ساختن یک خانواده سالم مطالعه‌ای بر نامه دوم یوحنا
نامه دوم یوحنا تنها رساله‌ای است که به یک زن خطاب شده است، «به بانوی برگزیده و فرزندانش» (۲ یوحنا ۱ NIV). برخی از مفسران پیشنهاد می‌کنند که یوحنا از زبان نمادین استفاده می‌کند، به طوری که این «بانو و فرزندانش» اشاره‌ای به یک کلیسای محلی است؛ و هنگامی که او در پایان می‌گوید، «فرزندان خواهر برگزیده شما سلام می‌فرستند» (۱۳)، او به کلیسای محلی دیگری اشاره می‌کند. در حالی که دستورالعمل‌های عملی در این نامه کوتاه هم برای فرد و هم برای کلیسای محلی مرتبط است، دلیلی وجود ندارد که آن را به عنوان کلمات تشویق و هشدار به یک خانواده، شاید حتی یک خانواده تک‌والد، نخوانیم.
سه کلمه حداقل چهار بار در شش آیه اول این نامه تکرار شده‌اند. این کلمات «عشق»، «حقیقت» و «احکام» هستند. آنها برای برجسته کردن ایده‌های مهم تکرار شده‌اند. برای پولس رسول، حقیقت به همان اندازه عشق مهم بود. مسیحیت واقعی به هر دو نیاز دارد. اما یوحنا چه حقیقتی را در ذهن دارد؟ در انجیل خود، یوحنا از عیسی نقل قول می‌کند که می‌گوید: «من راه و حقیقت و حیات هستم» (یوحنا ۱۴:۶) – یعنی عیسی حقیقت است. اما یوحنا همچنین از عیسی نقل قول می‌کند که به پدرش می‌گوید: «آنها را با حقیقت تقدیس کن؛ کلام تو حقیقت است» (یوحنا ۱۷:۱۷). در اینجا حقیقت به کلام خدا اشاره دارد. شاید یوحنا هر دو معنی را در ذهن داشت، هنگامی که به «حقیقت، که در ما زندگی می‌کند و برای همیشه با ما خواهد بود» (۲ یوحنا ۲) اشاره کرد.
یک خانواده سالم حقیقت خدا را می‌شناسد (۲ یوحنا ۱-۳).
ارتباط بین این «بانوی برگزیده و فرزندانش» و «حقیقت» چیست؟ ما متوجه می‌شویم که یوحنا، این خانواده و بسیاری دیگر از حقیقت آگاهی داشتند (۱). در دنیایی که همه چیز نسبی به نظر می‌رسد، جایی که تحمل ما را تشویق می‌کند تا به «حقیقت خودمان» راضی باشیم، خوب است به یاد داشته باشیم که خداوند عیسی و کلام خدا حقیقت عینی هستند؛ آنها بدون توجه به افکار و تفسیرهای ما همان چیزی که هستند باقی می‌مانند.
حقیقت را می‌توان شناخت. خانواده‌های سالم فعالانه شناخت خدا و کلام او را تشویق می‌کنند. خوب است که کتاب مقدس را بخوانیم و با هم به عنوان یک خانواده دعا کنیم، به گونه‌ای که برای کودکان معنی‌دار باشد. ما از خداوند برای معلمان دلسوز و فداکار مدرسه یکشنبه و کارگران جوانان مسیحی سپاسگزاریم. در حالی که آنها مفید هستند، ما نباید مسئولیت خود را برای هدایت خانواده‌مان در حقیقت به آنها واگذار کنیم.
به عنوان والدین، ما باید فرزندانمان را با حقیقت خدا آشنا کنیم، با تشویق آنها به شرکت در کلیسای محلی، مدرسه یکشنبه، اردوهای جوانان، کنفرانس‌های کتاب مقدس، و همچنین لذت بردن از موسیقی، فیلم و کتاب‌های مسیحی. فراموش نکنیم که جریان این دنیا قوی است و برای خانواده‌های مسیحی مطلوب نیست.
