جدعون – پنجمین داور اسرائیل
کتاب داوران زندگی ملی اسرائیل را در کنعان پس از مرگ یوشع توصیف می‌کند. این زندگی شامل چرخه‌های مکرر زیر بود:
- نافرمانی اسرائیلیان از عهد خدا.
- ستم دشمنان بر ملت.
- فریاد مردم به سوی خداوند برای رهایی و برانگیختن داوری توسط خدا برای نجات آنها.
- دوره صلح در طول زندگی داور.
جدعون پنجمین داور اسرائیل بود و پس از آنکه یک نبی به اسرائیل در مورد نافرمانی مداومشان هشدار داد (داوران ۶: ۷-۱۰) معرفی شد. او نگران میراث غنی اسرائیل بود که شامل تأمین «بهترین گندم» (تثنیه ۳۲: ۱۴) می‌شد. با این حال، مدیانیان۱ آن را می‌بلعیدند (داوران ۶: ۱-۶). بنابراین جدعون روشی غیرمعمول برای خرمن‌کوبی گندم برداشت شده در یک چرخشت شراب اتخاذ کرد و بدین ترتیب غذای مناسب را برای قوم خدا تأمین نمود (آیه ۱۱). به او در مورد تمام کارهای قدرتمندی که خداوند در بیرون آوردن قوم خود از مصر و آوردن آنها به سرزمین موعود انجام داده بود، گفته شده بود. با این حال، او پریشان بود که اکنون خداوند ظاهراً قوم برگزیده خود را ترک کرده است (آیه ۱۳).
برگزیده و مأمور شده توسط خدا
فرشته خداوند۲ به عفره آمد و در حالی که جدعون کار می‌کرد، به او ظاهر شد. او جدعون را برای نجات اسرائیل از مدیانیان منصوب کرد (آیه ۱۴) و وعده داد: «من با تو [در نبرد] خواهم بود» (آیه ۱۶ ESV). سپس جدعون با فرشته خداوند با ارائه یک قربانی رفاقت (آیات ۱۷-۲۱) ارتباط برقرار کرد. مفهوم کامل برخورد جدعون با فرشته خداوند تنها زمانی بر او روشن شد که هدیه‌اش پذیرفته شد و فرشته خداوند از دید او ناپدید گشت (آیه ۲۲). جدعون پریشان، به خدا دعا کرد. خداوند به جدعون اطمینان داد و به او آرامش خاطر بخشید (آیه ۲۳)، پس از آن جدعون پرستش کرد و مذبح خود را «یهوه-شالوم» (آیه ۲۴ JND) یا «خداوند صلح است» (ESV) نامید.
از بت‌پرستی بگریزید!
یک گام حیاتی دیگر در آماده‌سازی جدعون برای خدمت باقی مانده بود. او باید از بت‌پرستی آشکار ملت – و به طور خاص خانواده و همشهریانش – یعنی پرستش بعل، توبه می‌کرد. خدا به او گفت که مذبح پدرش را برای بعل و ستون اشیره کنار آن را بشکند و این بت‌پرستی را با پرستش واقعی «یهوه خدای تو» (آیه ۲۶) جایگزین کند. جدعون اکنون از نظر روحانی برای نبرد آماده بود، هرچند منتظر بود تا روح خدا او را با قدرت بپوشاند.
یک «مرد جنگاور قدرتمند»
اینگونه فرشته خداوند جدعون را در داوران ۶: ۱۲ توصیف کرد. برای درک کامل نبردهای او با مدیانیان، شما را تشویق می‌کنم که داوران ۷-۸ را بخوانید.
هنگامی که روح خداوند او را پوشاند یا بر او نازل شد، جدعون ارتشی متشکل از حدود ۳۲۰۰۰ سرباز را از منسی، اشیر، زبولون و نفتالی گرد هم آورد (داوران ۶: ۳۴-۳۵، به داوران ۷: ۳ مراجعه کنید). با این حال، او هنوز مطمئن نبود که خدا اسرائیل را تحت فرماندهی او نجات خواهد داد. خدا با مهربانی این اطمینان را با نشانه پشم گوسفند فراهم کرد (داوران ۶: ۳۶-۴۰). با این حال، هنگامی که ارتش در کوه جلعاد جمع شد، خدا نیروی جنگی را به ۳۰۰ مرد کاهش داد – کسانی که آب را از دستان خود می‌نوشیدند (داوران ۷: ۱-۸).
