«کلام تو، ای خداوند، تا ابد در آسمان استوار است.» (مزامیر ۱۱۹:۸۹) بازگشت یهودیان به سرزمین اسرائیل و تأسیس دولت مدرن، کمک بزرگی به دفاعیات مسیحی بوده است. از قرن بیستم، باستان‌شناسان مکان‌ها و آثار باستانی متعددی را کشف کرده‌اند که به تاریخ کتاب مقدس مربوط می‌شوند و آن را تأیید می‌کنند.
در ادامه برخی از نمونه‌های برجسته آورده شده است:
طومارهای دریای مرده
طومارهای کتاب مقدس، مانند طومار بزرگ اشعیا، که در دهه ۱۹۴۰ کشف شدند، قدیمی‌ترین متون عبری موجود هستند و ثابت می‌کنند که کتاب مقدس عبری با جزئیات زیاد حفظ شده است. طومار بزرگ اشعیا در سال ۱۹۴۷، یک سال قبل از تأسیس اسرائیل مدرن، کشف شد. این طومار در معبد کتاب موزه اسرائیل نگهداری می‌شود.
حفاری‌های کوه معبد
حفاری‌ها در انتهای جنوبی کوه معبد از سال ۱۹۶۷، سنگ‌های تیتوس، سنگ مکان شیپور، پله‌های جنوبی، و راه باستانی زائران از شهر داوود به معبد را، در میان بسیاری چیزهای دیگر که به دوران معبد دوم بازمی‌گردند، کشف کرده‌اند.
محاصره اورشلیم توسط رومیان
در سال ۲۰۱۶، بخشی از «دیوار سوم» که توسط یوسفوس ذکر شده بود، پیدا شد، و خارج از دیوار، زمین هنوز پر از سنگ‌های بالیستا و فلاخن از نبرد سال ۷۰ میلادی است.
تونل حزقیا
این تونل از چشمه گیحون تا حوض سیلوام توسط پادشاه حزقیا برای تأمین آب اورشلیم در طول محاصره آشوریان ساخته شد و در ۲ پادشاهان ۲۰:۲۰ و ۲ تواریخ ۳۲:۳۰ ذکر شده است. تونل ۱۷۵۰ فوتی (یک سوم مایل) از ۲ تا ۳ فوت عرض و از ۵ تا ۱۵ فوت ارتفاع دارد. ساخت تونل یک شاهکار مهندسی شگفت‌انگیز بود. تیم‌هایی از مردان از هر دو جهت از طریق سنگ جامد تونل زدند، و با این حال یک شیب تقریباً ثابت ۰.۶٪ حفظ شد.
این تونل در سال ۱۸۶۷ توسط چارلز وارن، کاشف و افسر ارتش بریتانیایی، زمانی که سرزمین اسرائیل تحت کنترل امپراتوری عثمانی بود، کشف شد. در سال ۱۸۸۰ کتیبه‌ای کشف شد که در تونل حک شده بود تا تکمیل آن را گرامی بدارد. این کتیبه برداشته شد و به استانبول برده شد، جایی که در موزه باستان‌شناسی قرار دارد. کتیبه می‌خواند:
«[روز] شکاف. این سابقه چگونگی شکافته شدن تونل است. در حالی که [حفاران] کلنگ‌های خود را به کار می‌بردند، هر مرد به سمت همکار خود، و در حالی که هنوز سه ذراع برای شکاف باقی مانده بود، صدایی شنیده شد که هر مرد همکار خود را صدا می‌زد؛ زیرا حفره‌ای در سنگ (که از جنوب به [شمال] امتداد داشت) وجود داشت. بنابراین در روز شکاف، حفاران ضربه زدند، هر مرد برای ملاقات با همکار خود، کلنگ در برابر کلنگ. سپس آب از چشمه به حوض جاری شد، به مسافت هزار و دویست ذراع. صد ذراع ارتفاع سنگ بالای سر حفاران بود.»
دیوار حزقیا
در سال ۱۹۷۰، بقایای دیواری که حزقیا در آماده‌سازی برای محاصره آشور ساخته بود، کشف شد. این دیوار حدود ۲۳ فوت ضخامت دارد و هنوز تا ۱۰ فوت ارتفاع دارد. در ۲ تواریخ ۳۲:۵ ذکر شده است.
