اگر چشمانداز تاریک است، سعی کنید به بالا نگاه کنید. این یک توصیه خوب برای غمگینان و اندوهگینان در روزهای دشوار است.
ما به اطراف نگاه میکنیم و تأثیرات گناه را در هر سو میبینیم؛ رنج و آزمایش توسط کسانی که خداوند را دوست دارند، همانند دیگرانی که او را دوست ندارند، شناخته شده است. با نگاه به جلو، به نظر میرسد هیچ راه نجاتی وجود ندارد.
خلقت شکسته است، بنیاد زمین لرزیده است، هر ملتی بیلنگر است. جای تعجب نیست اگر دلهای مردم «از ترس و از انتظار چیزهایی که بر زمین میآید، از کار افتاده باشد.» آنچه که محکم و پایدار به نظر میرسید، در حال فروپاشی است. روزی که همه چیز به لرزه درآید، به نظر میرسد که طلوع کرده است.
برهمخوردگی پادشاهیها، آشفتگی جمهوریها، نارضایتی در میان مردم از هر سو. مسیحی به کجا روی آورد؟ او با مشکلات احاطه شده است. «جسم» و «قلب» او از کار میافتند. در چنین فصولی از سردرگمی، او واقعاً خوشحال است که در میان فرزندان خداست، زیرا در مورد آنها نوشته شده است: «فرزندان او پناهگاهی خواهند داشت.» بله، «خداوند خود پناهگاهی برای ماست.»
در هر زمان به او توکل کنید؛ ای مردم، دل خود را در برابر او بریزید (مزامیر ۶۲:۸).
این منبع ماست! یکی به طنز گفته است: «شیطان میتواند ما را محاصره کند؛ اما نمیتواند ما را سقفبندی کند،» و دیگری گفته است:
اگر میخواهید حواستان پرت شود - به اطراف نگاه کنید اگر میخواهید بدبخت باشید - به درون نگاه کنید اگر میخواهید خوشحال باشید - به بالا نگاه کنید.
خداوند دلهای شما را به محبت خدا و به صبر مسیح هدایت کند (۲ تسالونیکیان ۳:۵).
او محبت است، او ما را دوست داشته است، او ما را دوست دارد، او ما را دوست خواهد داشت. در ساعتی که میآید، همه آنچه را که چشمان اشکبار نمیتوانستند تشخیص دهند، به وضوح خواهیم خواند.
ما همیشه نمیتوانیم راه را دنبال کنیم که تو، خدای مهربان ما، حرکت میکنی؛ اما همیشه میتوانیم با اطمینان بگوییم، که «خداوند محبت است.»