سپس او با فرستادن جدعون به اردوگاه مدیان در شب برای شنیدن تعبیر رویای یک مدیانی در مورد یک قرص نان جو، به جدعون اعتماد به نفس تازه‌ای بخشید:
«و [همرزم سرباز مدیانی] پاسخ داد: «این چیزی نیست جز شمشیر جدعون... مردی از اسرائیل؛ خدا مدیان و تمام اردوگاه را به دست او داده است» (آیه ۱۴).
جدعون پرستش کرد و بلافاصله به سوی مردانش بازگشت و آنها را به عمل فراخواند:
«برخیزید، زیرا خداوند لشکر مدیان را به دست شما داده است» (آیه ۱۵).
آنها پیروز شدند، زیرا از طریق نواختن شیپورهایشان و درخشش مشعل‌هایشان، خداوند در اردوگاه مدیان وحشت ایجاد کرد. در میان دشمن، هر مردی به همرزم خود حمله کرد. اما به فریاد جنگی مردان اسرائیل توجه کنید:
«شمشیری برای خداوند و برای جدعون!» (آیه ۲۰، مقایسه کنید با آیه ۱۴: «این چیزی نیست جز شمشیر جدعون»).
ملاحظات عملی
- مردی از ایمان. در عبرانیان ۱۱ می‌خوانیم:
«و دیگر چه بگویم؟ زیرا وقت کم می‌آورم تا از جدعون، باراق، شمشون، یفتاح، از داوود و سموئیل و انبیا بگویم» (آیه ۳۲).
در آیات قبلی این فصل، نویسنده ویژگی‌های آن قدیسان عهد عتیق را که نشان می‌دهد آنها «با ایمان» زندگی کرده‌اند، برجسته کرده است. اما ما را به تأمل در مورد اینکه این ویژگی‌ها برای جدعون و سایر قدیسان ذکر شده در آیه ۳۲ چه بوده‌اند، واگذار کرده است. با این حال، ما می‌دانیم که او یک داور پیروز اسرائیل بود وقتی که «با ایمان» از دستورات خداوند اطاعت کرد و مدیانیان را شکست داد (داوران ۷: ۱-۲۳). او در مورد کارهای خداوند در مصر و در دریای سرخ شنیده بود، و این گزارش‌ها اساس اعتماد او بود که خداوند اکنون برای نجات اسرائیل از نیروهای عظیم دشمنانشان اقدام خواهد کرد (آیه ۱۲). اما در مورد شک‌های ظاهری او – نشانه پشم گوسفند (داوران ۶: ۳۶-۴۰) – و ترس‌هایش (داوران ۷: ۹-۱۵) چه؟
به نظر من، اینها شک‌ها و ترس‌های درونی هستند – معادل نگرش فروتنانه پولس در قرار دادن
«هیچ اعتمادی به جسم» (فیلیپیان ۳: ۳)
و
«نه اینکه ما خودمان کافی باشیم... بلکه کفایت ما از خداست» (۲ قرنتیان ۳: ۵).
خداوند با مهربانی ایمان جدعون را از طریق نشانه نان جو تقویت کرد (داوران ۷: ۱۳-۱۴). او با ایمان قوی به مردانش اعلام کرد:
«خداوند لشکر مدیان را به دست شما داده است» (آیه ۱۵).
با ارتش ناچیز ۳۰۰ نفری خود و با استفاده از استراتژی جنگی خاص خود، آنها به نبرد رفتند و فریاد زدند:
«شمشیری برای خداوند و برای جدعون» (آیه ۲۰).
در خدمت ما برای خداوند، آیا ما همین ویژگی‌های فروتنی و ایمان را از خود نشان می‌دهیم؟
- مبارزه خوب و حفظ ایمان. برخلاف جدعون، مسیحیان برای محافظت از میراث آسمانی خود – آن برکات روحانی که کنعان تصویری از آنهاست – نبردهای فیزیکی نمی‌جنگند.