مهر حزقیا
در سال ۲۰۰۹، مهری (بولا) با نام پادشاه حزقیا در منطقه اوفیل بین کوه معبد و شهر داوود کشف شد. این مهر در منطقه نانوایی سلطنتی باستانی کشف شد. کتیبه می‌گوید: «متعلق به حزقیا (پسر) آحاز پادشاه یهودا.» این مهر در سال ۲۰۱۴ شناسایی شد. دکتر ایلات مازار این کشف را مهم‌ترین کشف فردی دوران کاری خود نامید، که با توجه به اینکه او کاخ داوود را کشف کرده بود، حرف زیادی برای گفتن دارد.
مهر اشعیا
در سال ۲۰۱۸، اعلام شد که مهری با نام «اشعیا» در همان منطقه مهر حزقیا که قبلاً ذکر شد، پیدا شده است. نام با کلمه‌ای دنبال می‌شود که احتمالاً «پیامبر» است، اگرچه یک حرف گمشده به این معنی است که شناسایی ۱۰۰٪ قطعی نیست. تاریخ و مکان به پیامبر کتاب مقدس اشعیا اشاره دارد. ما می‌دانیم که اشعیا با کاخ صمیمی بود و مشاور نزدیک پادشاه بود. مهر اشعیا در سال ۲۰۰۹ همزمان با مهر حزقیا پیدا شد، اما تا سال ۲۰۱۸ شناسایی نشد. مصاحبه با دکتر مازار را می‌توانید در لینک زیر مشاهده کنید - www.thetrumpet.com/16947-has-eilat-mazar-discovered-archaeological-evidence-of-isaiah-the-prophet.
حوض سیلوام
حوض باستانی سیلوام در سال ۲۰۰۴ کشف شد و تا حدی حفاری شده است. این حوض سه بار در کتاب مقدس ذکر شده است (نحمیا ۳:۱۵؛ اشعیا ۸:۶؛ یوحنا ۹:۷).
دروازه‌های سلیمان
کتاب مقدس می‌گوید سلیمان حاصور، مگیدو و جزر را به شهرهای نظامی سلطنتی تبدیل کرد (۱ پادشاهان ۹:۱۵)، و ویرانه‌های دروازه‌های عظیم شش‌اتاقه که توسط سلیمان ساخته شده بودند، در هر یک از این مکان‌ها یافت شده است.
کاخ داوود
در سال ۲۰۰۵، دکتر ایلات مازار، نوه بنیامین مازار و یک مرجع برجسته در باستان‌شناسی باستانی اورشلیم، ویرانه‌های آنچه را که گمان می‌رود کاخ داوود باشد، کشف کرد. این کاخ در مکان مناسبی در شهر باستانی داوود قرار دارد، و او شواهدی یافت که نشان می‌دهد این ساختمان تا زمان تخریب معبد سلیمان توسط بابلی‌ها اشغال شده بود. این کاخ بر روی یک سازه سنگی پلکانی عظیم ساخته شده بود که هنوز تا حدی دست‌نخورده است. این احتمالاً همان «میلو» است که هفت بار در کتاب مقدس ذکر شده است (۲ سموئیل ۵:۹؛ ۱ پادشاهان ۹:۱۵، ۲۴؛ ۱۱:۲۷؛ ۱۲:۲۰؛ ۱ تواریخ ۱۱:۸؛ ۲ تواریخ ۳۲:۵). ساختمان کشف شده توسط مازار یک سازه بزرگ و پیچیده با برتری مهندسی است و تاریخ آن توسط تکه‌های سفال، کوزه‌های ذخیره‌سازی با مهر سلطنتی پادشاه یهودا، و یک سرستون پروتو-ائولیک، در میان چیزهای دیگر، تأیید شده است.
کتیبه عزیا
این لوح برای نشانه‌گذاری محل دفن جدید پادشاه عزیا ساخته شد. او در قرن هشتم قبل از میلاد درگذشت و مقبره او در قرن اول قبل از میلاد منتقل شد. کتیبه به زبان آرامی است و می‌خواند: «استخوان‌های عزیا، پادشاه یهودا، به اینجا آورده شد. باز نکنید!»
مهر شما که از یربعام نام می‌برد
مهری با کتیبه «متعلق به شما، خادم یربعام» وجود دارد. این یربعام پادشاه است. این مهر در مگیدو یافت شد و به نیمه اول قرن هشتم قبل از میلاد تاریخ‌گذاری شده است.
