خداوند بر تمام خلقت و امور انسانی حاکم است

خداوند حاکم است

با وجود موج فزاینده شرارت، آرامش‌بخش است که بدانیم خداوند حاکم است. هیچ چیز نقشه‌های او را خنثی نخواهد کرد. پادشاهی‌ها برمی‌خیزند و سقوط می‌کنند، اما خداوند ادامه می‌دهد و هدف خود را طبق مشورت خود به انجام خواهد رساند. او همیشه حاکم بوده و همیشه خواهد بود. اگر او از این حالت دست بردارد، دیگر خدا نخواهد بود. نام او مبارک باد، زیرا او «بر همه، خدای ابدی مبارک» است (رومیان ۹:۵ NKJV).

دیدن راه‌های حاکمانه او با انسان‌ها در کتاب مقدس قابل توجه است. در اعمال رسولان می‌بینیم که او وارد «دنیای آکادمیک» می‌شود و آن عالم بزرگ عبری – شائول طرسوسی (اعمال رسولان ۹) – را برمی‌گزیند. می‌بینیم که او وارد «دنیای نظامی» می‌شود و دست خود را بر کورنلیوس، سردار رومی (اعمال رسولان ۱۰) می‌گذارد. او را می‌یابیم که وارد «دنیای سیاسی» می‌شود و خزانه‌دار حبشی ملکه (اعمال رسولان ۸) را برمی‌گزیند.

اما در انجیل‌ها می‌بینیم که خداوند از کنار بلندمرتبگان و قدرتمندان می‌گذرد و دست خود را بر پسربچه‌ای با نان و ماهی می‌گذارد. و در عهد عتیق می‌بینیم که چگونه او از یک اسیر جنگی – کنیز کوچک در خانه نعمان (دوم پادشاهان ۵) – استفاده می‌کند. بله، او حتی یک فاحشه، راحاب (یوشع ۶) را نیز برمی‌گزیند.

هنگامی که عوامل انسانی شکست می‌خورند، آیا خداوند خنثی می‌شود؟ خیر! او وارد «قلمرو حیوانات» می‌شود و از طریق الاغ بلعام سخن می‌گوید (اعداد ۲۲). او وارد «قلمرو گیاهان» می‌شود و باعث می‌شود عصای هارون جوانه بزند (اعداد ۱۷)، و وارد «قلمرو مواد معدنی» می‌شود و گرد و غبار را به شپش تبدیل می‌کند (خروج ۸).

واقعاً راه‌های خدا «غیرقابل کشف» هستند. پولس به درستی می‌نویسد: «زیرا کیست که ذهن خداوند را شناخته باشد؟ یا کیست که مشاور او شده باشد؟» (رومیان ۱۱:۳۳-۳۴). پاسخ هیچ کس است، زیرا خداوند مشاور خود است.

تنها کاری که باید انجام دهیم این است که به کلام و اراده او سر فرود آوریم. این راه برکت واقعی است. ما خوب است که به دستور ساموئل به شائول توجه کنیم: «اطاعت بهتر از قربانی است، و گوش دادن بهتر از پیه قوچ‌ها» (اول سموئیل ۱۵:۲۲). باشد که خداوند به ما فیض دهد تا این کار را انجام دهیم تا زمانی که صدای او را بشنویم و چهره او را ببینیم.