ساختن دیوارها با نحمیا
«آنگاه گفتند: «برخیزیم و بنا کنیم.» پس دست به کار نیکو زدند.» نحمیا ۲:۱۸ NASB
آیا ساختن دیوارها خوب است یا بد؟ اگر دیوارها را برای جدا کردن خود از دیگران بسازیم تا در انزوای خودمحورانه و لذت‌جویی خودخواهانه زندگی کنیم، پس دیوارسازی بد است. اما اگر دیوارها را برای تقویت موقعیت خود و محافظت از خود در برابر خطر قریب‌الوقوع بسازیم، پس خوب است. دیوارسازی خوب موضوع کتاب نحمیای عهد عتیق است. از آن می‌آموزیم که خدا می‌خواهد هر مسیحی در حال رشد در دیوارسازی روحانی مشارکت داشته باشد. گزارش نحمیا از ساختن دیوارهای مادی اورشلیم باستان چیزهای زیادی برای آموزش به ما در مورد ساختن دیوارهای روحانی در زندگی مسیحی امروز دارد.
برخی پیش‌زمینه‌ها
وقایع در نحمیا نسبتاً دیر در تاریخ عهد عتیق رخ داد. پادشاهی‌های اسرائیل و یهودا دیگر وجود نداشتند و ۷۰ سال اسارت یهودیان در بابل به پایان رسیده بود. بسیاری از یهودیان قبلاً تحت رهبری زربابل و عزرا به سرزمین خود بازگشته بودند. معبد بازسازی شده پس از سال‌ها تأخیر قبلاً تکمیل شده بود. با این حال، دیوارهای اطراف اورشلیم ویران باقی مانده بودند. بیش از ۱۰۰ سال قبل، نبوکدنصر و بابلی‌های مهاجم شهر را تسخیر کرده و معبد و دیوارها را به طور کامل ویران کرده بودند.
آثار آن ویرانی هنوز در توده‌های آوار که در اطراف شهر قرار داشتند، قابل مشاهده بود. در این زمان (۴۴۵ قبل از میلاد) بود که خدا قلب نحمیا را برانگیخت تا مردم یهود را برای بازسازی دیوارهای شهر مقدس ترغیب و بسیج کند. نحمیا ثبت می‌کند که چگونه خدا این پروژه ساختمانی را برکت داد و آن را در زمان بی‌سابقه‌ای به اتمام رساند. با وجود موانع به ظاهر غیرقابل عبور و مخالفت بی‌امان، دیوار در ۵۲ روز تکمیل شد (نحمیا ۶:۱۵). برخی از بقایای آنچه به نظر می‌رسد دیوار نحمیا است، هنوز هم امروز در حفاری‌های باستان‌شناسی اورشلیم باستان دیده می‌شود.
چرا این کتاب؟
پولس خود الگویی بود در مورد دعا برای دیگران. در بیشتر رساله‌هایش ذکر کرده است که برای کسانی که به آنها می‌نوشت دعا می‌کرد. او بسیاری از آنها، پیشرفت و مشکلاتشان را شخصاً می‌شناخت. آنها فرزندان روحانی او بودند که او یاد گرفته بود آنها را بسیار دوست داشته باشد. به عنوان مثال، به قرنتیان یادآوری کرد که آنها پدران زیادی نداشتند، اما «در مسیح عیسی من شما را از طریق انجیل به دنیا آورده‌ام» (اول قرنتیان ۴:۱۵). به تسالونیکیان نوشت که او و همکارانش برای خداوند در میان آنها مهربان بودند، «همانطور که یک مادر شیرده فرزندان خود را گرامی می‌دارد.» و همچنین به آنها گفت که چگونه «هر یک از آنها را تشویق و تسلی داده و به آنها فرمان داده بودند، همانطور که یک پدر فرزندان خود را» (اول تسالونیکیان ۲:۷،۱۱).
هر مسیحی معبد روح‌القدس است (اول قرنتیان ۶:۱۹)، اما هر مسیحی دیوارهای قوی و محکم ندارد. در واقع، برخی از مسیحیان مانند برخی از مردم زمان نحمیا هستند – راضی به زندگی با دیوارهای ویران شده. دیوارهای روحانی ما چگونه است؟ دیوارسازی روحانی آسان نیست. موانع و مخالفت‌هایی برای غلبه وجود دارد. دلسردی‌ها و شک‌ها در طول مسیر وجود دارد. ما همه این معایب را در کتاب نحمیا، به ویژه فصل‌های ۴-۶، در کار می‌بینیم. اما حقیقت دلگرم‌کننده نحمیا این است که دیوارهای روحانی محکم را می‌توان ساخت و خدا هر تلاشی را در دیوارسازی روحانی برکت خواهد داد.
