و خدا گفت: «روشنایی باشد.»

و خدا گفت، «نور باشد»

کلمات بالا، که در پیدایش 1:3 (KJV) یافت می‌شوند، اولین کلمات ثبت شده خدا هستند و به همین دلیل در مورد برنامه‌های خدا برای جهان و مردمش بسیار مهم هستند. آنها همچنین از ماهیت و شخصیت خدا می‌گویند، همانطور که در آنچه یوحنا نوشت دیده می‌شود: «خدا نور است و در او هیچ تاریکی نیست» (اول یوحنا 1:5).

ماهیت خدا

نور جوهر وجود خداست. تصور موجود متعال، که دارای خالص‌ترین، ناآفریده‌ترین و بی‌نهایت‌ترین انرژی است، برای ما دشوار است، اما کتاب مقدس می‌گوید خدا دقیقاً همان است. در او هیچ تاریکی نیست؛ او تماماً نور خالص، عادل و مقدس، و در عین حال مهربان است. کتاب عبرانیان به ما می‌گوید: «محال است که خدا دروغ بگوید» (عبرانیان 6:18). او، عیسی خداوند، حقیقت نهایی و مطلق است، و او گفت: «من راه و راستی و حیات هستم» (یوحنا 14:6). این کسی که «نمی‌تواند دروغ بگوید» (تیطس 1:2) همچنین گفت: «من نور جهان هستم: هر که مرا پیروی کند، در تاریکی راه نخواهد رفت، بلکه نور حیات را خواهد داشت» (یوحنا 8:12).

«خدا نور است» یک گزاره مطلق و بی‌قید و شرط است، و آیاتی که در یوحنا نقل کردیم به وضوح نشان می‌دهند که عیسی خداوند، خداست. خدا، به یاد داشته باشید، یک تثلیث است – که اغلب به عنوان «الوهیت» از آن یاد می‌شود. بعدها در عهد جدید، پولس بیان کرد که عیسی خداوند، کمال خدا را دارد و خود کمال خداست (کولسیان 1:19، 2:9).

در وضعیت فعلی و بدن‌های حقیر ما، وجود در حضور خدا برای ما غیرممکن خواهد بود، زیرا شدت نور خدا چنین است. ما در بدن‌های شکننده و گناهکار هستیم، اما به زودی این بدن‌های ما متحول خواهند شد. در بهشت، ما بدن‌های پرجلال خواهیم داشت، «مانند بدن پرجلال او» (فیلیپیان 3:21).

اثرات نور

نور حقیقی او آشکار خواهد شد، اما در حال حاضر آن نور در تاریکی قلب‌ها و ذهن‌های انسان می‌درخشد و جهل و رذیلت را از بین می‌برد. این کار اوست که نور حقیقی است.

در ابتدای انجیل یوحنا به ما گفته شده است که «نور در تاریکی می‌درخشد، و تاریکی آن را درک نکرد [غلبه نکرد]» (یوحنا 1:5). کلمات نبوی عیسی خداوند درست قبل از شفای مرد نابینا در مورد وظیفه او در آن زمان و اکنون مهم هستند. او به شاگردانش گفت: «من باید کارهای کسی را که مرا فرستاده است، تا زمانی که روز است، انجام دهم: شب می‌آید، که هیچ کس نمی‌تواند کار کند» (یوحنا 9:4-5).

سپس، پس از رستاخیز او و آمدن روح‌القدس، نور همچنان در قلب‌ها و ذهن‌های انسان‌ها می‌درخشید و سردرگمی، نارضایتی و دروغ‌ها را از بین می‌برد. این کار توسط انجیل و قدرت روح خدا انجام شده است. «اما اگر انجیل ما پنهان است، برای کسانی پنهان است که گم شده‌اند: کسانی که خدای این جهان ذهن‌های ناباوران را کور کرده است، مبادا نور انجیل پرجلال مسیح، که تصویر خداست، بر آنها بتابد» (دوم قرنتیان 4:3-4).

همانطور که خدا فرمان داد که در آفرینش نور باشد و تاریکی و هرج و مرج اولیه را از بین ببرد، همین روند در قلب‌ها و ذهن‌های انسان‌ها توسط انجیل اتفاق می‌افتد. پولس به قرنتیان توضیح داد: «زیرا خدایی که فرمان داد نور از تاریکی بتابد، در قلب‌های ما تابیده است تا نور معرفت جلال خدا را در چهره عیسی مسیح بدهد» (دوم قرنتیان 4:6).