«زیرا ما با جسم و خون نمی‌جنگیم، بلکه با حاکمان، با قدرت‌ها، با نیروهای کیهانی بر این تاریکی کنونی، با نیروهای روحانی شرارت در مکان‌های آسمانی می‌جنگیم» (افسسیان ۶: ۱۲).
برای این نبردهای روحانی ما باید
«تمام زره خدا را بپوشیم» (آیه ۱۱)
و تشخیص دهیم که
«اگرچه در جسم راه می‌رویم، اما طبق جسم جنگ نمی‌کنیم. زیرا سلاح‌های جنگ ما جسمانی نیستند، بلکه قدرت الهی برای نابودی دژها دارند. ما استدلال‌ها و هر عقیده بلندپروازانه‌ای را که علیه معرفت خدا برپا شده است، نابود می‌کنیم و هر فکری را اسیر می‌کنیم تا از مسیح اطاعت کند» (۲ قرنتیان ۱۰: ۳-۵).
در افسسیان ۶: ۱۷ پولس بیان کرد که سلاح تهاجمی ما
«شمشیر روح است که کلام خداست.»
جدعون با شمشیر خود بسیار مؤثر بود اما پسر ارشدش، یثر، چنین نبود (داوران ۸: ۱۸-۲۱). درسی برای ما مسیحیان از این حادثه وجود دارد: برای پیروزی در درگیری‌های روحانی باید به کتب مقدس مجهز باشیم و بتوانیم آنها را به طور مؤثر استفاده کنیم (به ۲ تیموتائوس ۳: ۱۶، ۲ تیموتائئوس ۲: ۱۵ مراجعه کنید).
یکی دیگر از جنبه‌های مهم جنگ مسیحی، دعا
«در روح» (افسسیان ۶: ۱۸) است.
پولس دعا را یک نبرد روحانی مداوم می‌دانست (به کولسیان ۲: ۱ مراجعه کنید). او دعا کرد که قوم خداوند از نظر روحانی روشن شوند تا غنای برکات روحانی خود را درک کنند (افسسیان ۱: ۱۶-۱۹)، و از نظر روحانی تقویت شوند تا آنها را درک کنند و محبت مسیح را بشناسند (افسسیان ۳: ۱۴-۱۹).
- مشعل‌ها و شیپورها. استراتژی جنگی خاص جدعون استفاده از کوزه‌های خالی حاوی نور در دست چپ مردانش و شیپورها در دست راست آنها بود (داوران ۷: ۱۶، ۱۹-۲۱). او باید توسط خدا دستور گرفته باشد که این کار را انجام دهد زیرا خداوند باعث شد مدیانیان، هنگامی که نور را دیدند و صدای شیپورها را شنیدند، به یکدیگر حمله کنند (آیه ۲۲). پولس به پیروزی جدعون در ۲ قرنتیان ۴: ۳-۱۱ اشاره کرد، جایی که او بیان کرد که هرگاه انجیل موعظه می‌شود، یک نبرد روحانی در جریان است (آیه ۴).
او نوشت که انجیل یک گنج است. این «نور معرفت جلال خدا در چهره عیسی مسیح» است، گنجی که مسیحیان در بدن‌های فیزیکی خود – «کوزه‌های گلی» (آیات ۶-۷، به ۲ قرنتیان ۳: ۱۸ مراجعه کنید) – دارند. خدا عمداً «در دل‌های ما تابیده است» تا انجیل بتواند در این دنیای تاریکی روحانی بدرخشد (۲ قرنتیان ۴: ۶ JND). کوزه‌های شکسته شده توسط ارتش جدعون نشان می‌دهد که چگونه انجیل از ایمانداران می‌درخشد، کسانی که بدن‌هایشان هم شکننده و هم فانی است (آیات ۸-۱۸). مانند جدعون و ارتش او، ما در خودمان قدرتی نداریم؛ ما فقط اعلام‌کنندگان پیام او هستیم،
«تا برتری قدرت از خدا باشد، نه از ما» (آیه ۷ KJV).
