تعمید مسیحی
خداوند عیسی به ما دستور داد که تعمید دهیم. در رساله‌ها معنی تعمید را می‌یابیم و به انجیل‌ها و اعمال رسولان می‌رویم تا ببینیم چگونه آن را انجام دهیم. بیایید به دو بیانیه از رساله‌ها نگاه کنیم که به معنی تعمید کمک می‌کنند. در رومیان می‌خوانیم: «آیا نمی‌دانید که همه ما که در مسیح عیسی تعمید یافتیم، در مرگ او تعمید یافتیم؟ پس ما با او در تعمید به مرگ دفن شدیم تا همانطور که مسیح از مردگان به جلال پدر برخاست، ما نیز در زندگی جدیدی زندگی کنیم» (رومیان ۶:۳-۴ NIV). و در کولسیان می‌خوانیم که ما «با او در تعمید دفن شده‌ایم و با او برخاسته‌ایم از طریق ... ایمان به قدرت خدا که او را از مردگان برخیزانید» (کولسیان ۲:۱۲).
هنگامی که یک ایماندار جدید تعمید می‌یابد، اساساً سه چیز را اعلام می‌کند: اینکه گناهانش آمرزیده شده است؛ اینکه او به زندگی قدیمی خود مرده است (با مسیح در مرگ یکی شده است)؛ و اینکه او اکنون زندگی جدیدی را آغاز کرده است (با مسیح در زندگی رستاخیز یکی شده است).
دیدگاه‌های مختلف در مورد تعمید:
در طول سال‌ها، مسیحیان سنت‌های مختلفی را در ارتباط با نماد تعمید توسعه داده‌اند. تفاسیر مختلف منجر به اعمال مختلف می‌شود. برخی تعمید را برای شستن «گناه اصلی» یا برای نجات روح ضروری می‌دانند. تعمید در این صورت به یک ضرورت فوری تبدیل می‌شود. در مقابل، یک جماعت نه چندان دور از جایی که من زندگی می‌کنم، از عبرانیان ۶:۱-۳ استفاده می‌کند تا نماد تعمید را به طور کامل کنار بگذارد. سایر مسیحیان تعمید را معادل عهد جدید ختنه در عهد عتیق می‌دانند. این درک منجر به عمل «تعمید نوزادان» می‌شود، جایی که همه نوزادان برای شناسایی آنها با «قوم خدا» تعمید می‌یابند. دیگران، با مشاهده تمایل خدا به برکت دادن خانواده‌ها، به «تعمید خانگی» اعتقاد دارند. اگر سرپرست خانواده مسیحی شده باشد، او تشویق می‌شود که همه اعضای خانواده تحت اختیار خود را، صرف نظر از سن، تعمید دهد. آنها درک می‌کنند که این تعمید کل خانواده را به «ملکوت آسمان» یا به مسیحیت به عنوان یک دین جهانی (که «خانه بزرگ» یا «مسیحیت اسمی» نیز نامیده می‌شود) معرفی می‌کند. دعای آنها این است که روزی فرزندان کوچکشان نیز مسیحیان واقعی شوند. برای قرن‌ها، مطالب زیادی در حمایت از این دیدگاه‌های متفاوت نوشته شده است.
تعمید و آمرزش:
یکی از حقایق روشن و اساسی کتاب مقدس این است که تنها خون عیسی مسیح می‌تواند گناهان ما را بشوید (افسسیان ۱:۷). اگر آمرزش از راه دیگری قابل دستیابی بود، عیسی نمی‌مرد. عیسی پولس را مأمور کرد تا انجیل را موعظه کند تا «آمرزش گناهان و جایگاهی در میان کسانی که با ایمان به من تقدیس شده‌اند» دریافت کنند (اعمال ۲۶:۱۸). خداوند تعمید را به عنوان شرط آمرزش ذکر نمی‌کند.
