گله خدا به شبانان واقعی نیاز دارد
فیلسوف یونانی ارسطو، در حدود ۳۵۰ سال قبل از میلاد مسیح نوشت که پنج راه اصلی برای امرار معاش وجود دارد: کشاورزی، شکار، ماهیگیری، دزدی و شبانی. او درباره چنین افرادی نوشت: «تنبلی‌ترین افراد شبانان هستند که زندگی بیکاری دارند و بدون زحمت از حیوانات اهلی امرار معاش می‌کنند؛ گله‌هایشان در جستجوی چراگاه از مکانی به مکان دیگر سرگردان هستند و آنها مجبورند به دنبالشان بروند و نوعی مزرعه زنده را کشت کنند.»
ارسطو تنها کسی نیست که شبانان را تحقیر می‌کرد، زیرا به ما گفته شده است که فرهنگ مصری در زمان یوسف، قرن‌ها قبل از زمان ارسطو، آنها را «مکروه» می‌دانست (پیدایش ۴۶:۳۴ NKJV).
اما خدا همیشه شبانان را دوست داشته است. هابیل، دومین پسر آدم و حوا، شبان بود؛ و پولس رسول، در نوشتن برخی از آخرین کلمات عهد جدید، رهبران مسیحی را به عنوان شبانان گله خدا خطاب کرد (اول پطرس ۵:۲-۴). کار شبانی صرفاً جالب نیست؛ بلکه ضروری است.
مسیح، شبان
همانند هر چیز خوب، خداوند عیسی نمونه بزرگ ماست – و او یک شبان است. او درباره خود گفت: «من شبان نیکو هستم» (یوحنا ۱۰:۱۱)، آیه‌ای زیبا که بدون شک توسط کودکان و بزرگسالان هر نسل از زمان نگارش آن حفظ شده است. سه بار در انجیل متی او به عنوان شبان دیده می‌شود، و این ارجاعات آموزش‌های زیبایی درباره شخصیت او ارائه می‌دهند.
عکسه، مطمئن از محبت پدرش و با اعتماد به مراقبت او، با فروتنی به او نزدیک شد و با انتظار، با سپاسگزاری برای برکات گذشته، درخواست کرد.
در هر چیز، با دعا و التماس، با شکرگزاری، درخواست‌های خود را به خدا اعلام کنید (فیلیپیان ۴:۶).
او همان ایمان جاه‌طلبانه کالب را منعکس کرد (یوشع ۱۴:۱۲)، و در پاسخ، کالب چشمه‌های بالا و پایین را به او داد.
زیرا خداوند خدای شما شما را به سرزمینی نیکو می‌آورد، سرزمینی از نهرهای آب، از چشمه‌ها و چاه‌ها، که از دره‌ها و تپه‌ها جاری می‌شوند (تثنیه ۸:۷).
– کالب به عکسه یک مزرعه اضافی داد که مانند سرزمینی بود که تثنیه توصیف می‌کند – سرزمینی که هم دره‌ها و هم تپه‌هایی داشت که با چشمه‌ها و چاه‌ها جاری بودند.
خدای ما دوست دارد ما را برکت دهد و «قادر است که فوق‌العاده فراوان‌تر از هر آنچه ما بخواهیم یا فکر کنیم انجام دهد» (افسسیان ۳:۲۰)! او تمام نیاز ما را «بر اساس غنای خود در جلال به وسیله مسیح عیسی» تأمین خواهد کرد (فیلیپیان ۴:۱۹). او به ما هم چشمه‌های بالا و هم چشمه‌های پایین برکت می‌دهد – آسمانی و زمینی؛ روحانی و مادی. از طریق تپه‌ها و دره‌ها، فراز و نشیب‌های زندگی، او ما را تأمین خواهد کرد. با ایمان، ما می‌توانیم حتی دره باکا («دره گریه») را به چشمه تبدیل کنیم (مزامیر ۸۴:۶). خدا وعده داده است که هرگز ما را ترک نخواهد کرد، و فیض او می‌تواند در بزرگترین نیازهای ما به ما خدمت کند. در واقع، اگر دره گریه می‌تواند به چشمه تبدیل شود، فقط به چشمه‌های بالای شادی فکر کنید، زمانی که، در مورد قوم خود در زمانی که هنوز نیامده است، «بره که در میان تخت است، آنها را شبانی خواهد کرد و آنها را به چشمه‌های آب زنده هدایت خواهد کرد. و خدا هر اشکی را از چشمان آنها پاک خواهد کرد» (مکاشفه ۷:۱۷). ما نیز از این برکت برای خود لذت می‌بریم!
