«تسلی دهید، تسلی دهید قوم من را، می‌گوید خدای شما» (اشعیا ۴۰:۱). تسلی را ذخیره کنید. این مأموریت اشعیا نبی بود. جهان پر از قلب‌های رنج‌دیده و بی‌تسلی است. اما پیش از آنکه برای این خدمت والا شایسته شوید، باید آموزش ببینید. و آموزش شما بسیار پرهزینه است، زیرا برای کامل کردن آن، شما نیز باید همان رنج‌هایی را تحمل کنید که قلب‌های بی‌شماری را از اشک و خون می‌فشارد.
در نتیجه، زندگی خود شما به بخش بیمارستانی تبدیل می‌شود که در آن هنر الهی تسلی را می‌آموزید. شما زخمی خواهید شد تا در بستن زخم‌هایتان توسط پزشک بزرگ، یاد بگیرید چگونه به زخمی‌ها در همه جا کمک‌های اولیه ارائه دهید.
آیا تعجب می‌کنید که چرا باید غم بزرگی را تجربه کنید؟ در ده سال آینده بسیاری دیگر را خواهید یافت که به همین شیوه رنج می‌برند. شما به آنها خواهید گفت که چگونه رنج کشیدید و تسلی یافتید. همانطور که داستان آشکار می‌شود، خدا بی‌حس‌کننده‌ای را که زمانی برای شما استفاده کرده بود، برای آنها به کار خواهد برد. سپس در نگاه مشتاق و به دنبال آن درخشش امیدی که سایه ناامیدی را از روح دور می‌کند، خواهید دانست که چرا رنج کشیدید.
و شما خدا را برای انضباطی که زندگی شما را با چنین گنجینه‌ای از تجربه و کمک پر کرد، برکت خواهید داد.
خداوند ما را تسلی می‌دهد نه برای اینکه ما را راحت کند، بلکه برای اینکه ما را تسلی‌دهنده کند.
