نظر عامه همیشه درست نیست، به خصوص در مورد رابطه انسان با خدا.
مردم می‌گفتند که کریستف کلمب از لبه زمین به پایین خواهد افتاد، اما در سال ۱۴۹۲ او آمریکا را کشف کرد. مردم به تلاش‌های برادران رایت برای ساختن یک ماشین پرنده خندیدند، اما در سال ۱۹۰۳ آنها اولین هواپیما را به پرواز درآوردند. معلمان آلبرت اینشتین او را در مدرسه مردود کردند، اما او به مشهورترین دانشمند قرن بیستم تبدیل شد. موسیقیدانان و منتقدان موسیقی ریچارد واگنر را هو کردند، اما آهنگسازی‌های او دنیای موسیقی را متحول کرد. وستینگهاوس را به خاطر جرأت متوقف کردن قطار با باد احمق نامیدند، اما امروزه ترمزهای هوایی او در سراسر جهان استفاده می‌شود. مردم آبراهام لینکلن را یک روستایی ساده‌لوح می‌نامیدند، اما او به یکی از محترم‌ترین رئیس‌جمهوران ما تبدیل شد. ما به شکست جمعیت در درک چیزی جدید یا متفاوت لبخند می‌زنیم. اما اشتباه کردن می‌تواند یک مشکل جدی باشد وقتی صحبت از سرنوشت ابدی ما به میان می‌آید. چیزهای زیادی در خطر است. چون من و شما علیه خدا و انسان گناه کرده‌ایم، سزاوار مجازات خدا هستیم. کتاب مقدس می‌گوید که
مزد گناه مرگ است، جدایی ابدی از خدا (رومیان ۶:۲۳ الف).
اما خدا به ما پیشنهاد می‌کند
حیات ابدی از طریق عیسی مسیح، خداوند ما (رومیان ۶:۲۳ ب). زیرا خدا جهان را اینقدر محبت کرد که پسر یگانه خود را داد تا هر که به او ایمان آورد هلاک نشود، بلکه حیات جاودانی داشته باشد (یوحنا ۳:۱۶).
شما می‌توانید در مورد بسیاری از چیزها اشتباه کنید، اما جرأت ندارید در مورد مسیح اشتباه کنید. از طریق ایمان به او می‌توانید همانطور که هستید نجات یابید. گناهان شما می‌تواند بخشیده شود و آرامش خدا می‌تواند زندگی شما را پر کند:
اما به همه کسانی که او را پذیرفتند، به کسانی که به نام او ایمان آوردند، قدرت داد تا فرزندان خدا شوند (یوحنا ۱:۱۲).
شما چه کسی را انتخاب خواهید کرد؟ جمعیت یا مسیح؟
