مسیح، ما شهر پناهگاه
خداوند، در حکمت بی‌نهایت خود، شش شهر پناهگاه، سه شهر در هر طرف رود اردن، برای مردی که به طور تصادفی شخصی را کشته بود، فراهم کرد. در مورد آن شهرها، او به موسی دستورالعمل‌های بسیار خاصی داد که باید به طور کامل رعایت می‌شد تا متخلف از انتقام‌گیرنده خون نجات یابد. شهرهای پناهگاه عهد عتیق از بین رفته‌اند، اما مسیح امروز «شهر پناهگاه» ما شده است.
شهرهای پناهگاه
دستورالعمل‌های خدا برای شهرهای پناهگاه در سه مکان داده شده است: اعداد ۳۵:۶-۳۴، تثنیه ۱۹:۱-۱۳، و یوشع ۲۰:۱-۹. تمام الزامات او باید برآورده می‌شد تا شخصی بتواند به یکی از آن شهرها فرار کند. در اعداد ۳۵:۱۵، خدا به موسی گفت: «شش شهر برای پناهگاه برای فرزندان اسرائیل، برای غریبه، و برای ساکن در میان آنها خواهد بود، تا هر کس که به طور تصادفی شخصی را بکشد، بتواند به آنجا فرار کند» (KJV). جماعت باید قاتل را قضاوت می‌کرد و او را به شهر پناهگاه می‌سپرد (آیات ۲۴-۲۵). آن شخص باید تا زمان مرگ کاهن اعظم در شهر می‌ماند؛ او نباید شهر را ترک می‌کرد. اگر قاتل شهر را ترک می‌کرد، می‌توانست توسط انتقام‌گیرنده کشته شود. در همه اینها، خداوند روشن بود که یک قاتل، کسی که به طور تصادفی شخصی را نکشته بود، باید به مرگ محکوم می‌شد (آیات ۳۰-۳۱). تثنیه ۱۹ تکرار می‌کند که شهرها برای موقعیت‌هایی بود که شامل مرگ‌های تصادفی می‌شد (آیه ۴). فاصله تا شهرها باید محدود می‌شد و راه برای اسرائیلی، غریبه، و ساکن شناخته می‌شد تا بتوانند به سرعت به آنجا فرار کنند. این رحمت خدا بود. بخش یوشع ۲۰ سه شهر غرب اردن (آیه ۷) را به عنوان: قادش در جلیل، در کوه‌های نفتالی، شکیم در کوه‌های افرایم، و قریه اربع (که حبرون است) در کوه‌های یهودا؛ و سه شهر شرق اردن (آیه ۸) را به عنوان: بصر، در شرق اریحا، در بیابان دشت، از قبیله رئوبن، راموت در جلعاد، از قبیله جاد، و جولان در باشان، از قبیله منسی شناسایی می‌کند. اگر قاتلان الزامات خدا را برآورده می‌کردند، بزرگان باید آنها را به امنیت شهر، دور از دسترس انتقام‌گیرنده، می‌بردند. پس از قضاوت توسط جماعت و مرگ کاهن اعظم، قاتل می‌توانست به شهر و خانواده خود با بازسازی کامل بازگردد. ایماندار امروز آن شش شهر را ندارد، اما ما چیزی بزرگتر داریم: ما پناهگاه کامل در خداوند و نجات‌دهنده ما عیسی مسیح داریم.
