دو سناریو
خانه‌ی همسایه فروخته شده و خالی است و منتظر است تا همسایه‌های جدید به آن نقل مکان کنند. چمن‌ها کوتاه نشده‌اند و در بعضی جاها تقریباً یک فوت بلند شده‌اند. روزنامه‌ها و نامه‌های تبلیغاتی از صندوق پستی بیرون زده‌اند و خانه متروکه به نظر می‌رسد. یک مسیحی چه باید بکند؟
الف. چمن‌ها را کوتاه کند. ب. یک ماشین در راهرو پارک کند تا به نظر برسد که در خانه فعالیت وجود دارد. ج. کاغذها و نامه‌ها را جمع‌آوری کند و تا زمانی که همسایه‌ی جدیدتان نقل مکان کند، آن‌ها را نگه دارد. د. همه‌ی موارد بالا.
پاسخ صحیح «د» است. این یکی آسان بود.
این هم یک سناریوی دیگر: یک بیوه‌ی مسن برای گذران زندگی با مشکل مواجه است. باد شدیدی اخیراً برخی از کاشی‌های سقف خانه‌اش را کنده است و اکنون وقتی باران می‌بارد، آب به آشپزخانه‌اش نشت می‌کند. یک مسیحی چه باید بکند؟
الف. برای بیوه دعا کند. ب. مصالح سقف بخرد و سقف را تعمیر کند. ج. بپرسد که آیا کار دیگری هست که بتواند برای او انجام دهد. د. همه‌ی موارد بالا.
در حالی که پاسخ صحیح هنوز «د» است، این یکی کمی سخت‌تر است زیرا نه تنها زمان و تلاش بیشتری می‌برد، بلکه پول شما را نیز می‌گیرد.
آیا متوجه شدید که این دو سناریو نگفتند که آیا همسایه یا بیوه مسیحی بودند، یا اینکه آیا هر دو از کلیسایی بودند که شما در آن شرکت می‌کنید؟ این نباید مهم باشد! کمک همیشه لازم است. هم برای برادران و خواهران شما در مسیح و هم برای افراد نجات‌نیافته در اطراف شما لازم است. هر کمکی که یک مسیحی می‌تواند به آن‌ها بدهد، وقتی با نگرش محبت الهی اول قرنتیان ۱۳:۱-۳ انجام شود، دست مسیح می‌شود که به سوی آن‌ها دراز شده است – محبت عیسی از طریق شما به آن‌ها می‌رسد.
در حالی که برخی افراد به سختی متوجه نیازهای دیگران می‌شوند، برخی دیگر موهبت دیدن درد و رنج مردم را دارند، جایی که یک دست یاری‌رسان می‌تواند تشویق‌کننده باشد و جایی که کمک واقعاً لازم است. افرادی که با توانایی دیدن نیازهای اطراف خود و مجبور به انجام کاری در مورد آن‌ها برکت یافته‌اند، احتمالاً کسانی هستند که خداوند به آن‌ها «موهبت کمک‌رسانی» (اول قرنتیان ۱۲:۲۸) را داده است. نمونه‌های کتاب مقدسی از مقدسین وجود دارد که این موهبت را داشتند. بیایید به دو نفر از آن‌ها نگاه کنیم.
استفاناس
«برادران، شما را ترغیب می‌کنم – شما خاندان استفاناس را می‌شناسید که اولین ثمرات آخایا هستند و خود را وقف خدمت به مقدسین کرده‌اند» (اول قرنتیان ۱۶:۱۵ NKJV).
جز کمک او در آوردن کمک‌های مالی و تشویق پولس (اول قرنتیان ۱:۱۷-۱۸)، اطلاعات کمی در مورد اعمال واقعی استفاناس ثبت شده است. با این حال، توصیف یک خانواده‌ی کامل که «وقف ... خدمت به مقدسین» شده‌اند، نشان می‌دهد که آن‌ها فراتر از صرفاً سفر کردن برای اطمینان از تحویل ایمن وجوه حمایتی به رسول، عمل کرده‌اند. به زبان امروزی، آن‌ها احتمالاً مسیحیان را به جلسات و قرارهای دیگر می‌رساندند، از بیماران عیادت می‌کردند، برای افراد خانه‌نشین خرید می‌کردند، به تعمیر چیزهای شکسته کمک می‌کردند و کارهای بسیار دیگری انجام می‌دادند. آن‌ها احتمالاً سالن جلسه را نیز تمیز می‌کردند، به نیازمندان پول می‌دادند و در هیئت مدیره‌ی وزارتخانه‌های مسیحی خدمت می‌کردند. همه‌ی این‌ها با دعا همراه بود تا نیازهای بسیاری را در برابر خداوند قرار دهند، حتی در حالی که به عنوان دستان او استفاده می‌شدند. لیست کمک‌ها بی‌پایان بود و آن‌ها چنان در این کار غرق بودند که پولس آن‌ها را «وقف شده» – یا «معتاد» همانطور که نسخه‌ی کینگ جیمز بیان می‌کند!