توجه داشته باشید که شناخت حقیقت، به گفته یوحنا، خشک و آکادمیک نیست. فیض، رحمت و صلح باید در بستر حقیقت و عشق بیان شوند (۳). هر چه بیشتر عیسی را بشناسیم و در درک کلام خدا رشد کنیم، نحوه رفتار ما با دیگران تغییر خواهد کرد. شناخت حقیقت خدا نه تنها به عشق، بلکه به بیان فیض و رحمت نیز منجر می‌شود، و اینها به صلح منجر می‌شوند. شناخت واقعی حقیقت خدا روابط را متحول می‌کند.
یک خانواده سالم حقیقت خدا را زندگی می‌کند (۲ یوحنا ۴-۶).
هنگامی که یوحنا این نامه را نوشت، او پیرمردی بود. او در چند دهه اول کلیسای مسیحی زندگی کرده بود. او شاهد گسترش هیجان‌انگیز آن، و همچنین مشکلات جدی آن بود. همه با قلبی صادقانه از خداوند پیروی نمی‌کردند. همه مایل به پرداخت بهای شاگردی نبودند. همه حقیقت را زندگی نمی‌کردند. در زمانی که یوحنا این نامه را نوشت، او یک واقع‌بین باتجربه بود.
چه چیزی «شادی بزرگی» را به قلب این پیرمرد آورد؟ آیا خبر بهبود آمار حضور در کلیسا یا جمع‌آوری بیشتر پول برای نیازهای اجتماعی در یهودیه بود؟ نه! یوحنا به بانو می‌گوید: «این به من شادی بزرگی بخشیده است که برخی از فرزندان شما را در حقیقت راه می‌روند، درست همانطور که پدر به ما فرمان داد» (۴). چه چیزی شما را خوشحال می‌کند وقتی به فرزندانتان یا به جوانان کلیسای محلی خود نگاه می‌کنید؟ آیا آنها یاد می‌گیرند که از کلام خدا اطاعت کنند و «در حقیقت راه بروند»؟
در ذهن بسیاری، عشق و اطاعت متضاد هستند. برخی فرمان‌ها و اقتدار را با قانون‌گرایی مرتبط می‌دانند و مسیحیتی انعطاف‌پذیرتر و شادتر را ترجیح می‌دهند که با عشق، خودانگیختگی و آزادی – مسیحیتی بدون مرز – مشخص می‌شود. اما هیچ مدرکی از این دوگانگی در نوشته‌های یوحنا وجود ندارد. تسلیم شدن به اقتدار خدا، اطاعت از فرمان‌های خدا و عشق به خدا و مردم همه به طور طبیعی و شاد با هم ترکیب می‌شوند.
همانطور که قوانین معقول ترافیک منجر به حرکت ایمن و آزاد می‌شود، قوانین خدا نیز چارچوبی برای شادی، خودانگیختگی و آزادی فراهم می‌کنند. به طور متناقض، هنگامی که ما به خدا تسلیم می‌شویم، می‌توانیم آزادانه و شادمانه عشق خود را به خدا بیان کنیم، نه تنها از طریق دعا و سرود، بلکه از طریق اطاعت از کلام او. «و این است عشق: که ما در اطاعت از فرمان‌های او راه برویم» (۶).
شاید به دلیل سوءاستفاده از قدرت در گذشته، ذهن مدرن آموزش دیده است که از قدرت متنفر باشد، آن را زیر سوال ببرد، با آن مخالفت کند و حتی آن را رد کند. دنیا می‌گوید: «هیچ کس نمی‌تواند به شما بگوید چه چیزی را باید باور کنید یا انجام دهید.» اما در هنگام ایمان آوردن، ما آزادانه خود را به خداوند عیسی می‌سپاریم. او ما را خریده است و اکنون ما به او تعلق داریم. ما خوشحالیم که تحت اقتدار او هستیم. هنگامی که ما آنچه را که خداوند می‌خواهد درک کنیم، اطاعت گام طبیعی بعدی است. و خداوند این اطاعت را از پیر و جوان به طور یکسان انتظار دارد.
یک خانواده سالم حقیقت خدا را حفظ می‌کند (۲ یوحنا ۷-۱۳).
