«و به ایشان گفت: «برحذر باشید و از هرگونه طمع دوری کنید، زیرا زندگی انسان به فراوانی اموال او نیست.»»
لوقا ۱۲:۱۵ NKJV
ماشین اسپرت گرانقیمت
روی برچسب سپر ماشین اسپرت گرانقیمت نوشته شده بود: «کسی که با بیشترین اسباببازی بمیرد، برنده است.» به محض اینکه آن را دیدم، دانستم که خدا با من صحبت میکند، زیرا مرا به یاد آیه بالا انداخت که همین امروز صبح خوانده بودم.
بیشتر مردم به طمع اعتراف نمیکنند، بنابراین از دیدن کسی که آن را روی یکی از اسباببازیهایش تبلیغ میکند، تعجب کردم. همچنین از اینکه افرادی هستند که با جسارت قصد خود را برای دنبال کردن مادیت تا زمانی که زنده هستند، اعلام میکنند، متعجب شدم. و واقعاً از اینکه کسی آنقدر احمق باشد که فکر کند مردن با بیشترین اسباببازی برنده شدن است، تعجب کردم. آیا او واقعاً باور دارد که میتواند اسباببازیهایش را با خود ببرد؟ شاید فقط شوخی میکند. صرف نظر از این، این برچسب سپر چیزی در مورد صاحب ماشین میگفت.
کتاب مقدس میگوید داشتن تمایلی سیریناپذیر برای چیزهای بیشتر گناه است. در مَثَلی که لوقا ۱۲:۱۵ از آن گرفته شده است، مرد حریص متقاعد شده است که ثروت انباشته شدهاش به شادی و امنیت «برای سالهای طولانی» منجر خواهد شد تا بتواند راحت باشد و «بخورد، بنوشد و شاد باشد.» اما خدا با این سؤال با او روبرو میشود: «ای نادان! همین امشب جانت از تو خواسته میشود؛ پس آن چیزهایی که فراهم کردهای، از آنِ که خواهد بود؟» (لوقا ۱۲:۱۹-۲۰). فکری تأملبرانگیز.
همانطور که به این
همانطور که به ماشین اسپرت این نادان خیره شدم، احساس کردم نیاز دارم خودم را بررسی کنم، زیرا این مَثَل با یک هشدار مهم آغاز میشود: «برحذر باشید و دوری کنید.» تشخیص طمع در دیگری بسیار آسان است، به خصوص وقتی که آشکارا روی سپر ماشینش تبلیغ میشود، اما در مورد من چطور؟ آیا ذهن من مشغول اسباببازیهای جدید است؟ آیا تمام چیزی که به آن فکر میکنم، در موردش صحبت میکنم، در موردش میخوانم، به دنبالش هستم، همین است؟
این مَثَل باید ما را وادار کند که خودمان را بررسی کنیم، به خصوص با توجه به نتیجهگیری آن: «زیرا هر جا گنج شماست، دل شما نیز در آنجا خواهد بود» (لوقا ۱۲:۳۴).