همانطور که قبلاً ذکر شد، کالب به عکسه زمینی در جنوب داد که برای بارور شدن به آبیاری نیاز داشت. او جسورانه از او چشمه‌های آب درخواست کرد و از او برای آنچه قبلاً به او داده بود تشکر کرد. خداوند نیز برکات خود را بر ما جاری می‌کند.
او که پسر خود را دریغ نکرد، بلکه او را برای همه ما تسلیم کرد، چگونه با او همه چیز را نیز به رایگان به ما نخواهد داد؟ (رومیان ۸:۳۲). که به خاطر گله مرد؛ عشق او تا نهایت آزمایش شد، اما محکم مانند صخره پایداری کرد.
او به هر یک از ما هدایا و فرصت‌هایی برای خدمت به او داده است. اما بدون فیض او، بدون آب زنده روح او، مزارع فرصت‌های ما مانند زمین در جنوب بایر خواهند ماند. این شبان، با شفقت، هدایت شد تا بین ما و دشمن بایستد، و با میل و رغبت به جای ما مرد.
«چه می‌خواهی؟» کالب پرسید وقتی عکسه نزد او آمد. در اول پادشاهان ۳:۵، دعوت خود خداوند به سلیمان این بود: «بخواه! چه به تو بدهم؟» در آخرین گفتگوی الیاس با الیشع، او گفت: «بخواه! چه می‌توانم برای تو انجام دهم؟» (دوم پادشاهان ۲:۹). کالب از اینکه دخترش با یک درخواست اضافی نزد او بازگشت، ناراحت نشد. او او را دوست داشت و می‌خواست به هر طریقی که می‌توانست به او کمک کند. پدر آسمانی ما نیز آرزو دارد ما را برکت دهد! او دوست دارد وقتی ما با درخواست‌هایمان نزد او می‌آییم و با مهربانی هر آنچه را که برای ثمردهی و باروری برای او نیاز داریم، به ما می‌دهد. او می‌پرسد: «چه می‌خواهی؟ چه به تو بدهم؛ چه می‌توانم برای تو انجام دهم؟» از شبانی که خود را اینگونه بخشید: هیچ موضوعی به اندازه او باشکوه نیست، هیچ مضمونی به اندازه او برای ما تأثیرگذار نیست.
مانند عکسه، بیایید جسورانه به تخت فیض نزدیک شویم (عبرانیان ۴:۱۶)، و برای برکت خداوند در هر زمینه از زندگی‌مان درخواست کنیم! خداوند به ما بسیار داده است، اما لازم نیست از درخواست بیشتر شرمنده باشیم.
بخواهید، و به شما داده خواهد شد؛ بجویید، و خواهید یافت؛ بکوبید، و به روی شما گشوده خواهد شد (لوقا ۱۱:۹).
مانند عکسه، باشد که دعا کنیم: «خداوندا، به من برکتی بده؛ از تو برای هر آنچه به من داده‌ای سپاسگزارم، اما چشمه‌های آب نیز به من بده. روحم را با نهرهای زنده تأمین کن تا میوه روح تو در من شکوفا شود.» با پیروی از الگوی درخواست عکسه، در اینجا چند نمونه از شکرگزاری و سپس درخواست برای برکات خاصی که میوه روح را منعکس می‌کنند، آورده شده است که ممکن است در زندگی شما کاربرد داشته باشد:
«خداوندا، از تو برای همسرم سپاسگزارم: به ما
اما میوه روح محبت، شادی، آرامش، صبر، مهربانی، نیکی، وفاداری، ملایمت [فروتنی]، خویشتن‌داری است.
پاورقی
در عهد جدید، نقش شبان نیز با کلمه «کشیش» ترجمه شده است. امروز این کلمه اغلب برای اشاره به یک رهبر در یک جماعت کلیسای محلی استفاده می‌شود. در بسیاری از موارد، چنین شخصی به عنوان رهبر اصلی – یا شاید حتی تنها – رهبر، معلم، کمک‌کننده و راهنما برای مسیحیان در آن جماعت در نظر گرفته می‌شود. اما الگوی کتاب مقدس نشان می‌دهد که نقش کشیش صرفاً یک دسته از خدمت یا مسئولیت محلی نیست، بلکه در واقع یک هدیه روحانی است که به کل کلیسای خدا داده شده است (افسسیان ۴:۱۱-۱۲). کسانی که به عنوان کشیش هدیه یافته‌اند، به طور خاص برای تغذیه، مراقبت و نظارت بر گوسفندان خدا در هر کجا که هستند، مجهز شده‌اند.
