تو، تو شایسته‌ای، خداوندا، از ستایش بی‌وقفه؛ بره یک بار قربانی شده پرستش خواهد شد در تمام روزهای ابدی.
طاق آسمان با ستایش طنین‌انداز خواهد شد بلندتر و بلندتر؛ میلیون‌ها قدیس شایستگی تو را خواهند سرود هر قلب در پرستش خم شده.
شایسته! دوباره، دوباره – فرشتگان با قدیسان متحد می‌شوند، نسبت دادن به بره یک بار قربانی شده حکمت و قدرت الهی.
جریان همچنان ادامه خواهد داشت، آن جریان ستایش بی‌پایان، تا هر مخلوقی به تخت تو صدای خود را در برکت بلند کند.
ای خداوند، سرود جدید شاد حتی اینجا از آن ماست که بخوانیم؛ با قلبی وفادار و زبانی شاد اکنون احترام خود را تقدیم می‌کنیم.
«شایسته!» دوباره فریاد می‌زنیم، «شایسته تا ابد!» و در پای تو، ای بره یک بار قربانی شده، ما پرستش می‌کنیم، ما ستایش می‌کنیم.
اثر کاترین هلن فون پوسِک (۱۸۵۹-۱۹۵۳)