دیوارهای روحانی چیست؟
دیوارهای روحانی به قدرت و ثبات شهادت مسیحی ما مربوط می‌شود. آنها به توانایی ما در دفاع از ایمان مربوط می‌شوند. آنها به قدرت اخلاقی ما در زمان وسوسه مربوط می‌شوند. آنها به توانایی ما در جدایی از ارزش‌ها و نگرش‌های غیرکتاب‌مقدسی این جهان مربوط می‌شوند. یک شهر محصور را با یک شهر بدون دیوار در روزهای قبل از جنگ مدرن مقایسه کنید. شهر محصور بسیار قوی‌تر و آسان‌تر دفاع می‌شد. شناخته شده و مستقر بود؛ یک سکونتگاه «ناگهانی» نبود. از مایل‌ها دورتر قابل مشاهده بود. دیوار شهر را از حومه اطراف جدا می‌کرد. این همان چیزی است که خداوند می‌خواهد ما باشیم. او ایمانداران قوی و محکم با شهادتی می‌خواهد که به وضوح در این دنیای تاریک قابل مشاهده باشد. او مسیحیانی با سبک زندگی ثابت می‌خواهد که به وضوح کتاب‌مقدسی باشد، حتی اگر به معنای جدایی دردناک از ارزش‌ها و نگرش‌های دنیای اطراف باشد. آیا ما یک دیوار قوی می‌خواهیم یا از زندگی در شهر آوار راضی هستیم؟
اصل ساخت و ساز شماره ۱ – نگرانی
سه فصل اول نحمیا شامل تعدادی اصول حیاتی برای ساختن دیوارهای روحانی در زندگی ما است. در فصل ۱ اصل نگرانی را می‌بینیم. وقتی نحمیا از وضعیت اسفناک دیوارهای ویران شده اورشلیم آگاه شد، بسیار نگران بود. او فقط به گزارش علاقه‌مند نبود، بلکه تا حد گریه و روزه گرفتن نگران بود (۱:۴). ما نیز باید این نگرانی را نشان دهیم اگر می‌خواهیم دیوارهای روحانی ما بازسازی شود. آیا وقتی به دلیل کمبود تأسف‌بار دانش کلام خدا نمی‌توانیم از ایمان دفاع کنیم، گریه می‌کنیم؟ آیا از چیزهایی که به وضعیت ویران شده دیوارهای روحانی ما کمک می‌کنند، روزه می‌گیریم؟
نگرانی نحمیا برای مشکل در اورشلیم بیشتر در اراده او برای رفتن و انجام کاری در مورد آن مشاهده شد. (به درخواست‌های دعای او در ۱:۱۱ و ۲:۴-۶ توجه کنید.) هنگامی که نحمیا از مشکل مطلع شد، در شوش، پایتخت امپراتوری فارس، ۸۰۰ مایل دورتر از اورشلیم زندگی می‌کرد. اما نحمیا اجازه نداد که فاصله نگرانی او را کاهش دهد. حتی با وجود اینکه او شغل معتبری در دربار امپراتور فارس داشت، به عنوان یک یهودی، امتیازات موقعیت بالای خود را به خاطر منافع خدا و یک دیوار ویران شده قربانی کرد.
آیا ما به اندازه کافی نگران دیوارهای روحانی خود هستیم که لذت این دنیا را برای دیوارهای قوی قربانی کنیم؟ صرف زمان و انرژی برای منافع خدا معمولاً منجر به از دست دادن اعتبار و لذت دنیوی می‌شود. به برخی از مردان و زنان خداپرست که می‌شناسید فکر کنید. آنها چه فداکاری‌هایی برای ساختن دیوارهای روحانی قوی در زندگی شخصی، مشارکت‌ها، خانواده‌ها و کلیساهای خود انجام دادند؟
اصل ساخت و ساز شماره ۲ – اعتراف
اصل دیگری از دیوارسازی در فصل اول، اعتراف است. چرا نحمیا نگرانی خود را برای دیوار در دعای اعتراف بیان کرد (۱:۵-۱۱)؟ او می‌دانست که اورشلیم به دلیل گناه اسرائیل در ترک خداوند ویران شده بود (۱:۷). توجه کنید که نحمیا، که گناهکار پیروی از خدایان دیگر نبود، خود را به گناهان ملت مرتبط می‌کند (۱:۶). به ملت خود فکر کنید. از آنجا که ما از خدایان دروغین مانند مادی‌گرایی و انسان‌گرایی سکولار پیروی کرده‌ایم، دیوارهای اخلاقی و روحانی ما ویران شده‌اند. آیا ما حاضریم خود را با مشکل مرتبط کنیم و اعتراف کنیم که گناه کرده‌ایم؟ چه دیوارهای روحانی شخصی، خانوادگی، کلیسایی یا ملی باشد، بازسازی نمی‌تواند قبل از اعتراف آغاز شود.
