«در زمان‌های قدیم، خدا به روش‌های گوناگون و در زمان‌های مختلف، توسط انبیا با پدران ما سخن گفت. در این روزهای آخر، او توسط پسرش با ما سخن گفته است.» (عبرانیان ۱:۱-۲)
نسل ما مشغول روش‌هاست. وقتی برنامه‌ای را پیدا می‌کنیم که در یک کسب‌وکار کار می‌کند، فوراً می‌خواهیم آن را بسته‌بندی و توزیع کنیم تا برای دیگران نیز کار کند. این نگرش به زندگی روحانی نیز سرایت می‌کند. ما انرژی زیادی را صرف جستجوی رشته‌های روحانی، کتاب‌ها، سمینارها یا کنفرانس‌هایی می‌کنیم که «کار می‌کنند» تا از زندگی مسیحی خود راضی باشیم. خدا نمی‌خواهد ما به روش‌ها اعتماد کنیم. او می‌خواهد ما به او اعتماد کنیم.
اعتماد به روش‌ها به جای یک شخص، به طور جدی نحوه تجربه ما از خدا را محدود می‌کند. وقتی انتظار داریم او فقط به روش‌های قابل پیش‌بینی با ما سخن بگوید، فراموش می‌کنیم که خدا بسیار پیچیده‌تر از درک ما از اوست. در گذشته، خدا در خواب‌ها و رؤیاها سخن می‌گفت. او از طبیعت؛ نشانه‌های معجزه‌آسا؛ انبیا؛ صدایی آرام و کوچک؛ آتش؛ شیپورها؛ پشم؛ قرعه‌کشی؛ و فرشتگان استفاده می‌کرد. او در نیمه‌شب، در طول مراسم عبادت، در زمان غذا، در طول مراسم تشییع جنازه، در حالی که مردم در جاده راه می‌رفتند، از طریق موعظه‌ها، در میانه طوفان، و از طریق پسرش سخن گفت.
مهم این نبود که چگونه خداوند ارتباط برقرار می‌کرد، بلکه اینکه او سخن می‌گفت. اگر خداوند همیشه از طریق رؤیاها با ما سخن می‌گفت، ما در رختخواب‌هایمان منتظر یک وحی الهی می‌ماندیم! وسیله‌ای که خداوند برای ارتباط با ما استفاده می‌کند بی‌اهمیت است؛ این واقعیت که او در حال ارتباط است، حیاتی است.
خود را به یک روش محدود نکنید و انتظار نداشته باشید که پدرتان فقط به روش‌های قابل پیش‌بینی با شما سخن بگوید. بلکه خود را به روی وسایل دیگری که خدا می‌خواهد از طریق آنها با شما ارتباط برقرار کند، باز کنید. اجازه دهید روح‌القدس شما را در هر زمان، در هر مکان و تحت هر شرایطی نسبت به پیام خدا حساس کند. سپس شما خدا را در ابعاد کاملاً جدیدی تجربه خواهید کرد، زیرا نسبت به صدای او پذیرا هستید.