در مورد نجات
خداوند عیسی مسیح پناهگاه از خشم آینده است! ما می‌خوانیم «زیرا خدا جهان را آنقدر دوست داشت که پسر یگانه خود را داد تا هر کس به او ایمان آورد هلاک نشود بلکه حیات جاودانی داشته باشد (یوحنا ۳:۱۶). مسیح پناهگاه است؛ کسی که نجات یافته «هلاک نخواهد شد.» با وجود محبت خدا به جهان، کسانی که در مسیح نیستند هلاک خواهند شد. داوری خدا علیه گناهکاران جدایی کامل از خود اوست. آنها در دریاچه آتش هلاک خواهند شد. این مرگ دوم نامیده می‌شود (مکاشفه ۲۰:۱۱-۱۵). در واقع، خشم خدا اکنون بر کسانی که خارج از مسیح هستند باقی می‌ماند (یوحنا ۳:۳۶). این خشم به طور کامل در مرگ بی‌باور تجربه خواهد شد، و مانند مرد ثروتمند در لوقا ۱۶:۱۹-۳۱ که مرد و خود را در عذاب یافت، از محیط خود آگاه بود. مسیح پناهگاه ما برای نجات است. رومیان ۸:۱ می‌گوید: «پس اکنون هیچ محکومیتی برای کسانی که در مسیح عیسی هستند، که طبق جسم راه نمی‌روند، بلکه طبق روح، وجود ندارد.» حرف اضافه کلیدی «در» است. آیا شما نجات یافته‌اید؟ آیا شما «در» مسیح عیسی هستید؟ کتاب مقدس همچنین می‌گوید: «پس اگر کسی در مسیح باشد، او خلقت جدیدی است؛ چیزهای کهنه از بین رفته‌اند؛ ببینید، همه چیز نو شده است» (دوم قرنتیان ۵:۱۷). نجات و زندگی جدید برای کسانی که «در مسیح» هستند وجود دارد. امروز، یک شخص باید به مسیح فرار کند، درست مانند کسانی که در عهد عتیق به شهرهای پناهگاه فرار می‌کردند.
در مورد بازسازی
شاگردی به دنبال نجات می‌آید. خود خداوند این فکر را تأکید کرد: «نزد من آیید، همه شما که زحمت می‌کشید و بارهای سنگین دارید، و من به شما آرامش خواهم داد. یوغ مرا بر خود بگیرید و از من بیاموزید، زیرا من ملایم و فروتن دل هستم، و برای جان‌های خود آرامش خواهید یافت. زیرا یوغ من آسان و بار من سبک است» (متی ۱۱:۲۸-۳۰). مسیحی، اگرچه ناقص و مستعد اشتباه است، نجات یافته است؛ و مسیح پناهگاه اوست. همانطور که برای ایمانداران وقتی گناه می‌کنند، باید احساس وحشتناکی برای یک اسرائیلی بوده باشد که به طور تصادفی جان کسی را بگیرد. او احتمالاً انواع احساسات را در خود می‌چرخاند در حالی که به آن شهر پناهگاه فرار می‌کرد. غم مطمئناً یکی از احساسات بود در حالی که او به سرعت به سمت امنیت می‌رفت، همراه با گناه، ترس و اضطراب. اما او می‌دانست که باید وارد آن شهر شود. خدا را شکر، خداوند عیسی نیز شهر پناهگاه برای بازسازی است وقتی مسیحی شکست می‌خورد. او فرزند توبه‌کار خدا را می‌بخشد و بازسازی می‌کند. «اگر گناهان خود را اعتراف کنیم، او امین و عادل است که گناهان ما را ببخشد و ما را از هر بی‌عدالتی پاک کند» (اول یوحنا ۱:۹). داوود پادشاه گفت: «او جان مرا بازسازی می‌کند» (مزامیر ۲۳:۳).
خداوند کارهای زیادی برای تضمین چنین آینده باشکوهی برای ما انجام داده است که ما نباید او را ناامید کنیم. چهار عبارت زیبا با عبارت «او قادر است» بر توانایی او برای حفظ ما تأکید می‌کند اگر به او تکیه کنیم. آنها عبارتند از: «اما به او که قادر است بسیار فراتر از هر آنچه ما می‌خواهیم یا فکر می‌کنیم انجام دهد» (افسسیان ۳:۲۰-۲۱)، «او قادر است از لغزش حفظ کند» (یهودا ۲۴-۲۵)، «او قادر است تثبیت کند» (دوم قرنتیان ۱:۲۱-۲۲)، و «او همچنین قادر است کسانی را که از طریق او به خدا می‌آیند، تا نهایت نجات دهد» (عبرانیان ۷:۲۵). با این حال، اگر و زمانی که شکست می‌خوریم، می‌توانیم به مسیح، شهر پناهگاه ما برای بازسازی، فرار کنیم.