گاهی اوقات تعمید با آمرزش مرتبط است. در اعمال ۲:۳۸ پطرس یهودیانی را که مسیح را مصلوب کرده بودند، تشویق کرد که «توبه کنید و هر یک از شما به نام عیسی مسیح برای آمرزش گناهانتان تعمید یابید.» ممکن است توبه و تعمید همزمان اتفاق بیفتد. با مقایسه این آیه با آیات دیگر، روشن می‌شود که تعمید عامل آمرزش نیست. همان رسول این را روشن کرد وقتی چند روز بعد اعلام کرد: «پس توبه کنید و به خدا بازگردید تا گناهانتان محو شود» (اعمال ۳:۱۹). در اینجا او به آمرزش بدون هیچ اشاره‌ای به تعمید اشاره می‌کند. هنگامی که پطرس انجیل را با کرنلیوس به اشتراک گذاشت، با گفتن این جمله به پایان رساند: «همه انبیا درباره او (عیسی) شهادت می‌دهند که هر کس به او ایمان آورد، آمرزش گناهان را از طریق نام او دریافت می‌کند.» پس از دیدن برخی شواهد تولد تازه، پطرس گفت: «آیا کسی می‌تواند مانع شود که این افراد با آب تعمید یابند؟» (اعمال ۱۰:۴۳-۴۸). هنگامی که آنها آمرزش را دریافت کردند، نماد تعمید به دنبال آن آمد.
نماد تعمید برای همه ایمانداران در همه جا طراحی شده است. آیا آمرزیده شده‌اید؟ آیا زندگی خود را به عیسی داده‌اید؟ آیا تعمید یافته‌اید؟ اگر نه، منتظر چه هستید؟ خداوند عیسی از هر مسیحی واقعی انتظار دارد که تعمید یابد (متی ۲۸:۱۹-۲۰).
تعمید و مسیحیت اسمی:
تعمید توسط برخی به عنوان ابزاری برای گسترش مسیحیت اسمی (فقط در نام) استفاده شده است. هنگامی که آمریکای لاتین در حال کاوش و فتح بود، بسیاری از سرخپوستان مجبور به تعمید شدند و به کلیسای مسیحی اضافه شدند. من معتقدم که خدا هرگز به مسیحیت اسمی علاقه‌ای نداشته است. عیسی هرگز هیچ علاقه‌ای به جمع‌آوری پیروان ظاهری نشان نداد. بنابراین، بسیار بعید است که عیسی نمادی را برای گسترش گروه پیروان ظاهری فراهم کند. روح‌القدس او در روح کار می‌کند تا تبدیل واقعی را برانگیزد. هدف اصلی مسیح در این عصر کنونی ساختن کلیسای خود است. نیازی نیست که ابتدا یک مسیحی اسمی و سپس یک مسیحی واقعی شوید. مسیحیت اسمی تحریف انسانی ما از مسیحیت واقعی است. وجود دارد، اما نه با طراحی الهی. تعمید مسیحی نمادی است که به کلیسا داده شده است، نه برای گسترش مسیحیت اسمی بلکه برای شناسایی عمومی مسیحیان واقعی با عیسی مسیح. ممکن است گاهی اوقات، از طریق فریب یا اشتباه، غیرمسیحیان تعمید یابند. برخی سپس اینها را به مسیحیت اسمی اضافه می‌کنند. اما این هدف تعمید نیست.
تعمید و برکت:
برخی والدین را تشویق می‌کنند که نوزادان خود را تعمید دهند تا اینها بتوانند از یک برکت ویژه از جانب خداوند بهره‌مند شوند. اما باز هم، این هدف تعمید نیست. این واقعیت که کودکان تأثیر خداپسندانه حداقل یک والد مسیحی را دریافت می‌کنند، تضمین می‌کند که آنها در جایگاه برکت هستند. توجه ویژه به کودکان و شریک غیرایماندار با تعمید مشروط نیست (اول قرنتیان ۷:۱۲-۱۴). در واقع، همه مردم از خدا بهره‌مند و برکت می‌یابند وقتی مسیحیان واقعی در خانواده، مدرسه، محل کار یا جامعه آنها وجود دارند.
شما چه نوع مسیحیتی را زندگی می‌کنید؟ آیا اطرافیان شما به دلیل مسیحی بودن شما برکت می‌یابند؟
انجام تعمید
اکثر مسیحیان موافقند که نماد تعمید نباید نادیده گرفته شود. عبارت «ایمان آوردند و تعمید یافتند» که چندین بار ظاهر می‌شود (اعمال ۸:۱۲-۱۳؛ ۱۸:۸)، نشان می‌دهد که تعمید باید به طور طبیعی پس از ایمان بیاید. به همین دلیل بسیاری از اصطلاح «تعمید ایماندار» استفاده می‌کنند. به دلیل این ارتباط نزدیک بین ایمان آوردن و تعمید یافتن، تعمید مسیحی را می‌توان نماد آغازین برای ایمانداران جدید دانست.