بولای ارمیا
در منطقه کاخ داوود و شهر داوود، بولاها (مهرهای سندی گلی) کشف شده‌اند که نام افرادی را که در کتاب‌های ارمیا، پادشاهان و تواریخ ذکر شده‌اند و در کاخ زندگی یا کار می‌کردند، درست قبل از اینکه توسط نبوکدنصر سوزانده شود، دارند. این افراد شامل یهوکال پسر شلمیا (ارمیا ۳۷:۳)، جدلیا پسر پاشور (ارمیا ۳۸:۱)، جماریا پسر شافان (ارمیا ۳۶:۱۰)، و عزریا پسر حلقیا (۱ تواریخ ۹:۱۱) هستند. جدیدترین یافته از این نوع، که در آوریل ۲۰۱۹ اعلام شد، یک اثر مهر است که می‌خواند «متعلق به ناتان-ملک، خادم پادشاه.» او در ۲ پادشاهان ۲۳:۱۱ به عنوان کسی که اتاقی در معبد داشت که با پرستش خورشید در دربار یوشیا مرتبط بود، ذکر شده است. اثر مهر قرن هفتم قبل از میلاد در دامنه غربی شهر داوود در جنوب کوه معبد در ساختمانی یافت شد که شواهدی از تخریب توسط بابلی‌ها در قرن ششم را نشان می‌دهد.
اوستراکای ارمیا
در دهه ۱۹۳۰، یک تیم باستان‌شناسی به رهبری جی. ال. استارکی ۲۱ اوستراکا (نامه‌های نوشته شده بر روی تکه‌های سفال) را در حفاری‌های شهر باستانی لاخیش کشف کرد، که یکی از آخرین شهرهایی بود که در زمان ارمیا به دست بابلی‌ها افتاد (ارمیا ۳۴:۷). بیشتر نامه‌ها توسط هوشعیا، یک افسر نظامی مستقر در یک نقطه دیده‌بانی نه چندان دور از لاخیش، نوشته شده‌اند و خطاب به فرمانده او، یاوش، هستند. آنها به «عبری کلاسیک کامل» نوشته شده‌اند. آنها از جماریا (ارمیا ۳۶:۱۰)، یاازانیا (ارمیا ۳۵:۳)، نریا باروخ (ارمیا ۳۶:۴)، و متانیا (پادشاه صدقیا، ۲ پادشاهان ۲۴:۱۷) نام می‌برند. نامه شماره ۳ از «یک پیامبر» نام می‌برد که با دعوت مردم به تسلیم شدن در برابر بابلی‌ها، روحیه آنها را تضعیف می‌کرد. این به طرز عجیبی یادآور وقایع زندگی ارمیا است (به ارمیا ۳۸:۱-۴ مراجعه کنید). نامه‌ها گواه همان وضعیتی هستند که در ارمیا ۳۴:۷ توصیف شده است، که لاخیش و آزکا آخرین شهرهایی بودند که به دست بابلی‌ها افتادند.
«تأیید چشمگیر این واقعیت که این دو شهر از جمله شهرهایی بودند که هنوز مقاومت می‌کردند، توسط نامه‌های لاخیش ارائه شده است. نامه شماره ۴، که توسط یک افسر ارتش در یک پاسگاه نظامی به افسر مافوق خود در لاخیش نوشته شده است، می‌گوید: «ما منتظر سیگنال‌های لاخیش هستیم طبق تمام نشانه‌هایی که سرورم داده است، زیرا ما نمی‌توانیم آزکا را ببینیم.» این نامه نه تنها به ما نشان می‌دهد که چگونه ارتش نبوکدنصر شبکه خود را در اطراف سرزمین یهودا تنگ می‌کرد، بلکه رابطه نزدیک بین لاخیش و آزکا را نیز نشان می‌دهد، که به طور مشابه در کتاب ارمیا به هم مرتبط هستند» (جی. پی. فری، باستان‌شناسی و تاریخ کتاب مقدس).
حاصور
شواهد تخریب حاصور توسط یوشع، همانطور که در یوشع ۱۱:۱۱-۱۳ ثبت شده است، در دهه ۱۹۹۰ یافت شد. گرمای سوختن آنقدر زیاد بود که سنگ‌های سنگین را ترکاند. لایه‌ای از خاکستر به ضخامت یک متر یافت شد. همچنین در حاصور بت‌ها، پرس‌های زیتون و شراب، دیوارهای شهر، ویرانه‌های خانه‌ها، و یک لوح میخی خطاب به پادشاه بت‌پرست حاصور که در قرن ۱۸ قبل از میلاد، زمان ابراهیم، زندگی می‌کرد، یافت شد.
