از طریق این دو هدیه بی‌نهایت بزرگ—حیات ابدی و روح‌القدس—شما اکنون فرصت دارید که هر روز از نظر اخلاقی همانطور که مسیح در اینجا زندگی کرد، زندگی کنید، یا همانطور که یوحنا می‌نویسد، «به همان شیوه‌ای که او راه می‌رفت، راه بروید» (اول یوحنا ۲:۶). این دقیقاً همان چیزی است که کلام خدا از هر مسیحی می‌خواهد. پطرس می‌گوید، «تا شما در رد پاهای او گام بردارید» (اول پطرس ۲:۲۱).
پولس آن را به شرح زیر بیان می‌کند:
«این طرز فکر را در میان خود داشته باشید که در مسیح عیسی نیز بود» (فیلیپیان ۲:۵). دقیقاً این هدف بود که رسول در خدمت خود با ایمانداران به دنبال آن بود. به همین دلیل او به غلاطیان می‌نویسد،
«ای فرزندان کوچک من، که برای شما دوباره در رنج زایمان هستم تا مسیح در شما شکل گیرد!» (غلاطیان ۴:۱۹). این دقیقاً هدف زندگی ماست!
پولس از لحظه ایمان آوردن خود یک آرزوی بزرگ داشت: اینکه مسیح از طریق او جلال یابد و بزرگ شود. او فقط به کلمات موعظه‌هایش اهمیت نمی‌داد. او می‌خواست زندگی استادش در تفکر و رفتار خودش آشکار باشد (رجوع کنید به دوم قرنتیان ۴:۱۰-۱۱). اما این تنها با پشت سر گذاشتن گذشته و قاطعانه گفتن ممکن بود،
«دیگر من نیستم که زندگی می‌کنم، بلکه مسیح است که در من زندگی می‌کند» (غلاطیان ۲:۲۰). این ما را به این سوال می‌رساند: به طور خاص چه کاری می‌توانیم انجام دهیم تا بیشتر شبیه مسیح شویم؟ یا به عبارت دیگر، چگونه می‌توانیم این فرآیند تحول را به حرکت درآوریم تا زندگی عیسی بیشتر در ما دیده شود؟
کلید این در دوم قرنتیان ۳:۱۸ یافت می‌شود که پولس می‌نویسد،
«و همه ما، با چهره‌ای بی‌پرده، جلال خداوند را می‌بینیم، از یک درجه جلال به درجه دیگر به همان تصویر متحول می‌شویم. زیرا این از خداوند که روح است می‌آید». وقتی پسر خدا را در برابر خود داریم، چه در زندگی او در اینجا بر روی زمین و چه در مکانی که اکنون در دست راست خدا اشغال کرده است، روح‌القدس کاری را انجام می‌دهد که ما نمی‌توانیم با قدرت خودمان انجام دهیم: او ما را به تصویر خداوند و استادمان متحول می‌کند.
پس این روح‌القدس است که شباهت به مسیح را در ما ایجاد می‌کند وقتی عیسی مسیح در برابر دل‌های ماست. به همین دلیل برای هر یک از ما به عنوان شاگردان عیسی، بسیار مهم است که به طور گسترده با استادمان مشغول شویم و زندگی او را در انجیل‌ها مطالعه کنیم.