صورت موسی پس از بودن با خدا بر کوه می‌درخشید (خروج 34:29)، اما عیسی خداوند نور واقعی است که همیشه می‌درخشد، زیرا او خداست و همیشه با خدای پدر است (دوم پطرس 1:19). اکنون، در نتیجه یادگیری ما در مورد عیسی خداوند و شناخت او، ما مانند نورها در این دنیای تاریک می‌درخشیم (فیلیپیان 2:15).

غلبه نور

نور جهانی است و تمام تاریکی‌های تحمیل شده شیطانی را از بین می‌برد. یوحنا بیان کرد که ما از خدا هستیم، اما این جهان تحت کنترل شیطان است: آن شریر (اول یوحنا 5:19). رسول ادامه داد: «و ما می‌دانیم که پسر خدا آمده است و به ما فهمی داده است تا او را که حقیقی است بشناسیم، و ما در او که حقیقی است، یعنی در پسرش، عیسی مسیح هستیم. این خدای حقیقی و حیات جاودانی است» (اول یوحنا 5:20).

اشعیا توصیف کرد که چگونه عیسی خداوند بر تاریکی شیطانی این جهان غلبه می‌کند. این کار با تابش نور او و بازتاب آن از مردمش انجام می‌شود، کسانی که زندگی در تاریکی را تجربه کرده‌اند و اکنون آزاد شده‌اند. «با این حال، تاریکی آنقدر نخواهد بود که در پریشانی او بود، هنگامی که ابتدا به آرامی سرزمین زبولون و سرزمین نفتالی را آزار داد، و سپس به شدت بیشتری او را از طریق راه دریا، آن سوی اردن، در جلیل امت‌ها آزار داد. مردمی که در تاریکی راه می‌رفتند، نوری عظیم دیدند: کسانی که در سرزمین سایه مرگ ساکن بودند، نور بر آنها تابید» (اشعیا 9:1-2).

«مردم» اهل جلیل بودند. فریسیان و دیگر مردان تحصیل‌کرده آنها را تحقیر می‌کردند و با تحقیر می‌گفتند: «این مردم که شریعت را نمی‌دانند، لعنت شده‌اند» (یوحنا 7:49). نیکودیموس با مردان تحصیل‌کرده بحث کرد، اما سپس آنها او را مسخره کردند و پیشنهاد کردند که او نیز اهل جلیل است. آنها با افزودن به نمایش جهل خود، اعلام کردند که هیچ پیامبری هرگز از جلیل برنخاسته است (یوحنا 7:52). به وضوح آنها یحیی تعمیددهنده را پیامبر نمی‌دانستند، اگرچه او و عیسی خداوند – هر دو از جلیل آمده بودند.

خداوند زمان زیادی را با مردم آن منطقه گذراند. آنها به طور ویژه ممتاز و انتخاب شده بودند تا پس از رستاخیز او، حاملان نور برای ملت‌ها باشند. او در کنیسه‌های آنها تعلیم می‌داد، معجزات در شهرها و روستاهای آنها انجام می‌داد، و آنها را در کنار دریاچه آموزش می‌داد. توجه داشته باشید که ما همان نوری را حمل می‌کنیم که نسل به نسل مردم خداوند انجام داده‌اند.

بعدها می‌بینیم که مردان جلیل و دیگران از مشاغل تحقیر شده، مانند یک باجگیر، قرار بود انجیل را به سراسر جهان ببرند. مردان و زنان مؤمن هنوز در سراسر جهان مشغول این کار هستند. این خادمان عزیز عیسی خداوند به ندرت از طبقات بالای جامعه هستند، اما آنها ابزاری را که خدا طبق اراده خود استفاده می‌کند، انجام می‌دهند. پولس به قرنتیان توضیح داد: «زیرا ای برادران، شما دعوت خود را می‌بینید که نه بسیاری از حکیمان از نظر جسمانی، نه بسیاری از قدرتمندان، نه بسیاری از اشراف، دعوت شده‌اند: بلکه خدا چیزهای احمقانه جهان را انتخاب کرده است تا حکیمان را شرمنده کند؛ و خدا چیزهای ضعیف جهان را انتخاب کرده است تا چیزهای قدرتمند را شرمنده کند؛ و چیزهای پست جهان، و چیزهای تحقیر شده را خدا انتخاب کرده است، بله، و چیزهایی که نیستند، تا چیزهایی را که هستند، به هیچ تبدیل کند: تا هیچ جسمی در حضور او جلال نبرد. اما از او شما در مسیح عیسی هستید که از خدا برای ما حکمت، و عدالت، و تقدیس، و رستگاری شده است: تا، همانطور که نوشته شده است، هر که جلال می‌برد، در خداوند جلال ببرد» (اول قرنتیان 1:26-31).

