خداوند خدمت ما را به یاد می‌آورد
دو بار کلمه «یادبود» در عهد جدید استفاده شده است، زمانی که خدا کسی را به یاد می‌آورد. یکی در اشاره به نجات است و دیگری به خدمت.
کرنلیوس در جستجو بود، یعنی «به طبیعت کارهایی را که در شریعت است» انجام می‌داد (رومیان ۲:۱۴ KJV). خدا کرنلیوس را به یاد آورد و فرشته‌ای به او گفت: «دعاهای تو و صدقات تو برای یادبود در برابر خدا بالا آمده است» (اعمال ۱۰:۴). سپس خدا پطرس را فرستاد تا انجیل را به او موعظه کند، و در نتیجه او همراه با تمام خانه‌اش نجات یافت.
مریم، که قبلاً به مسیح ایمان آورده بود، «آنچه می‌توانست» انجام داد (مرقس ۱۴:۸). عطر گرانبهای او برای آماده‌سازی دفن او بر او ریخته شد. از میان همه پیروان عیسی، مریم تنها کسی بود که از هدف او بر روی زمین آگاه بود. خدمت او در نظر خداوند بزرگ بود، و او آن را برای یادبود او اشاره کرد: «آمین، به شما می‌گویم، هر جا که این انجیل در سراسر جهان موعظه شود، این کاری که او کرده است نیز برای یادبود او گفته خواهد شد» (مرقس ۱۴:۹).
خداوند ما را نیز به یاد آورد، حتی زمانی که هنوز گناهکار بودیم. او نجات خود را فرستاد، و همه کارهایی را که ما به افتخار او انجام می‌دهیم به یاد می‌آورد. بیایید او را برای چنین نجات بزرگی به یاد آوریم، و با تمام قلب خود به او خدمت کنیم.
ستایش باد خداوند را، که مرد تا ما را نجات دهد، نام همیشه پرفیض او را ستایش کنید؛ او را ستایش کنید که زنده است تا ما را برکت دهد، اکنون و تا ابد همان است: نجات‌دهنده مبارک! نجات‌دهنده مبارک! ما همه محبت تو را اعلام خواهیم کرد.
— توماس کلی