درست است که این کار ممکن است به صورت عمومی برای بسیاری از شنوندگان به طور همزمان انجام شود. مراقبت شبانی همیشه از طریق به کارگیری کلام خدا در قلب ایمانداران ارائه می‌شود، و این می‌تواند یک فعالیت جمعی باشد. کار شبانی اغلب در کتاب مقدس با نقش پیران – رهبران بالغ و شناخته شده در میان قوم خدا که قادر به ارائه آموزش‌های کتاب مقدس هستند – مرتبط است (اعمال رسولان ۲۰:۱۷،۲۸؛ اول تیموتائوس ۳:۲).
اما اغلب، کار شبانی به آرامی، پشت صحنه، با افراد به جای گروه‌های بزرگ انجام می‌شود. وقتی خداوند خود را به مریم در کنار قبر آشکار کرد، آیا کس دیگری آنجا بود؟ وقتی خداوند پطرس را بازگرداند، آیا کس دیگری آنچه گفته شد را شنید؟ وقتی او با دو شاگرد غمگین به عمواس رفت، آیا کس دیگری گوش داد وقتی او کتاب مقدس را برای آنها باز کرد؟ پاسخ در همه موارد «نه» است. به همین ترتیب، کار شبانی اغلب خصوصی و شخصی است.
علاوه بر این، ما قبلاً دیده‌ایم که این مراقبت به ویژه برای مسیحیانی که خسته و آسیب‌دیده هستند، مورد نیاز است. هر کسی در چنین وضعیتی به حمایت و راهنمایی زیادی نیاز خواهد داشت، بنابراین انتظار داشته باشید که کار شبانی بسیار طاقت‌فرسا باشد! علاوه بر این، گوسفندان خسته اغلب قادر به بیان کلمات تشویق به کسی که کار شبانی را انجام می‌دهد، نیستند. بنابراین، کشیشان – مانند همه خادمان خداوند – نباید انتظار داشته باشند که قدرت یا هویت خود را در خدمت خود بیابند، بلکه در مسیح، نمونه بزرگ خود.
همانطور که در بالا ذکر شد، هدیه شبانی برای تجهیز بدن مسیح، یعنی کل کلیسا، در نظر گرفته شده است. هدایای روحانی ما هر کجا که می‌رویم با ما هستند. نقش‌های پیران و ناظران مسئولیت‌های محلی هستند، همانطور که از ارجاعات به پیران کلیسا در افسس یا ناظران در فیلیپی می‌فهمیم (اعمال رسولان ۲۰:۱۷؛ فیلیپیان ۱:۱). در مقابل، مسیحیانی که به عنوان شبان هدیه یافته‌اند، نه تنها در خانه بلکه در میان مسیحیان خسته و پراکنده در همه جا شبان خواهند بود.
ما به شبانان نیاز داریم!
به طور خلاصه، می‌بینیم که شبانان خدا با هدیه و فراخوان مجهز شده‌اند. آنها هدیه خود را در یک حوزه گسترده به کار می‌گیرند. آنها باید مایل باشند که پشت صحنه با توجه کم خدمت کنند، و باید در ایمان خود قوی باشند زیرا اغلب مجبور خواهند بود از ایمانداران خسته و باردار حمایت کنند.
بدون شک، شخصی که به عنوان تنها کشیش یک جماعت محلی خدمت می‌کند، ممکن است برای چنین کاری هدیه یافته باشد، اگرچه داشتن یک رهبر منصوب به نظر نمی‌رسد الگوی کتاب مقدس باشد. از سوی دیگر، در مجامع و جماعت‌هایی که به کار روح‌القدس از طریق کثرت هدایا و رهبران متکی هستند، گاهی اوقات گفته می‌شود: «اوه، ما کشیش نداریم.» این احتمالاً به این معنی است که «ما یک نفر نداریم که کل گردهمایی را در هر فعالیتی رهبری کند.» خدا به ما کمک کند اگر کشیش نداشته باشیم! همانطور که دیدیم، این واقعاً کار ضروری است.
مراقبت شبانی همیشه راه خدا در میان قوم او بوده است. هابیل، راحیل، موسی، داوود، پطرس و بسیاری دیگر را می‌توان به عنوان شبانان کتاب مقدس نام برد، ناگفته نماند کار کامل خود خداوند. باشد که مسیح امروز قوم خود را با شبانان خداپرست برکت دهد که به دنبال جمع آوری ایمانداران پراکنده و خسته هستند و به آنها کمک می‌کنند تا به شبان و ناظر جان‌های خود بازگردند.
