انعکاس پسر
«آنگاه خدا دو نور بزرگ را ساخت: نور بزرگتر برای حکومت بر روز، و نور کوچکتر برای حکومت بر شب.» پیدایش ۱: ۱۶ NKJV
این آیه به نام خورشید یا ماه اشاره نمی‌کند، اما واضح است که آنها دو نور بزرگ هستند. آنها با هم، نمونه‌ای دوست‌داشتنی از مسیح و قوم او را به ما می‌دهند.
خورشید نماد مسیح است. این ستاره عظیم، ۹۳ میلیون مایل از زمین و ۸۶۵,۰۰۰ مایل قطر، توسط خدا دقیقاً در رابطه با زمین قرار داده شده است. بدون جریان نور، گرما و انرژی آن، زندگی بر روی زمین نمی‌توانست برای مدت طولانی دوام بیاورد. چه لحظه بزرگی برای ماست وقتی برای اولین بار درک می‌کنیم که قلب‌های تاریک شده از گناه ما به خداوند عیسی مسیح نیاز دارند، که در ملاکی ۴: ۲ به عنوان «خورشید عدالت» از او یاد شده است.
آنگاه شروع به درک می‌کنیم که تنها او می‌تواند نور، گرما و انرژی روحانی را فراهم کند که به وسیله آن می‌توانیم برای خدا بر روی زمین زندگی کنیم. همانطور که یک گیاه در آفتاب رشد می‌کند، ما نیز در نور حضور او شروع به شکوفایی می‌کنیم. اما وقتی به مناطق سایه‌دار می‌رویم که از حضور او لذت نمی‌بریم، شروع به پژمرده شدن و محو شدن می‌کنیم. ماندن در «نور پسر» سودمند است.
ماه چطور؟ بدون هیچ وسیله‌ای برای تولید گرما، نور یا انرژی خاص خود، ویرانی سرد آن به خوبی زندگی طبیعی ما را به تصویر می‌کشد. اما وقتی نور خورشید را منعکس می‌کند، چقدر روشن و زیبا می‌شود! متأسفانه، ما نیز اغلب شبیه ماه در بی‌ثباتی متغیر آن، حالات و فازهای متعدد آن هستیم. چقدر آسان است که چیزهای این دنیای شرور کنونی بین ما و مسیح قرار می‌گیرند، درست همانطور که زمین بین خورشید و ماه قرار می‌گیرد و سایه می‌اندازد و نور را پنهان می‌کند.
خدا می‌خواهد ما مانند ماه کامل باشیم، که تمامیت نور خورشید را منعکس می‌کند – جلال مسیح را بدون سایه یا ابهام، برای همه اطرافیان به نمایش می‌گذارد.