شیوه تعمید:
کلمه یونانی baptizo، که از آن اصطلاحات «تعمید» و «تعمید دادن» را می‌گیریم، معانی متعددی دارد. رایج‌ترین آنها عبارتند از: فرو بردن، غوطه‌ور کردن، غرق شدن در یا کاملاً یکی شدن با. این به شدت نشان می‌دهد که وقتی شخصی تعمید می‌یابد، باید کاملاً غوطه‌ور شود. هنگامی که عیسی در بیت‌عنیا بود، زنی مقداری عطر بسیار گران‌قیمت آورد و «عطر را بر سر او ریخت» (مرقس ۱۴:۳). کلمه baptizo در اینجا استفاده نشده است. در واقع، عهد جدید پنج کلمه یونانی مختلف برای «ریختن» و دو کلمه یونانی مختلف برای «پاشیدن» دارد. هیچ یک از اینها در ارتباط با تعمید مسیحی استفاده نمی‌شود. عمل ورود و خروج از آب در اعمال ۸:۳۸-۳۹ مشهود است: «فیلیپ و خواجه به آب فرو رفتند و فیلیپ او را تعمید داد. هنگامی که آنها از آب بیرون آمدند...» به عنوان یک ابزار آموزشی، مفید است که توجه داشته باشیم که عمل فیزیکی ورود به آب و دوباره بیرون آمدن، به خوبی با مرگ، دفن و زندگی جدیدی که نشان می‌دهد، مطابقت دارد.
تعمید و عیسی:
هنگامی که شخصی تعمید می‌یابد، چه کلماتی باید تلفظ شود؟ عیسی به پیروان خود دستور داد که «به نام پدر و پسر و روح‌القدس» تعمید دهند (متی ۲۸:۱۹-۲۰). در اعمال رسولان نمونه‌هایی را می‌یابیم که مردم «به نام عیسی» تعمید یافتند. به جای اینکه این یک فرمول تعمید دیگر باشد، می‌توانیم این را به عنوان یک راه عملی برای تمایز تعمید انجام شده در اطاعت از دستورات عیسی از انواع دیگر تعمید درک کنیم.
برخی از مسیحیان، برای آشتی دادن دستورات عیسی در انجیل‌ها با نمونه‌های موجود در اعمال رسولان، می‌گویند: «به نام عیسی، من شما را به نام پدر و پسر و روح‌القدس تعمید می‌دهم.» این نیز می‌تواند یک راه‌حل خوب در نظر گرفته شود. اما اگر ما دستورات خداوند را در متی ۲۸ دنبال کنیم و به سادگی از کلمات او استفاده کنیم، مطمئناً اشتباه نخواهیم کرد!
چه کسی باید ابتکار عمل را به دست گیرد؟:
هنگامی که فیلیپ توضیح انجیل را به پایان رساند، خواجه پرسید: «ببینید، اینجا آب است. چرا نباید تعمید یابم؟» (اعمال ۸:۳۶). در این مورد، ما می‌بینیم که نوکیش ابتکار عمل را به دست می‌گیرد.
اگر اکنون مسیحی هستید و تعمید نیافته‌اید، از خود بپرسید: «چرا نباید تعمید یابم؟» منفعل نباشید. ابتکار عمل را به دست بگیرید.
در دستورات عیسی، به ما گفته شده است که «بروید و همه ملت‌ها را شاگرد سازید و آنها را به نام پدر و پسر و روح‌القدس تعمید دهید» (متی ۲۸:۱۹). در اینجا ما توجه می‌کنیم که مبشر نیز باید ابتکار عمل را به دست گیرد. به یک تبدیل اکتفا نکنید. همچنین مسئولیت ماست که تعمید و رشد مداوم را تشویق کنیم!
توسط فیلیپ نان
ماه آینده به دنبال قسمت ۴ از سری نمادهای مسیحی ما باشید."