لوح میشا (که سنگ موآبی نیز نامیده می‌شود)
در سال ۱۹۹۳ عبارت «خانه داوود» بر روی لوح میشا حک شده یافت شد که شرح دلاوری‌های میشا، پادشاه موآبی قرن نهم قبل از میلاد را می‌دهد که در ۲ پادشاهان ۳:۶-۲۷ ذکر شده است. این لوح همچنین از بسیاری نام‌ها و مکان‌های دیگر که در کتاب مقدس یافت می‌شوند، از جمله عمری، آحاب، قبیله جاد، کموش، نبو، عطاروت، یاهاز، دیبون، کریاتایم، کریوث، عروعر و ارنون، بصر، و دیبلاتای نام می‌برد.
دان
چیزهای زیادی در مکان باستانی شهر دان برای تأیید تاریخ کتاب مقدس کشف شده است، از جمله یک دروازه سه‌قوسی مربوط به ۱۷۵۰ قبل از میلاد، نزدیک به زمان ابراهیم، تصاویر بعل، مکان پرستش گوساله طلایی (۱ پادشاهان ۱۲:۲۸-۲۹)، و بخشی از یک بنای یادبود با کلمات «بیت داوود» («خانه داوود»). لوح تل دان، که مربوط به قرن نهم قبل از میلاد است، همچنین از پادشاهان اسرائیل یهورام، آحاب، آحازیا، و یهورام نام می‌برد.
یزرعیل
حفاری‌های باستان‌شناسی در یزرعیل باستانی، کاخ تابستانی پادشاهان شمال اسرائیل، یک پرس شراب بزرگ سنگی را کشف کرده‌اند که می‌تواند متعلق به نابوت باشد، دیوار کاسمات و چهار برج یک قلعه که تقریباً ۱۱ هکتار را در بر می‌گرفت، یک خندق ۲۰ فوتی عمیق، و بقایای دروازه شهر.
لاخیش
ویرانه‌های لاخیش وجود شهر باستانی اسرائیلی در اینجا و محاصره و تخریب آن توسط آشوریان را همانطور که در کتاب مقدس ذکر شده است (۲ تواریخ ۳۲:۹) تأیید می‌کند.
کاخ‌ها و مقبره هیرودیس
کاخ‌های ساخته شده توسط هیرودیس در قیصریه ماریتیما، ماسادا، اریحا، و هرودیوم کشف شده‌اند، و آنچه احتمالاً مقبره اوست در سال ۲۰۰۹ در دامنه هرودیوم یافت شد.
کتیبه پیلاطس
در سال ۱۹۶۱، یک بلوک سنگ آهک در قیصریه ماریتیما یافت شد که ثابت می‌کند پیلاطس فرماندار یهودیه بود، همانطور که کتاب مقدس می‌گوید. این کتیبه به زبان لاتین نوشته شده و می‌خواند: «پونتیوس پیلاطس، فرماندار یهودیه، تیبریوم را به خدایان بزرگوار برپا کرد.» این با گفته لوقا که پیلاطس در زمان زندگی تیبریوس حکومت می‌کرد، مطابقت دارد (لوقا ۳:۱).
قیصریه ماریتیما
این شهر که توسط هیرودیس ساخته شد، یکی از برجسته‌ترین شهرهای امپراتوری روم بود. بارها در کتاب مقدس ذکر شده است. حفاری‌ها بندر مصنوعی ۱۰۰ هکتاری، یکی از عجایب جهان باستان، هیپودروم، سالن ورزشی با حمام‌ها و سیستم گرمایش زیرزمینی پیچیده آن، کاردو، قنات، تئاتر ۴۰۰۰ نفری، فواره‌ها، کف‌های موزاییک، و معابد را کشف کرده‌اند.
سامره
در ویرانه‌های سامره باستانی، پایتخت پادشاهی شمالی اسرائیل، بقایای کاخ عاج آحاب، دروازه شهر ذکر شده در ۱ پادشاهان ۲۲:۱۰، و شهر رومی هیرودیس یافت شده است. عاج‌های سامره در موزه بریتانیا، موزه اسرائیل در اورشلیم، و جاهای دیگر نگهداری می‌شوند.
قیصریه فیلیپی
حفاری‌های شهر باستانی قیصریه فیلیپی، که در متی ۱۶:۱۳ ذکر شده است، معابد بت‌پرستی (به پان و خدایان دیگر) و کاخ فیلیپ تتراخ، پسر هیرودیس، که در لوقا ۳:۱ ذکر شده است، را کشف کرده‌اند.