تابیتا
«در یافا شاگردی بود به نام تابیتا که ترجمه‌اش دورکاس است. این زن پر از اعمال نیکو و کارهای خیریه بود که انجام می‌داد ... او بیمار شد و مرد ... همه‌ی بیوه‌ها در کنار او (پطرس) ایستاده بودند و گریه می‌کردند و لباس‌هایی را که دورکاس در زمانی که با آن‌ها بود ساخته بود، نشان می‌دادند. ... او گفت: «تابیتا برخیز.» و ... وقتی پطرس را دید، نشست» (اعمال ۹:۳۶-۴۰).
وقتی تابیتا (دورکاس) مرد، افراد زیادی بودند که به اعمال نیکوی او وابسته بودند، به طوری که از پطرس خواستند تا او را به زندگی بازگرداند تا بتواند به خدمت خود ادامه دهد. آیا متوجه کلمات جالبی که در ستایش تابیتا استفاده شده است، شدید؟ «این زن پر از اعمال نیکو و کارهای خیریه بود که انجام می‌داد.» «کارهای خیریه» اصطلاحی قدیمی برای فراهم کردن پول، غذا و لباس برای افراد فقیر است. این نشان می‌دهد که کسانی که موهبت کمک‌رسانی دارند، نه تنها توانایی دیدن نیازهای دیگران را دارند، بلکه فیض اختصاص دادن زمان، علاقه، تلاش و منابع مالی خود را برای برآوردن آن نیازها نیز دارند.
در این دو مثال، به نظر می‌رسد که هم تابیتا و هم خاندان استفاناس عمدتاً خود را وقف خدمت به افراد در کلیسا کرده بودند. با این حال، تعجب‌آور نخواهد بود اگر آن‌ها بدون تبعیض به افراد خارج از ایمان نیز کمک می‌کردند (یعقوب ۲:۱). کتاب مقدس به ما می‌گوید: «پس، تا زمانی که فرصت داریم، به همه نیکی کنیم، به خصوص به کسانی که از خاندان ایمان هستند» (غلاطیان ۶:۱۰). به مثال فرشتگان خدا نگاه کنید: «آیا همه‌ی آن‌ها ارواح خدمتگزار نیستند که برای خدمت به کسانی که وارث نجات خواهند شد، فرستاده شده‌اند؟» (عبرانیان ۱:۱۴). این آیه نشان می‌دهد که خدمت یک فرشته به یک فرد مدت‌ها قبل از نجات آن فرد آغاز می‌شود و به عنوان یک «نگهبان» تا زمانی که آن شخص به بهشت برده شود، ادامه می‌یابد. ما باید هر روز از خداوند برای این نمونه‌های کمک تشکر کنیم.
البته، بزرگترین نمونه از کسی که می‌توان او را کمک‌کننده‌ی نهایی توصیف کرد، خداوند عیسی است! در مورد او نوشته شده است که او «نیامد تا خدمت شود، بلکه تا خدمت کند و جان خود را فدیه برای بسیاری بدهد» (مرقس ۱۰:۴۵). او با دادن حیات ابدی به افراد نجات‌نیافته آغاز می‌کند و سپس کار خود را از آسمان ادامه می‌دهد، هر روز مراقب (متی ۲۸:۲۰)، شستشو دهنده (افسسیان ۵:۲۶) و شفاعت‌کننده (عبرانیان ۷:۲۵) برای هر مسیحی است. شرم‌آور خواهد بود که این را نادیده بگیریم، از او برای آنچه هست و برای آنچه به خاطر ما انجام داده و انجام می‌دهد، تشکر نکنیم.