- افود جدعون. جدعون از طریق پیروزی‌های جامع خود بر مدیانیان به یک قهرمان ملی تبدیل شد، به طوری که مردان اسرائیل می‌خواستند پادشاهی را به خانواده او بدهند، که جدعون به درستی آن را رد کرد (داوران ۸: ۲۲-۲۳). به نظر می‌رسید آنها نجات خود را به جدعون نسبت می‌دهند و نتوانستند بپذیرند که این کار خدا بود. با این حال، جدعون طمعکار شد و از غنیمت طلای آنها گرفت (آیات ۲۴-۲۶). او طلا را به یک افود تبدیل کرد، که با آن ملت را دوباره به بت‌پرستی سوق داد (آیات ۲۷-۲۸). به ما گفته نشده است که چرا او این کار را انجام داد، اما این به عنوان یک هشدار برای ما عمل می‌کند. پیامدهای خدمت موفق برای خدا زمانی است که ما در برابر حملات حیله‌گرانه شیطان آسیب‌پذیرترین هستیم (به ۲ قرنتیان ۱۱: ۱-۳ مراجعه کنید).
نتیجه‌گیری
وضعیت کلیسای مسیحی مدعی در قرن ۲۱ بسیار شبیه اسرائیل در زمان داوران است که هر کس آنچه را که در نظر خود درست می‌دانست انجام می‌داد (مقایسه کنید داوران ۲۱: ۲۵). آیا شما و من، به جای آن، مصمم هستیم که مردان یا زنانی با ایمان باشیم که خداوند می‌تواند در خدمت خود از آنها استفاده کند؟
پاورقی‌ها
- در کتاب خود «چگونه غلبه کنیم»، جی. تی. ماوسون بیان کرد که مدیانیان چیزهای زمینی (فیلیپیان ۳: ۱۹) را نشان می‌دهند، مانند نگرانی‌ها یا اضطراب‌ها، ثروت‌ها و لذت‌های زندگی (لوقا ۸: ۱۴)، که مانع از مؤثر بودن غذای روحانی مسیحی (کلام خدا) در زندگی ما می‌شوند.
- فرشته خداوند به جدعون به عنوان یک مرد ظاهر شد. این یکی از چندین ظهور ثبت شده در عهد عتیق است، و اینها به عنوان تئوفانی شناخته می‌شوند.
افسسیان با یک بخش چشمگیر به پایان می‌رسد که درگیری مسیحی را بیان می‌کند. این درگیری فرض می‌کند که ما حقایق رساله را می‌دانیم و قدردانی می‌کنیم و از تلاش برای حفظ و نگهداری آنها در برابر هر قدرت مخالف ناشی می‌شود. در طول رساله، رسول به ما دعوت آسمانی ما، میراث جلال که برای آن از پیش تعیین شده‌ایم، راز کلیسا و زندگی عملی سازگار با این حقایق بزرگ را آشکار می‌کند. با این حال، اگر ما مصمم به ورود به برکات آسمانی خود و راه رفتن سازگار با آنها باشیم، بلافاصله خواهیم دید که تمام قدرت شیطان علیه ما صف‌آرایی کرده است. شیطان در نفرت خود از مسیح، به دنبال این خواهد بود که حقیقت را از ما بگیرد، یا نام مسیح را بی‌حرمت کند و حقیقت را با ایجاد فروپاشی‌های اخلاقی در میان کسانی که حقیقت را نگه می‌دارند، بی‌اعتبار کند. هرچه حقیقت بیشتری داشته باشیم، اگر با اجازه جسم فروپاشی کنیم، بی‌حرمتی بیشتری به مسیح خواهد بود. بنابراین باید آماده رویارویی با درگیری باشیم، و هرچه حقیقت بیشتری داشته باشیم، درگیری بزرگتر خواهد بود. با توجه به این درگیری، سه چیز پیش روی ما قرار می‌گیرد: منبع قدرت ما، شخصیت دشمنی که با او می‌جنگیم، زرهی که برای مقاومت در برابر حملات دشمن فراهم شده است. —همیلتون اسمیت