دره ایلا
دره‌ای که داوود با جالوت جنگید، کشف شده است و طرح آن کاملاً با روایت کتاب مقدس مطابقت دارد، از جمله شهر فلسطینی شعارایم در تپه‌های سمت شمالی دره. این شهر، که در ۱ سموئیل ۱۷:۵۲ ذکر شده است، به معنای «دو دروازه» است، و باستان‌شناسان هر دو دروازه را یافته‌اند.
جات
در سال ۲۰۰۵، تکه‌ای سفال در حین حفاری جات یافت شد که نامی مشابه با جالوتبر آن حک شده بود. این نام به خط عبری اولیه نوشته شده بود و به قرن ۱۰-۹ قبل از میلاد، که زمان داوود است، تاریخ‌گذاری شده است. این ثابت می‌کند که چنین نام‌هایی توسط فلسطینیان در آن دوران استفاده می‌شده است. در سال ۲۰۱۵، ویرانه‌های دروازه باستانی جات کشف شد. این دروازه بزرگترین دروازه‌ای است که تاکنون در اسرائیل یافت شده است. در ۱ سموئیل ۲۱:۱۳ ذکر شده است.
معابد فلسطینی
ویرانه‌های معابد باستانی فلسطینی در جات، عقرون، و تل قاصیله یافت شده‌اند. سقف توسط دو ستون مرکزی چوبی که بر روی پایه‌های سنگی قرار داشتند، پشتیبانی می‌شد. ستون‌ها به اندازه‌ای نزدیک بودند که یک مرد بزرگ می‌توانست به آنها فشار وارد کند، همانطور که کتاب مقدس می‌گوید سامسون این کار را کرد (داوران ۱۶:۲۹-۳۰).
کفرناحوم، بیت‌صیدا، خرازین
ویرانه‌های این شهرها در ساحل شمالی دریای جلیل به عنوان شاهدان خاموش بر بلایی که مسیح ۲۰۰۰ سال پیش بر آنها نازل کرد، باقی مانده‌اند (متی ۱۱:۲۱-۲۴).
کنیسه‌های باستانی
کنیسه‌های باستانی یهودی در بیت آلفا، مجدلا، خرازین، کفرناحوم، عین جدی، میگدال، و بسیاری جاهای دیگر کشف شده‌اند. کنیسه مجدلا، که در سال ۲۰۰۹ کشف شد، مربوط به قرن اول است، به این معنی که عیسی در آنجا سخنرانی کرده است.
و عیسی در تمام جلیل می‌گشت و در کنیسه‌های آنها تعلیم می‌داد… (متی ۴:۲۳).
در یک اتاق از کنیسه سکه‌ای مربوط به سال ۲۹ میلادی یافت شد، که در زمان یا نزدیک به زمان خدمت عمومی عیسی بود. همچنین در کنیسه سنگی حکاکی شده یافت شد که به نظر می‌رسد تصویری از معبد اورشلیم است. در قسمت جلویی تصویر یک منورای هفت‌شاخه وجود دارد. از آنجا که این یک کنیسه قرن اول است، برخی از کاهنانی که در آن شرکت می‌کردند، منوراهای واقعی را در معبد هیرودیس دیده بودند. این قدیمی‌ترین منورایی است که تاکنون در اسرائیل کشف شده است.
سنگ مجدلا توسط بسیاری از کارشناسان «یکی از برجسته‌ترین کشفیات ۵۰ سال اخیر» محسوب می‌شود.
اینها تنها چند نمونه از اکتشافات باستان‌شناسی شگفت‌انگیز در سرزمین اسرائیل مربوط به تاریخ کتاب مقدس هستند، و حضور دولت یهودی این کار را تشویق و تسریع کرده است. دولت اسرائیل حامی، ناظر و محافظ باستان‌شناسی است. موزه اسرائیل در اورشلیم گنجینه‌ای از آثار باستانی کشف شده از حفاری‌ها را در خود جای داده است.
هرگز اینقدر شواهد از الهام الهی کتاب مقدس وجود نداشته است. هزاران کشف باستان‌شناسی صحت تاریخ کتاب مقدس را تأیید کرده‌اند. خداوند در فیض خود اجازه داده است که این اکتشافات برای کسانی که چشم بینا دارند، انجام شود. انسان هیچ بهانه‌ای برای عدم ایمان به کتاب مقدس و به مسیح کتاب مقدس ندارد.
«آنها را به وسیله حقیقت خود تقدیس کن: کلام تو حقیقت است.» (یوحنا ۱۷:۱۷)
