به خدا افتخار خواهد آورد، که با رحمت عمل می‌کند، زیرا راه‌های او به تحقق هدف و برنامه‌های او منجر خواهد شد (آیات ۳۳-۳۶).
به کار بردن درس‌ها
این مسائل امروز نیز با ما روبرو هستند، زیرا هر نسل از ایمانداران باید درس‌های مشابهی را بیاموزند، هرچند به روش‌های دیگر یا در موقعیت‌های مختلف. پولس همیشه سعی می‌کرد منافع خدا را ترویج کند، و او از تلاش‌های شیطان برای مقابله، با استفاده از جسم در ایمانداران برای خنثی کردن هرگونه پیشرفت در کسانی که قلبی برای ترویج افکار خدا دارند، بسیار آگاه بود. «می‌ترسم که همانطور که مار حوا را با حیله‌گری خود فریب داد، افکار شما نیز از یک فداکاری صادقانه و پاک به مسیح منحرف شود» (۲ قرنتیانان ۱۱:۳ ESV). شیطان دشمن بسیار زیرکی است که نقطه تماس و یاوری در درون ما پیدا می‌کند؛ سپس اگر جسم در خود را داوری نکنیم و خود را نسبت به گناه مرده نگه نداریم، به بدترین دشمن خود تبدیل می‌شویم (غلاطیان ۲:۱۹-۲۰).
خدا می‌خواهد ما را به عنوان پسران برای خود داشته باشد، تا بتوانیم پرستش‌کنندگان او باشیم (۴:۶). دشمن به دنبال خنثی کردن این است تا ما را تحت کنترل خود نگه دارد. همانطور که او نتوانست مانع نجات ما شود، سعی خواهد کرد پیشرفت روحانی ما را با واداشتن ما به این باور که می‌توانیم خدا را از طریق رعایت آیین‌ها یا قوانین، به عنوان مثال، خشنود کنیم، متوقف یا مانع شود (۴:۹-۱۸). به همین دلیل پولس از ایمانداران در غلاطیه التماس می‌کرد که وضعیت خود را دوباره بررسی کنند، که آیا می‌خواهند در بندگی روحانی باشند یا در آزادی واقعی (۴:۲۱-۳۱). امروز ما چطور؟
علاوه بر این، ما باید بین آموزش‌های غلط سیستماتیک که به دنبال آوردن و نگه داشتن ایمانداران در بندگی است (فیلیپیان ۳:۲) و در نتیجه سوء استفاده از فیض خدا، و فیضی که باید به کسانی که در ایمان ضعیف هستند نشان داده شود (رومیان ۱۴:۱-۱۵:۷) تمایز قائل شویم یا تفاوت را تشخیص دهیم. شیطان با تلاش برای معرفی آموزه‌های غلط، سعی می‌کند شهادت خدا را با استفاده از شریعت از بین ببرد (۱ تیموتائوس ۱:۳-۱۰، ۴:۱-۵). او ممکن است شریعت را نقل قول کند همانطور که بخشی از کتاب مقدس را هنگام تلاش برای وسوسه خداوند عیسی نقل قول کرد، اما انگیزه‌های شیطان همیشه اشتباه است، همانطور که در مورد ابزارهایی که او استفاده می‌کند نیز چنین است.
اگر ما با محبت از قلبی پاک، وجدانی نیکو و ایمانی صادقانه (۱:۵) اداره شویم، آنگاه روح‌القدس قادر خواهد بود به ما کمک کند تا شریعت را به روشی صحیح (آیه ۸) به کار ببریم، ما را به عنوان ابزارهای مفید خدا هدایت کند و این دستورالعمل‌ها را با انجیل (آیه ۱۱) پیوند دهد. پولس یک نگهدارنده شریعت بود، اما در وضعیت نجات‌نیافته خود یک کفرگو و آزاردهنده مقدسین بود (آیه ۱۳) تا زمانی که مداخله شگفت‌انگیز خدا در فیض شگفت‌انگیز او (آیه ۱۴) رخ داد. پس از آن، شائول، که با نام پولس نیز شناخته می‌شد،۲ نیاز داشت که ایمان و وجدانی نیکو را حفظ کند (آیه ۱۹) – و ما نیز همینطور. ما باید خودداوری مستمر را حفظ کنیم و به خداوند اعتماد کنیم. خواندن شهادت پولس (غلاطیان ۱:۱۱-۲۴؛ فیلیپیان ۳:۴-۱۴) همیشه مفید است.
مخالفت با فیض خدا
مقاومت ممکن است از منابع غیرمنتظره‌ای، از جمله از افرادی که ادعا می‌کنند شریعت را حفظ می‌کنند اما شهادت خدا را از بین می‌برند، ناشی شود (به آیه ۲ مراجعه کنید). آن معلمان می‌خواستند – همانطور که بسیاری امروز می‌خواهند – مسیحیان به جای اعتماد کامل به خداوند در جلال، به آیین‌های نظم ساخته دست بشر تکیه کنند. دشمن به دنبال این است که تمرکز ما را از مسیح بردارد و اعتماد ما را به خود، قوانین، مقررات، انتصابات و سازمان‌ها معطوف کند.
برای پاسخ به این چالش، پولس چیزی بسیار قابل توجه نوشت که به نظر می‌رسد با آنچه قبلاً نوشته بود در تضاد است: «ما ختنه هستیم» (آیه ۳). این بدان معناست که جسم کنار گذاشته شده است، درست همانطور که در ختنه واقعی مقداری از جسم برداشته می‌شود. لحظه‌ای که ما به خداوند عیسی که برای ما مرد و دوباره زنده شد، اعتماد می‌کنیم، به کار کامل او بر روی صلیب اعتماد می‌کنیم، جایی که او به جای ما داوری شد (غلاطیان ۲:۲۰). ما باید به او اعتماد کنیم تا از رابطه‌ای که خدا ما را با خود، با مسیح عیسی در آسمان و با ایمانداران قرار داده است، لذت ببریم. جسم در اینجا هیچ جایگاهی ندارد.