اصل ساخت و ساز شماره ۳ – مقابله
اصل سوم دیوارسازی، مقابله است. هنگامی که نحمیا به اورشلیم بازگشت، مستقیماً با مشکل روبرو شد، ابتدا با خود دیوار ویران شده. او یک بازرسی کامل انجام داد تا میزان خسارت را تعیین کند، تا بتوان یک برنامه بازسازی تدوین کرد (۲:۱۱-۱۵). سپس مردم را با چالش بازسازی دیوارها روبرو کرد، تا دیگر مایه سرزنش و ننگ نباشند (۲:۱۶-۱۸). تصور کنید که ملت‌های اطراف چگونه به یهودیانی که راضی به زندگی در میان ویرانه‌های اورشلیم زیبای سلیمان بودند، می‌خندیدند. نحمیا اطمینان حاصل کرد که مردم درک کنند که خدا پشت این دیوارسازی است. سرانجام، نحمیا با مخالفان روبرو شد (۲:۱۹-۲۰). با وجود تمسخر و تهمت، نحمیا با جسارت ادعای موفقیت کرد زیرا می‌دانست که خدا به آنها قدرت و منابع لازم را برای اجرای برنامه‌های ساخت و ساز خود خواهد داد.
و خدا اصول عملیات خود را پس از بیش از ۲۴۰۰ سال تغییر نداده است! اصل مقابله هنوز هم باید امروز اجرا شود. اگر دیوارهای روحانی ما نیاز به تعمیر دارند، ابتدا باید مستقیماً با مشکل روبرو شویم. پس از تعیین مناطق و میزان خسارت، باید برنامه‌ای برای بازسازی روحانی ارائه دهیم. آیا ما به دلیل آنچه به ذهن خود تغذیه کرده‌ایم، با وسوسه جنسی مشکل داریم؟ مقابله شامل حذف برخی عادات ناسالم خواهد بود تا بازسازی آغاز شود. آیا تنبلی اجازه می‌دهد که آوارهای روحانی در زندگی ما باقی بمانند؟ مقابله شامل حفظ یک سبک زندگی منظم‌تر است تا بازسازی آغاز شود. به یاد داشته باشید که این اصل ساخت و ساز همچنین شامل مقابله با تاکتیک‌های شیطان خواهد بود که همیشه برای متوقف کردن مسیحیان از ساخت و ساز طراحی شده‌اند. اما وقتی اراده‌ای برای ساختن داریم، خدا راه غلبه بر مخالفت را به ما نشان می‌دهد.
اصل ساخت و ساز شماره ۴ – ساخت و ساز
اصل نهایی دیوارسازی در نحمیا ۱-۳، ساخت و ساز است. فصل ۳ فقط مجموعه‌ای از نام‌های عهد عتیق دشوار برای تلفظ نیست. درس‌هایی برای دیوارسازی روحانی در این فصل پر از نام وجود دارد، که اغلب در مطالعه عبادی نادیده گرفته می‌شود. تمام نام‌ها و مشاغل ذکر شده نشان می‌دهد که همه در پروژه بازسازی دیوار مشارکت داشتند. این فقط نجاران و بنایان نبودند، بلکه زرگران، عطرسازان، مقامات منطقه، لاویان، کاهنان، خادمان معبد و بازرگانان نیز بودند. دیوارسازی روحانی مسئولیت همه است. این فقط کار واعظان و مبلغان خارجی نیست.
توجه کنید که کلمات «مقابل» یا «در برابر» چندین بار در طول فصل استفاده شده‌اند (۳:۱۰،۲۳،۲۸،۲۹). کسانی که نزدیک دیوار زندگی می‌کردند، مسئولیت تعمیر دیوار نزدیک خود را قبل از رفتن به بخش‌های دیگر بر عهده گرفتند. برای ما مهم است که اطمینان حاصل کنیم دیوارهای روحانی خودمان قوی هستند قبل از اینکه بتوانیم در تعمیر دیوارهای روحانی خانه، کلیسا یا برخی دیگر از خدمات خود مؤثر باشیم. به عنوان مثال، آیا ما به طور عادت اصول اولیه ساخت و ساز دیوار شخصی را تمرین می‌کنیم – زمان منظم در کلام خدا و در دعا؟
همه با هم، همه در یک زمان
یک نکته دیگر در مورد ساخت دیوار در فصل ۳ به ویژه قابل توجه است. کل دیوار به طور همزمان ساخته می‌شد. یعنی یک بخش قبل از شروع بخش دیگر تکمیل نمی‌شد. فعالیت ساخت و ساز در سراسر شهر به طور همزمان در جریان بود. همین امر در مورد دیوارسازی روحانی نیز صادق است. ما یک بخش از دیوار به نام «مقاومت در برابر وسوسه» را تکمیل نمی‌کنیم و سپس به بخش دیگری با عنوان «بشارت سبک زندگی» نمی‌رویم. ما روی بخش مطالعه کتاب مقدس دیوار خود کار نمی‌کنیم و بخش‌های دعا و خدمت مسیحی را نادیده نمی‌گیریم. نه، ما روی همه بخش‌ها به طور همزمان کار می‌کنیم. تعادل در زندگی مسیحی بخش بسیار مهمی از ساخت دیوارهای روحانی است.
ساختن دیوارهای روحانی قوی آسان نیست، اما می‌توان آن را انجام داد. این چالش بزرگ ما از کتاب نحمیا است. بیایید به زندگی با دیوارهای ویران شده راضی نباشیم. بیایید مانند تیم دیوارسازی نحمیا باشیم و دستان خود را برای این کار نیکو تقویت کنیم. «برخیزیم و بنا کنیم.»
