«این چیزها را به شما که به نام پسر خدا ایمان دارید، نوشتم؛ تا بدانید که حیات جاودانی دارید، و تا به نام پسر خدا ایمان داشته باشید.» (۱ یوحنا ۵:۱۳)
برخی از ما برای همیشه از خدا به خاطر این آیه سپاسگزار خواهیم بود، زیرا به ما آموخت که اطمینان از نجات در وهله اول از طریق کلام خدا حاصل می‌شود و نه از طریق احساسات.
کتاب مقدس، از جمله دلایل دیگر، نوشته شد تا کسانی که به نام پسر خدا ایمان دارند، بتوانند بدانند که حیات جاودانی دارند.
ما می‌توانیم سپاسگزار باشیم که اطمینان از طریق احساسات حاصل نمی‌شود، زیرا آنها با هر روز در حال تغییر هستند.
«خدا از روح نمی‌خواهد که بگوید، «خدا را شکر که احساس خوبی دارم،» بلکه چشم را به راه دیگری می‌گرداند، به عیسی و کلام او.»
وقتی کسی یک بار از مارتین لوتر پرسید: «آیا احساس می‌کنی گناهانت بخشیده شده‌اند؟» او پاسخ داد:
زیرا احساسات می‌آیند و می‌روند و احساسات فریبنده هستند ضمانت من کلام خداست هیچ چیز دیگری ارزش باور کردن ندارد.
سی. آی. اسکوفیلد به ما یادآوری می‌کند که «توجیه در ذهن خدا اتفاق می‌افتد و نه در سیستم عصبی ایماندار.» اچ. ای. آیرونساید می‌گفت: «من نمی‌دانم که نجات یافته‌ام چون خوشحالم، بلکه خوشحالم چون می‌دانم که نجات یافته‌ام.» و او می‌دانست که با کلام مکتوب خدا نجات یافته است.
وقتی می‌خوانیم که
خود روح با روح ما شهادت می‌دهد که ما فرزندان خدا هستیم (رومیان ۸:۱۶)
باید به یاد داشته باشیم که روح عمدتاً از طریق کتاب مقدس به ما شهادت می‌دهد.
برای مثال، یوحنا ۶:۴۷ را می‌خوانیم،
هر که به من ایمان آورد، حیات جاودانی دارد.
ما می‌دانیم که برای نجات ابدی خود به مسیح اعتماد کرده‌ایم؛ او تنها امید ما برای بهشت است. بنابراین روح خدا از طریق این آیه به ما شهادت می‌دهد که ما فرزندان خدا هستیم.
البته، وسایل دیگری برای اطمینان وجود دارد. ما می‌دانیم که نجات یافته‌ایم زیرا برادران را دوست داریم؛ زیرا از گناه متنفر هستیم و عدالت را انجام می‌دهیم؛ زیرا کلام خدا را دوست داریم؛ و زیرا غریزه دعا را داریم.
اما اولین و اساسی‌ترین وسیله اطمینان، مطمئن‌ترین و قابل اعتمادترین چیز در جهان، کلام خداست.
جورج کاتینگ در رساله به یاد ماندنی خود «ایمنی، اطمینان و لذت» به خوبی گفت:
«این خون است که ما را ایمن می‌سازد؛ این کلام است که ما را مطمئن می‌سازد.»
