مرد جوانی در حال پیاده‌روی در نیوهمپشایر کنار کشاورزی که مشغول تعمیر یکی از دیوارهای سنگی معروف نیوانگلند بود، توقف کرد تا استراحت کند. در حین صحبت، به کشاورز کمک کرد تا چندین سنگ بزرگ را برای بستن شکافی در دیوار قرار دهد. سپس تماشا کرد که دیوارساز با دقت از میان انبوهی از سنگ‌های کوچک‌تر، آنهایی را که به خوبی در هر گوشه و کنار بین سنگ‌های بزرگ جا می‌شدند، انتخاب می‌کرد. این فعالیت باعث شد که کوهنورد جوان بپرسد: «چرا زحمت می‌کشید و هر فضای کوچک را با آن سنگ‌های کوچک پر می‌کنید؟ آیا سنگ‌های بزرگ برای انجام کار کافی نیستند؟ بالاخره، شکاف بسته شده است، اینطور نیست؟»
پاسخ کشاورز چیزی شبیه به این بود: «البته، سنگ‌های بزرگ شکاف را می‌بندند – فعلاً. اما اگر آن سنگ‌های کوچک از آنها حمایت نمی‌کردند، سنگ‌های بزرگ به زودی فرو می‌ریختند و قسمتی دیگر از دیوار را با خود می‌بردند. آن وقت وضعیت ما بدتر از قبل می‌شد. آن سنگ‌های کوچک شاید از نظر اندازه زیاد به نظر نرسند، اما کار مهمی را انجام می‌دهند و آن سنگ‌های بزرگ را محکم‌تر در جای خود نگه می‌دارند.»
وقتی این داستان را شنیدم، به یاد آوردم که پطرس گفت مسیحیان مانند سنگ‌های این دیوار هستند: «شما نیز مانند سنگ‌های زنده، در حال ساخته شدن به خانه‌ای روحانی هستید» (اول پطرس ۲:۵ NIV). برخی بزرگ هستند در حالی که برخی دیگر کوچک، اما هیچ‌کدام بی‌اهمیت نیستند. ارزش ما توسط چشم ناآشنای رهگذران عادی تعیین نمی‌شود، بلکه توسط جایگذاری ماهرانه معمار اصلی، که دقیقاً می‌داند چه چیزی و در کجا در فرآیند ساخت خانه روحانی مورد نیاز است، تعیین می‌شود.
آیا شما یک «سنگ زنده» بزرگ هستید که کار مهمی انجام می‌دهید؟ این تمثیل نشان می‌دهد که اگر تمام آن سنگ‌های کوچک اطراف شما نبودند و شما را با حمایت دعایی، تشویق، حمایت مالی و انواع دیگر کمک‌ها نگه نمی‌داشتند، به سرعت فرو می‌ریختید. به یاد داشته باشید، هر سنگ زنده در چشمان خدا مهم است.
