از بندگان گناه تا بندگان خدا از طریق مسیح

«اینک، چشمان بندگان به دست اربابانشان، و چشمان کنیز به دست بانوی خود می‌نگرد، همچنین چشمان ما به خداوند، خدای ما، می‌نگرد تا بر ما رحم کند.» مزمور ۱۲۳:۲ NKJV

انتظار کشیدن برای من دشوار است. و با این حال، این همان چیزی است که یک خدمتکار خوب را می‌سازد. یک خدمتکار خوب منتظر دستوراتی است که ممکن است به صورت یک اشاره کوچک دست یا تکان دادن سر یا یک لبخند یا اخم باشد. به من گفته شده است که خدمتکاران در کشورهای خاورمیانه و خاور دور اغلب با حرکات دست راهنمایی می‌شوند. یک خدمتکار خوب می‌داند چگونه با انتظار منتظر بماند تا وقتی دستوری داده می‌شود، آماده باشد.

برخی گمان کرده‌اند که این مزمورنویس در واقع با خدمتکارانی سروکار داشته که مرتکب نافرمانی شده بودند و منتظر بودند تا ارباب نشان دهد که آنها بخشیده شده‌اند. برخی دیگر فکر می‌کنند که خدمتکاران در آیه بالا منتظر ارباب برای تأمین نیازهای خود بودند. درست است که اسرائیلیانی که این سرود را می‌خواندند، منتظر بودند تا خداوند به آنها رحمت نشان دهد. این مزمور ممکن است زمانی که آنها برای اعیاد به اورشلیم می‌رفتند، خوانده شده باشد، اما به احتمال زیاد در زمان اسارت آنها در بابل نوشته شده است.

ظاهراً، فرزندان اسرائیل احساس می‌کردند که توسط کسانی که وضعیت خوبی داشتند، بد رفتار می‌شوند. به نظر می‌رسد که آنها خدمتکار مردان بودند، اما در این مزمور خود را خدمتکار خدا می‌بینند. آنها می‌دانستند که اگر خدا ارباب آنها باشد، پس او سرنوشت آنها را تغییر خواهد داد و با آنها خوب رفتار خواهد کرد. اما هر اتفاقی که می‌افتاد، آنها منتظر بودند تا ارباب اشاره کند قبل از اینکه پاسخ دهند.

این دنیا برای ما یک ارباب سخت‌گیر است و می‌خواهد ما را در اسارت نگه دارد. قبل از اینکه نجات یابیم، دنیا منبع لذت بزرگی به نظر می‌رسد. ما می‌خواهیم تصمیمات خود را بگیریم و زندگی را به روش خودمان زندگی کنیم. اما مانند پسر ولخرج در لوقا ۱۵، متوجه می‌شویم که دنیا پس از اینکه ثروت، سلامتی و جایگاه او را در خانه پدر از او گرفت، دیگر کاری با او ندارد. پس از نجات، متوجه می‌شویم که خدمتکار بودن در خانه پدر بسیار بهتر از تغذیه خوک‌ها در دنیا است (لوقا ۱۵:۱۹).

چرا اعتماد به دروغ‌های دنیا اینقدر آسان است و اعتماد به حقیقت کتاب مقدس اینقدر دشوار؟ چرا دنیا برای ما اینقدر جذاب به نظر می‌رسد در حالی که برکت واقعی در خدمت به خداوند یافت می‌شود؟ چرا ما که نجات یافته‌ایم، خودمان تصمیم می‌گیریم به جای اینکه اجازه دهیم خداوند برای ما تصمیم بگیرد؟ قبل از نجات کارساز نبود، و قطعاً بعد از آن هم کارساز نخواهد بود.

خدمتکار مورد اعتماد بودن در کتاب مقدس جایگاه افتخار و احترام است. نحمیا شراب‌دار پادشاه بود که به فرماندار باقیمانده یهودیان که به سرزمین موعود بازگشتند، تبدیل شد. یوسف خدمتکار در خانه فوطیفار بود که خدمتکار فرعون شد. به عنوان خدمتکار او، بر مصر حکومت کرد و در زمان قحطی ناجی مردم اسرائیل شد.

گاهی اوقات زندگی ناامیدکننده به نظر می‌رسد؛ اما به عنوان مسیحیان باید به یاد داشته باشیم که خدمتکار چه کسی هستیم. ما که زمانی بندگان گناه بودیم، اکنون بندگان خدا هستیم (رومیان ۶:۲۲). او کسی است که برای تأمین و راهنمایی به او نگاه می‌کنیم، کسی که آماده خدمت به او هستیم. زمان‌هایی هست که به نظر می‌رسد زیاد منتظر هستیم، اما این اشکالی ندارد تا زمانی که خواب نباشیم (رومیان ۱۳:۱۱). ما باید آماده خدمت به خداوند خود باشیم، آماده برای فراخوان او، آماده برای برکت او، و آماده زمانی که او بازمی‌گردد.