«پس اکنون، شمشیر هرگز از خانه تو دور نخواهد شد، زیرا مرا خوار شمردی و زن اوریای حتی را به عنوان زن خود گرفتی.» (۲ سموئیل ۱۲:۱۰) برای اینکه خدا گناه را ببخشد چه چیزی لازم است؟ توبه. اما حتی توبه نیز حذف پیامدهای گناه را تضمین نمی‌کند. پیامدها اغلب به عنوان یادآوری ماهیت وحشتناک و مخرب گناه باقی می‌مانند.
داوود به خاطر گناهان فجیع شهوت، زنا، دزدی و قتل بخشیده شد. خدا او را کاملاً بخشید و گناهش را کاملاً از او دور کرد (مزمور ۱۰۳:۱۲). با این حال، خدا دردی را که داوود در نتیجه تجاوزاتش متحمل می‌شد، از بین نبرد. فرزندی که از زنای داوود متولد شد، مرد (۲ سموئیل ۱۲:۱۴). امنون، پسر داوود، تامار، دختر داوود را مورد تجاوز قرار داد (۲ سموئیل ۱۳:۱۴). ابشالوم، پسر داوود، امنون را به قتل رساند (۲ سموئیل ۱۳:۲۸-۲۹). ابشالوم پادشاهی را به شورش کشاند (۲ سموئیل ۱۵). برای بقیه دوران سلطنت داوود، خشونت خانه و پادشاهی او را پر کرد. اگرچه داوود می‌دانست که بخشیده شده است، اما پیامدهای دردناک گناهش را تا پایان عمر خود تحمل کرد.
فرض کردن اینکه خدا هر پیامدی را در لحظه‌ای که از گناه خود توبه می‌کنید، از بین می‌برد، گستاخانه است. فکر نکنید که در لحظه‌ای که پشیمانی نشان می‌دهید، خدا همه چیز را به حالت اول بازمی‌گرداند. ممکن است این کار را نکند. برخی گناهان، مانند زنا، از شخصیتی ناقص ناشی می‌شوند. خدا گناه را بلافاصله پس از توبه می‌بخشد، اما ساختن شخصیت زمان بیشتری می‌برد. این شخصیت است، نه بخشش، که تعیین می‌کند خدا چه چیزی را در ادامه به زندگی شما می‌آورد.
از آنجا که ما پیامدهای ویرانگر نافرمانی خود را می‌دانیم، بیایید با جدیت از هر گناهی دوری کنیم و «با استقامت در مسابقه‌ای که پیش روی ماست بدویم» (عبرانیان ۱۲:۱ب).
