قدرت خدا درگیری و مبارزات را به ارمغان می‌آورد. شما فکر می‌کنید که پولس، در طول سفر بزرگ تبلیغی خود به روم، توسط حاکمیت خدا از قدرت طوفان‌های شدید و دشمنانش در امان می‌ماند. با این حال، دقیقاً برعکس بود. او یک مبارزه طولانی و دشوار را با یهودیانی که او را آزار می‌دادند، تحمل کرد. او با بادهای شدید، مارهای سمی، و تمام قدرت‌های زمین و جهنم روبرو شد. و سرانجام، او به سختی از غرق شدن نجات یافت، با شنا کردن به ساحل مالت پس از اینکه یک کشتی‌شکستگی تقریباً او را به یک گور آبی فرستاد. آیا این شبیه خدای قدرت بی‌نهایت است؟ بله، دقیقاً شبیه اوست. و به همین دلیل پولس به ما گفت که وقتی او خداوند عیسی مسیح را به عنوان زندگی خود در بدن خود پذیرفت، بلافاصله یک درگیری شدید به وجود آمد.
در واقع، درگیری هرگز پایان نیافت. فشار بر پولس مداوم بود، اما او همیشه از طریق قدرت عیسی مسیح از درگیری پیروز بیرون می‌آمد. پولس این را با زبانی بسیار واضح توصیف کرد:
«ما از هر سو تحت فشاریم، اما له نشده‌ایم؛ متحیر، اما ناامید نیستیم؛ آزار دیده، اما رها نشده‌ایم؛ سرنگون شده، اما نابود نشده‌ایم. ما همیشه مرگ عیسی را در بدن خود حمل می‌کنیم، تا زندگی عیسی نیز در بدن ما آشکار شود» (۲ قرنتیان ۴:۸-۱۰).
چه مبارزه بی‌وقفه و طاقت‌فرسایی را او روایت کرد! بیان تأثیر زبان اصلی در انگلیسی تقریباً غیرممکن است.
پولس پنج تصویر مختلف را به ترتیب به ما می‌دهد. در اولین تصویر، او ما را به تصویر دشمنانی می‌کشاند که او را کاملاً احاطه کرده و تحت فشار قرار می‌دهند اما او را له نمی‌کنند، زیرا «پلیس» آسمانی از او محافظت کرده و راهی را به اندازه کافی باز کرده است تا او فرار کند. معنای تحت‌اللفظی این است: «ما از همه طرف شلوغ شده‌ایم، اما شکست نخورده‌ایم.»
تصویر دوم، تصویر کسی است که راهش کاملاً توسط دشمن مسدود یا خنثی شده است. با این حال، او پایداری کرده است، زیرا نور کافی برای دیدن گام بعدی وجود دارد. پولس گفت: «متحیر، اما ناامید نیستیم،» یا همانطور که یک ترجمه تحت‌اللفظی آن را بیان کرد: «بدون راه، اما بدون ‘راه فرعی’ فرار نیستیم.»
تصویر سوم، «آزار دیده، اما رها نشده‌ایم،» تصویری از دشمن است که او را به شدت تعقیب می‌کند در حالی که مدافع الهی در نزدیکی ایستاده است. او تعقیب می‌شود، اما تنها رها نمی‌شود.
چهارمین تصویر حتی زنده‌تر و دراماتیک‌تر است. دشمن او را گرفته، ضربه زده و سرنگون کرده است. اما این یک ضربه کشنده نیست—او می‌تواند دوباره برخیزد. او «سرنگون شده، اما نابود نشده است،» یا به معنای واقعی کلمه، «برانداخته شده، اما غلبه نشده است.»
در تصویر پنجم و نهایی، پولس فکر را بیشتر پیش می‌برد و تصویری را به ما می‌دهد که به نظر می‌رسد خود مرگ است: «ما همیشه مرگ عیسی را در بدن خود حمل می‌کنیم.» با این حال او نمی‌میرد، زیرا «زندگی عیسی» به کمک او می‌آید، و او از طریق زندگی مسیح زندگی می‌کند تا زمانی که کار زندگی‌اش کامل شود.
دلیل اینکه بسیاری از مردم نمی‌توانند این اصل الهی را تجربه کنند این است که انتظار دارند همه چیز را بدون مبارزه دریافت کنند. وقتی درگیری می‌آید و نبرد ادامه می‌یابد، آنها دلسرد شده و تسلیم می‌شوند. خدا چیزی ارزشمند ندارد که به راحتی به دست آید، زیرا کالاهای ارزان در بازار آسمانی وجود ندارد. هزینه رستگاری ما هر چیزی بود که خدا باید می‌داد، و هر چیزی که ارزش داشتن دارد گران است. زمان‌ها و مکان‌های دشوار، مدارس ایمان و شخصیت ما هستند. اگر قرار است از قدرت صرف انسانی فراتر رویم و قدرت زندگی مسیح را در بدن‌های فانی خود تجربه کنیم، این از طریق فرآیند درگیری خواهد بود که می‌توان آن را «دردهای زایمان» زندگی جدید نامید.
این مانند داستان موسی است که
دید که اگرچه بوته در آتش بود، اما نمی‌سوخت (خروج ۳:۲)؛
اگرچه شیاطین شیطان سعی کردند شعله را در زندگی موسی با ریختن مداوم آب بر روی برنامه‌هایش خاموش کنند، اما نتوانستند، زیرا فرشتگان خدا همیشه هوشیار بودند و روغن بر شعله می‌ریختند تا آن را روشن نگه دارند. ای فرزند عزیز خدا، ممکن است رنج بکشید، اما اگر فقط جرأت کنید ایمان بیاورید، ثابت قدم بمانید و از غلبه شدن امتناع کنید، نمی‌توانید شکست بخورید.