از آنجا که ما هنوز در جسم هستیم، همیشه این خطر وجود دارد که بر اساس آن عمل کنیم و نه مطابق با موقعیت و رابطه‌ای که خدا ما را در آن قرار داده است. ممکن است اجازه دهیم چیزی در هدف خدا دخالت کند. با این حال، با پذیرش افکار خدا، قادر خواهیم بود مطابق با آن عمل کنیم و در پرستش واقعی در قدرت روح‌القدس پاسخ دهیم (فیلیپیان ۳:۳). همین آیه نتیجه می‌گیرد: «و به جسم اعتماد نکنید» یک یادآوری جدی که جسم هنوز در ماست، اما نباید هیچ کنترل یا نفوذی داشته باشد.
از دیدگاه انسانی، پولس می‌توانست اعتماد زیادی به جسم داشته باشد (آیات ۴-۶)، اما او یاد گرفته بود که همه چیز را در رابطه با «مسیح عیسی، خداوند من» (آیه ۸) ببیند، و به این کار ادامه داد. او آرزو داشت او را بشناسد (آیه ۱۰) به جای اینکه به دنبال ساختن عدالت خود باشد، زیرا این با موقعیت جدید ختنه شدن در مسیح تداخل می‌کرد (به کولسیان ۲:۱۱ مراجعه کنید). این اعتقاد مستلزم یک چالش و تمرین مداوم است (فیلیپیان ۳:۱۱-۱۴)، زیرا ما به دویدن در مسابقه با چشمان ثابت بر عیسی در آسمان ادامه می‌دهیم. این تمرکز بر او برای درک صحیح شریعت خدا، که برای خیر ما داده شده است، ضروری است، با درک اینکه ما نمی‌توانیم با قدرت خودمان کاری برای خشنود کردن خدا انجام دهیم. با این حال، خداوند در جلال و روح‌القدس ساکن در ما می‌خواهند به ما کمک کنند تا به این هدف برسیم، زیرا ما خود را برای داشتن ذهنی سالم، طرز فکری صحیح و روحیه‌ای معنوی خوب تمرین می‌دهیم (آیه ۱۵). باید یک تحول اخلاقی وجود داشته باشد در حالی که منتظر تحول نهایی هستیم (رومیان ۱۲:۱-۲؛ فیلیپیان ۳:۲۰-۲۱). ما می‌توانیم از آزادی پسرخواندگی (رومیان ۸؛ غلاطیان ۴-۵) لذت ببریم و خداوند را در حالی که بر روی این زمین هستیم، گرامی بداریم.
آموزه‌های یعقوب در مورد شریعت آزادی، شریعت کامل، و شریعت سلطنتی (یعقوب ۱:۲۵، ۲:۸-۱۲) کاملاً با این مفهوم موافق است، همانطور که آموزه پولس در مورد شریعت مسیح (غلاطیان ۶:۲) نیز چنین است. این را برای مطالعه بیشتر شما می‌گذارم.
نتیجه‌گیری
مسئله شریعت موسی در عین حال که ساده است، بسیار پیچیده نیز هست، زیرا تمایل انسان به پیچیده کردن امور است. به همین دلیل ما باید ساده باشیم، با خدا هماهنگ باشیم، چشمان خود را بر خداوند عیسی ثابت کنیم و اهمیت تدابیر الهی را که در کتاب مقدس آموزش داده شده است، درک کنیم. اجازه ندهیم آنچه برای اسرائیل است با آنچه برای کلیسا است، یا تدبیر شریعت و موسی با تدبیر فیض مخلوط شود.۳ خواندن دقیق کتاب مقدس در ترجمه‌های خوب حیاتی است، نه اینکه اجازه دهیم تفکر یا استدلال انسانی غالب شود، بلکه در اطاعت از کلام خدا باشیم که در ما عمل می‌کند (۱ تسالونیکیان ۲:۱۳). بیش از همه، ما باید به خداوند بچسبیم و فرمان او را انجام دهیم، آنگاه او ما را از رد کلام او یا قرار دادن افکار خود بالاتر از آن حفظ خواهد کرد.
پاورقی‌ها
- در جهان آینده، همه او را گرامی خواهند داشت (فیلیپیان ۲:۱۱). خواندن مراجع کتاب مقدس همراه با این مطالعه بسیار توصیه می‌شود.
- در اعمال ۱۳ می‌بینیم که چگونه نام متفاوت او در یک زمینه خاص از خدمت، به عنوان ابزاری از روح‌القدس استفاده شد؛ این به معنای آن نیست که نام او به طور کامل تغییر کرده است. این را با یعقوب/اسرائیل مقایسه کنید. روح‌القدس دلیلی برای استفاده از هر دو نام دارد. با شائول/پولس نیز مشابه است. هنگامی که بر خدمت او تأکید می‌شود، پولس است؛ هنگامی که بر ریشه‌ها یا پیشینه او تأکید می‌شود، شائول است.
- در این زمینه خوب است به خود یادآوری کنیم که انجیل متی انتقال یک تدبیر به تدبیر دیگر، از شریعت به فیض را توصیف می‌کند. این عصر کلیسا (متی ۱۶:۱۶-۱۸) و همچنین چندین پیش‌نمایش از سلطنت هزار ساله آینده را معرفی کرد.
توسط آلفرد بوتر″ }