عیسی خداوند نور جهان است. این پیام بزرگ ابتدا به مردان جلیل، سپس به کسانی که آن را شنیدند، سپرده شد. اکنون، هنگامی که جهان از نظر روحانی در تاریکی است، همین پیام به ما سپرده شده است. خداوند به شاگردانش گفت: «شما نور جهان هستید» (متی 5:14). این فقط یک نور بازتابی است، اما با این حال بازتابی از نور حقیقی است.

تاریکی و نوری دروغین

اشعیا از دنیایی بدون نور گفت. دنیایی که همه مردم در تاریکی غلیظ پوشیده شده‌اند، اما امیدی به نور حقیقی وجود دارد. او نوشت: «برخیز، بدرخش؛ زیرا نور تو آمده است، و جلال خداوند بر تو طلوع کرده است. زیرا، ببین، تاریکی زمین را خواهد پوشاند، و تاریکی غلیظ مردم را: اما خداوند بر تو طلوع خواهد کرد، و جلال او بر تو طلوع خواهد کرد. و امت‌ها [ملت‌ها] به سوی نور تو خواهند آمد، و پادشاهان به سوی روشنایی طلوع تو» (اشعیا 60:1-3). این نبوت دعوتی است به باقیمانده وفادار اسرائیل تا برای عیسی خداوند بدرخشند، زیرا او نیز در شرف طلوع و درخشش است تا برای همیشه تاریکی و قدرت آن را شکست دهد. این همچنین نبوتی است که تحقق آن شامل همه مردم در همه زمان‌ها می‌شود که برای او شاهد باشند.

در حال حاضر شیطان نیروهای خود را برای تسخیر این جهان توسط ضد مسیح جمع‌آوری می‌کند. شیطان حتی در سردرگم کردن و گمراه کردن مردم خدا نیز موفقیت‌هایی دارد. او این کار را با تغییر شکل خود به ظاهر فرشته نور انجام می‌دهد (دوم قرنتیان 11:14). ما از نقشه‌های او بی‌خبر نیستیم، اما نیاز به یادآوری داریم. بنابراین پولس به قرنتیان در مورد رسولان دروغین و کارگران فریبکار هشدار داد که در آن زمان و اکنون «خود را به رسولان مسیح تبدیل می‌کنند... بنابراین چیز بزرگی نیست اگر خادمان او [شیطان] نیز مانند خادمان عدالت تبدیل شوند» (دوم قرنتیان 11:13،15).

خدا در حال کار است، بنابراین شیطان نیز خادمان خود را به کار می‌گیرد تا امور و کلام خدا را منحرف کنند. با این حال، ما تمام منابع خدا را از طریق روح‌القدس و قدرت عیسی خداوند در اختیار داریم. «زیرا خدایی که فرمان داد نور از تاریکی بتابد، در قلب‌های ما تابیده است تا نور معرفت جلال خدا را در چهره عیسی مسیح بدهد» (دوم قرنتیان 4:6).

شر و شریران توسط نور نابود خواهند شد

روزی به زودی نیروهای تاریکی و شر سوزانده خواهند شد. «زیرا، ببینید، روزی می‌آید که مانند کوره خواهد سوخت؛ و همه متکبران، بله، و همه کسانی که شرارت می‌کنند، کاه خواهند بود: و روزی که می‌آید آنها را خواهد سوزاند، می‌گوید یهوه صبایوت» (ملاکی 4:1، زکریا 14:12 را ببینید). خود ضد مسیح با روشنایی حضور خداوند سوزانده خواهد شد. «با ما آرام بگیرید، هنگامی که عیسی خداوند از آسمان با فرشتگان قدرتمند خود، در آتش شعله‌ور آشکار شود و از کسانی که خدا را نمی‌شناسند انتقام بگیرد؛ و از کسانی که از انجیل خداوند ما عیسی مسیح اطاعت نمی‌کنند: کسانی که با هلاکت ابدی از حضور خداوند، و از جلال قدرت او مجازات خواهند شد» (دوم تسالونیکیان 1:7-9). در فصل بعدی نامه پولس می‌خوانیم که نه تنها نیروهای شر نابود خواهند شد، بلکه خود شخصی که جهان را به طور کفرآمیز به عنوان نماینده شیطان اداره کرده است نیز نابود خواهد شد. «و سپس آن شریر آشکار خواهد شد، که خداوند او را با روح دهان خود از بین خواهد برد، و با روشنایی آمدن خود او را نابود خواهد کرد» (دوم تسالونیکیان 2:8؛ ملاکی 3:2؛ مکاشفه 19:15 را نیز ببینید).