در نیمه دوم این نامه، یوحنا مشکلات را پیش‌بینی می‌کند. او به این بانو و فرزندانش هشدار می‌دهد که مراقب باشند، واقع‌بین باشند، چشمان خود را باز کنند، از خانه خود محافظت کنند. ایمان آنها، مانند ایمان ما امروز، در معرض سه خطر جدی قرار دارد.
۱. ما می‌توانیم چیزهایی را از دست بدهیم:
«مراقب باشید که آنچه را که برایش کار کرده‌اید از دست ندهید، بلکه پاداش کامل دریافت کنید» (۸). ما نمی‌توانیم برای نجات خود کار کنیم؛ این هدیه‌ای از خداست. همچنین نمی‌توانیم نجات خود را از دست بدهیم؛ این هدیه‌ای از خدا باقی می‌ماند. اما به عنوان مسیحیان می‌توانیم چیزهای زیادی را از دست بدهیم. از طریق غیبت یا تلخی می‌توانیم روابط خوب را از دست بدهیم. با بی‌دقتی یک کلیسای محلی می‌تواند دانش و عمل خوب کتاب مقدس را از دست بدهد. با دنیوی بودن و تنبلی می‌توانیم اثربخشی در خدمت را از دست بدهیم. با نافرمانی می‌توانیم برکات مورد نظر خدا را از دست بدهیم.
۲. ما می‌توانیم فراتر برویم:
«هر کس که پیش می‌رود...» (۹). این خطر به ویژه برای کنجکاوان، فعالان، پیشروان، خلاقان است. اگر مراقب نباشیم، شور و شوق ما می‌تواند ما را فراتر از مرزهای حقیقت خدا، و در جهت اشتباه سوق دهد.
۳. ما می‌توانیم آنچه را که اشتباه است تشویق کنیم:
«هر کس که او را بپذیرد در کار شرورانه او شریک است» (۱۱). یوحنا به این خانواده هشدار داد که شر به زودی در خانه آنها را خواهد زد. درها را باز نگذارید. با دقت نگاه کنید. یاد بگیرید که چه زمانی مودبانه اما قاطعانه «نه» بگویید. فقط آنچه را که برای سلامت روحانی خانواده شما سازنده است بپذیرید. با پذیرش آنچه که اشتباه است، ما انحطاط را تشویق می‌کنیم. چه کسی و چه چیزی را به خانه‌های خود راه می‌دهیم؟ آیا از تأثیر قدرتمند دوستان بد بر زندگی روحانی فرزندانمان آگاه هستیم؟ چه کانال‌های تلویزیونی، ویدئوها، موسیقی، وب‌سایت‌ها، بازی‌های رایانه‌ای و مجلات را در خانه خود اجازه می‌دهیم؟ آیا چیزی هست که دیگر نباید در خانه خود بپذیرید؟ خانواده‌های مسیحی – اگر قرار است صلح و هماهنگی خدا را تنفس کنند، و اگر قرار است سالم بمانند – باید در محافظت از درهای خود قوی باشند.
نتیجه‌گیری
خداوند خانواده‌ها را دوست دارد و به آنها اهمیت می‌دهد. اگر خانواده‌های ما قرار است رشد سالم را پرورش دهند، باید خداوند عیسی را در میان خود بپذیرند و راه‌های خلاقانه برای تشویق هر یک از اعضای خانواده به شناخت و اطاعت از کلام خدا را جستجو کنند. آیا کاری هست که می‌توانید شروع به انجام آن کنید تا خانواده خود را برای شناخت بهتر حقیقت و راه رفتن در آن حقیقت ترغیب کنید؟ با دانستن اینکه جریان یک جامعه بی‌خدا با ارزش‌های سالم مسیحی مخالف است، باید بسیار مراقب باشیم که چه چیزی را به خانه‌های خود راه می‌دهیم.
باشد که خداوند به ما، والدین و فرزندان به طور یکسان، قدرت دهد تا در زندگی خانوادگی خود هدفمند و قوی باشیم تا خداوند عیسی در تفریحات، جشن‌ها و همچنین در روال‌های روزمره ما احساس راحتی کند. این چیزی است که یک خانواده مسیحی سالم را می‌سازد.
