مبارزه برای ایمان
«ای عزیزان، در حالی که بسیار مشتاق بودم که در مورد نجات مشترکمان به شما بنویسم، لازم دیدم که به شما بنویسم و شما را ترغیب کنم که برای ایمانی که یک بار برای همیشه به مقدسین سپرده شده است، با جدیت مبارزه کنید.» —یهودا ۳ NKJV
ایمانی که یهودا از آن سخن می‌گوید، ایمان شخصی نیست که ما به آن باور داریم، بلکه آن چیزی است که باید باور شود – حقیقت. وقتی خطا غالب می‌شود و مخالفت سر برمی‌آورد، کافی نیست که ما حقیقت را توضیح دهیم، بلکه باید برای آن مبارزه کنیم. این به معنای درگیری است، اما وقتی مسیح مورد حمله قرار می‌گیرد و حقیقت در خطر است، نباید از مبارزه خوب ایمان تحت هیچ بهانه‌ای از محبت یا عشق مسیحی شانه خالی کنیم.
علاوه بر این، این ایمانی است که ما باید برای آن مبارزه کنیم؛ یعنی تمام دایره حقیقت. ما نباید صرفاً برای یک حقیقت خاص مبارزه کنیم. این در واقع انجام شده است، با این نتیجه که حقیقت به طور کلی از دست رفته و فرقه‌هایی برای حفظ یک حقیقت خاص مانند قدوسیت، حضور روح، وحدت کلیسا، یا آمدن خداوند تشکیل شده‌اند.
علاوه بر این، توجه داشته باشیم که ایمانی که ما باید برای آن مبارزه کنیم، ایمانی است که «یک بار برای همیشه به مقدسین سپرده شده است.» این ایمان هیچ افزودنی، هیچ تغییری و هیچ توسعه‌ای را نمی‌پذیرد. هیچ ارتباط جدیدی از حقیقت به مقدسین وجود ندارد. این ایمان یک بار برای همیشه به آنها سپرده شده است. ما ممکن است چیزهای زیادی در مورد حقیقت برای یادگیری داشته باشیم. خدا ممکن است نور جدیدی بر حقیقت از قبل آشکار شده عطا کند. ما باید در درک خود از آن رشد کنیم، با دانستن اینکه حقیقت یک بار برای همیشه سپرده شده است.
ما فراخوانده نشده‌ایم که با خطا مبارزه کنیم. بسیاری از جان‌های صادق این کار را کرده‌اند و جنگ‌های صلیبی علیه شرارت‌های آشکار مختلف تشکیل داده‌اند. در واقع، مواقعی وجود دارد که مبارزه برای حقیقت مستلزم افشای شرارت است. اما کار بزرگ قوم خدا با حقیقت است، نه با خطا. یهودا نمی‌گوید: «با جدیت خطا را افشا کنید،» بلکه می‌گوید: «با جدیت برای ایمان مبارزه کنید.»