داوری عادلانه و راستین توسط داور عادل و راستین

در مکاشفه، عیسی خداوند با «چشمانی... مانند شعله آتش» (مکاشفه 1:14) به تصویر کشیده شده است. رؤیای یوحنا با مواجهه ناگهانی او با چنین شخصیتی شگفت‌انگیز و باشکوه آغاز شد که او را واداشت بنویسد: «و هنگامی که او را دیدم، مانند مرده‌ای بر پاهای او افتادم» (مکاشفه 1:17). توصیف او شامل «صدای او مانند صدای آب‌های بسیار. و در دست راست خود هفت ستاره داشت؛ و از دهان او شمشیری دو لبه بیرون می‌آمد: و چهره او مانند خورشید بود که در قوت خود می‌درخشد» (مکاشفه 1:15-16). این عیسی خداوند را توصیف می‌کند هنگامی که برای داوری ملت‌ها خواهد آمد. «ببینید، او با ابرها می‌آید؛ و هر چشمی او را خواهد دید، و کسانی نیز که او را سوراخ کردند؛ و تمام قبایل زمین به خاطر او زاری خواهند کرد. همینطور، آمین!» (مکاشفه 1:7). شمشیر، شمشیر جنگجویی است که داوری را بر دشمنان خود می‌آورد. «چشمان... مانند شعله آتش» به ما می‌گوید که او همه چیز را می‌بیند، از جمله اسرار قلب و افکار عقل‌هایی که توسط شیطان و لشکرهای شیاطین اسیر و منحرف شده‌اند.

ما در انبیا مسیح را می‌بینیم که با قدرت می‌آید، اما در عهد جدید، حقیقت عیسی خداوند به عنوان داور همه به وضوح توضیح داده شده است. «زیرا پدر هیچ کس را داوری نمی‌کند، بلکه تمام داوری را به پسر سپرده است: تا همه مردم پسر را احترام کنند، همانطور که پدر را احترام می‌کنند» (یوحنا 5:22-23). این در این قسمت بارها و بارها تأکید شده است. ادامه می‌دهد: «آمین، آمین [به راستی، به راستی]، به شما می‌گویم، ساعتی می‌آید، و اکنون هست، که مردگان صدای پسر خدا را خواهند شنید: و کسانی که می‌شنوند، زنده خواهند شد. زیرا همانطور که پدر در خود حیات دارد: به همین ترتیب به پسر نیز داده است که در خود حیات داشته باشد؛ و به او اختیار داده است که داوری را نیز اجرا کند، زیرا او پسر انسان است» (یوحنا 5:25-27). عیسی خداوند ادامه داد: «همانطور که می‌شنوم، داوری می‌کنم: و داوری من عادلانه است؛ زیرا من اراده خود را نمی‌جویم، بلکه اراده پدری را که مرا فرستاده است» (یوحنا 5:30).

در اولین نامه پولس به قرنتیان می‌بینیم که عیسی خداوند کارهای مردم خود را داوری خواهد کرد و بر اساس آن به آنها پاداش خواهد داد یا نخواهد داد (اول قرنتیان 3:10-15). بعدها، وعده به جهان این است که همه مردم بر اساس نحوه پاسخگویی خود به پیام خدا داوری خواهند شد. پولس به مردم آتن گفت: «و خدا زمان‌های این جهل را نادیده گرفت؛ اما اکنون به همه مردم در همه جا فرمان می‌دهد که توبه کنند: زیرا او روزی را تعیین کرده است که در آن جهان را با عدالت توسط آن مردی که او تعیین کرده است داوری خواهد کرد، که از آن به همه مردم اطمینان داده است، با زنده کردن او از مردگان» (اعمال 17:30-31).

عیسی خداوند جهان را با عدالت اداره خواهد کرد و همچنین دادگاه نهایی را برگزار خواهد کرد. آن رویداد وحشتناک دوباره در مکاشفه پیشگویی شده است، جایی که یوحنا آن را با تمام وحشت و ناامیدی‌اش توصیف کرد: «و من یک تخت بزرگ سفید را دیدم، و کسی که بر آن نشسته بود، که از چهره او زمین و آسمان فرار کردند؛ و جایی برای آنها یافت نشد. و من مردگان، کوچک و بزرگ را دیدم که در برابر خدا ایستاده بودند؛ و کتاب‌ها گشوده شدند: و کتاب دیگری گشوده شد، که کتاب حیات است: و مردگان از روی چیزهایی که در کتاب‌ها نوشته شده بود، بر اساس اعمالشان داوری شدند. و دریا مردگان را که در آن بودند، پس داد؛ و مرگ و جهنم مردگان را که در آنها بودند، پس دادند: و هر کس بر اساس اعمالش داوری شد. و مرگ و جهنم به دریاچه آتش افکنده شدند. این مرگ دوم است» (مکاشفه 20:11-14).