در مورد محافظت
سرانجام، عیسی مسیح پناهگاهی برای محافظت است. کتاب مقدس پر از کسانی است که برای محافظت به او پناه بردند! یکی از کسانی که این کار را کرد داوود است، که در موارد متعدد خداوند را برای قدرت محافظتی او ستایش کرد.
قبل از اینکه به نمونه‌هایی از خداوند ما به عنوان پناهگاه، برج بلند، یا قلعه نگاه کنیم، بیایید کلمات پناهگاه و پناهنده را تعریف کنیم. کلمه «پناهگاه» یک اسم است که به معنای محافظت یا سرپناه، مانند از خطر یا سختی است. همچنین به معنای مکانی است که محافظت یا سرپناه فراهم می‌کند؛ منبع کمک، تسکین و آرامش در زمان مشکلات. اسم «پناهنده» به معنای کسی است که در جستجوی پناهگاه فرار می‌کند، مانند در زمان جنگ. ما به وضوح پناهنده‌ای هستیم که به دنبال خداوند به عنوان پناهگاه خود هستیم! جهان پر از چالش‌هایی است که ما را مجبور می‌کند برای محافظت او به مسیح پناه ببریم. پسران قورح در مزمور ۴۶ به ما تشویق زیادی می‌دهند، مانند سطور آغازین آرامش‌بخش: «خدا پناهگاه و قوت ماست، کمکی بسیار حاضر در مشکلات.» ما بیشتر توسط موسی در مزمور ۹۱ آرامش می‌یابیم، جایی که او گفت: «کسی که در مکان پنهان متعال ساکن است، زیر سایه قادر مطلق خواهد ماند. من درباره خداوند خواهم گفت، او پناهگاه و قلعه من است؛ خدای من، به او اعتماد خواهم کرد» (آیات ۱-۲). قابل توجه است که پسران قورح و موسی در عبارات خود بسیار شخصی بودند: پناهگاه ما – نه یک پناهگاه، قلعه من، خدای من، به او اعتماد خواهم کرد. خداوند را ستایش کنید.
با تشویق کتاب مقدس، با یک نکته شخصی به پایان می‌رسانم. خداوند ناگهان مادرم را در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۱ به خانه خود فراخواند تا با او باشد. او یک ایماندار بود و از بدن غایب و با خداوند حاضر بود. من مسئول امور او بودم زیرا پسر بزرگ او هستم. اگرچه از مرگ او غمگین بودم، اما از دانستن اینکه او با خداوند است آرامش یافتم. اما مشکلات و تاریکی زیادی در شرایط وجود داشت. من غرق شده بودم! این دعاهای کاهن اعظم خداوند عیسی، و دعاها و تشویق‌های مقدسین و خانواده نزدیکم بود که مرا یاری کرد. من واقعاً به محافظت او نیاز داشتم، و او آن را فراهم کرد. بنابراین می‌توانم با مزمورنویس بگویم: «من درباره خداوند خواهم گفت، او پناهگاه و قلعه من است؛ خدای من، به او اعتماد خواهم کرد.»
نتیجه‌گیری
شهرهای پناهگاه از بین رفته‌اند؛ آنها ویران شده‌اند. اما ایمانداران امروز، یک شهر پناهگاه ابدی دارند، خداوند ما عیسی مسیح. همانطور که مقدسین عهد عتیق می‌توانستند به نزدیکترین شهر پناهگاه فرار کنند، ما نیز می‌توانیم به او فرار کنیم!