ما همچنین باید از خداوند برای کسانی که او به طور خاص با موهبت کمک‌رسانی مجهز کرده است، تشکر کنیم. آن‌ها این کار را با هزینه‌ی قابل توجهی از زمان، تلاش و پول انجام می‌دهند. ما هرگز نمی‌توانیم به کسی کمک کنیم بدون اینکه برای ما هزینه‌ای داشته باشد! این قانون نانوشته‌ی بخشش است. کسی که موهبت کمک‌رسانی دارد، فیض کمک کردن بدون در نظر گرفتن هزینه را نیز دارد. برای آن‌ها، پاداش آسمانی هزینه را خنثی خواهد کرد.
موهبت
آیا شما موهبت کمک‌رسانی را دارید؟ اگر مشتاق کمک به دیگران هستید، حتی با هزینه‌ی شخصی برای خودتان، ممکن است شما یکی از کسانی باشید که خداوند موهبت کمک‌رسانی را به او داده است. این ممکن است بیشتر تأیید شود اگر شما «در انجام کار نیکو خسته نشوید» (دوم تسالونیکیان ۳:۱۳). شما حتی زمانی که به نظر می‌رسد هیچ کس متوجه یا قدردان خدمت شما نیست، پافشاری می‌کنید. شما از خدمت در پشت صحنه لذت می‌برید و مشتاق پاداشی هستید که خداوند وعده داده است: «ببینید، من به زودی می‌آیم، و پاداش من با من است، تا به هر کس بر اساس کارش بدهم» (مکاشفه ۲۲:۱۲). آنچه بیش از همه مهم است، خشنود کردن اوست!
کمک دائماً لازم است؛ لازم نیست زیاد بگردید تا کسی را ببینید که می‌تواند از تشویق یا کمک استفاده کند. خداوند گفت: «زیرا فقرا همیشه با شما هستند» (متی ۲۶:۱۱). در حالی که این جمله ابتدا به کسانی که نیازهای مالی دارند اشاره می‌کند، فقرا شامل بیوه‌ها، خانه‌نشینان، تنهاها، سالمندان، معلولان و افراد دارای معلولیت ذهنی نیز می‌شود. همچنین ممکن است شامل نیازهای روزمره مانند یک خانواده‌ی جوان که به تشویق و خدمات نگهداری از کودک نیاز دارند، باشد.
در حالی که بسیاری ممکن است احساس کنند که موهبت کمک‌رسانی را ندارند، هر مسیحی باید مایل باشد در صورت نیاز کمک کند. این نیکوکاری مسیحی است، ابراز محبت خدا. ما این امتیاز را داریم که امروز دستان و پاهای خداوند عیسی در جهان باشیم. او می‌خواهد دیگران بدانند که ما به او تعلق داریم با نشان دادن فعالانه‌ی محبت او به یکدیگر و به همسایگانمان: «با این همه خواهند دانست که شما شاگردان من هستید، اگر به یکدیگر محبت داشته باشید» (یوحنا ۱۳:۳۵). کلمات خداوند و نجات‌دهنده‌ی ما را به یاد آورید: «رایگان دریافت کرده‌اید، رایگان بدهید» (متی ۱۰:۸).
لیست نیازها تقریباً بی‌پایان است. برخی از آن‌ها توسط دیگران برآورده می‌شوند، اما بسیاری از آن‌ها در این روزگار خودخواهی، انزوا و مشغله‌ی عمومی اصلاً مورد توجه قرار نمی‌گیرند. ما باید دعا کنیم که خداوند مقدسین بیشتری را با موهبت کمک‌رسانی برانگیزد. اما توجه داشته باشید که او ممکن است آن دعا را از طریق شما پاسخ دهد!
در همین حال، شما باید همیشه به دنبال موقعیت‌هایی باشید که می‌توانید کمک کنید و شروع به کمک کنید. سپس، با مثال، خانواده، جوانان، بازنشستگان و کلیسای محلی خود را تشویق کنید تا کمک‌کننده شوند. بهترین راه برای آموزش از خودگذشتگی به کودکان این است که آن‌ها را در کمک کردن زمانی که شما به دیگران کمک می‌کنید، مشارکت دهید.
