۱ ای خدای من، ای خدای من! چرا مرا ترک کرده ای؟ چرا از نجات من و از فریادم دور هستی؟ ۲ ای خدای من، در روز دعا می کنم و مرا اجابت نمی کنی. در شب نیز می نالم و آرامش ندارم. ۳ اما تو مقدس هستی، ای که بر تخت پادشاهی خود نشسته و بنی اسرائیل تو را ستایش می کنند. ۴ پدران ما بر تو توکل داشتند، بر تو توکل کردند و آن ها را نجات بخشیدی. ۵ بحضور تو فریاد برآوردند و رهایی یافتند. بر تو توکل داشتند و خجل نشدند.
۶ در نظر مردم مثل یک کِرم هستم نه انسان. ننگ آدمیان هستم و نزد قوم خود خوار و حقیر. ۷ هر که مرا می بیند ریشخندم می کند. با لبهای خود به من طعنه زده، سر خود را می جنبانند و می گویند: ۸ «بر خداوند توکل کند تا او را نجات دهد. او را رهایی دهد چونکه به وی رغبت دارد.» ۹ اما تو بودی که مرا از رَحِم مادر بدنیا آوردی و در آغوش او به من اطمینان بخشیدی. ۱۰ من از رَحِم متعلق به تو بوده و از شکم مادرم خدای من تو هستی. ۱۱ پس از من جدا مشو، زیرا تنگی فرا رسیده است و کسی نیست که به من کمک کند. ۱۲ دشمنان همچون گاوهای قوی سرزمین باشان دور مرا گرفته و احاطه ام کرده اند. ۱۳ دهان خود را بر من مثل شیرهای درنده و غُران باز کرده اند. ۱۴ نیروی من از بین رفته است و تمام استخوانهایم از هم جدا شده و دلم مانند موم در صندوق سینه ام آب گردیده است. ۱۵ گلویم مثل سفال خشک شده، زبانم به کام من چسپیده است و تو مرا بر روی خاک در حال مرگ گذاشته ای. ۱۶ دشمنان مثل سگها دَور مرا گرفته و گروه شریر دستها و پاهای مرا سوراخ کرده اند. ۱۷ همۀ استخوانهای خود را می شمارم. دشمنان به من چشم دوخته و می نگرند. ۱۸ رخت مرا بین خود تقسیم می کنند و برای لباس من قرعه می اندازند.
۱۹ اما تو ای خداوند از من دور مباش. ای مددگارم به یاری من شتاب کن. ۲۰ جانم را از شمشیر نجات ده و یگانۀ مرا از چنگ این سگها برهان. ۲۱ مرا از دهان شیر نجات ده و از میان شاخهای گاوان وحشی برهان. ۲۲ نام ترا به برادران خود اعلام کرده و در میان جماعت تو را ستایش می کنم.
۲۳ ای ترسندگان خداوند، او را سپاس گوئید. ای فرزندان یعقوب، او را تمجید نمائید و ای بنی اسرائیل، از وی بترسید و او را گرامی دارید. ۲۴ زیرا رنج رنجدیدگان را نادیده نگرفت و روی خود را از آن ها نپوشید، بلکه چون بحضور او فریاد برآوردند، دعای شان را اجابت فرمود. ۲۵ در حضور جماعت بزرگی ترا خواهم ستود و در برابر آنهائی که ترا می پرستند، وعده های خود را ادا می کنم. ۲۶ فقرا غذا خورده سیر خواهند شد، و جویندگان خداوند او را ستایش خواهند کرد، و شما تا به ابد زنده دل خواهید بود. ۲۷ تمام اقوام جهان بحضور خداوند بازگشت نموده و از هر گوشۀ جهان خواهند آمد و او را پرستش خواهند کرد. ۲۸ زیرا سلطنت از آن خداوند است و او بر همه اقوام حکومت می کند. ۲۹ توانگران زمین سیر گشته و سجده خواهند کرد و انسانهای فانی در برابر او تواضع می نمایند، یعنی آنهای که قادر به زنده ساختن جان خود نیستند. ۳۰ نسل آینده او را عبادت کرده و دربارۀ خداوند به نسلهای بعدی خبر خواهد داد. ۳۱ ایشان آمده و عدالت او را به قومی که متولد می شود بیان خواهند کرد که خداوند قوم برگزیدۀ خود را نجات داده است.
۱ خداوند چوپان من است. محتاج به هیچ چیز نخواهم بود. ۲ مرا در علفچرهای سر سبز قرار می دهد. نزد چشمه های راحت راهنمائی ام می کند. ۳ به من روح تازه می بخشد و به خاطر نام خود به راههای عدالت هدایتم می نماید. ۴ حتی هنگام عبور از درۀ تاریک مرگ از بدی نمی ترسم، زیرا تو همراه من می باشی. عصا و چوب دستی تو مرا تسلی می دهد. ۵ در حضور دشمنانم سفره ای برایم تهیه نموده، سر مرا به روغن تدهین می نمائی و پیمانه ام را لبریز می کنی. ۶ یقیناً احسان و رحمت تو تمام روزهای عمرم با من می باشد و در خانۀ خداوند تا به ابد ساکن خواهم بود.
۱ زمین و همه چیزی که در آن است به خداوند تعلق دارد. او مالک جهان و همه موجودات آن است. ۲ زیرا که او اساس زمین را بر بحرها نهاد و آنرا بر دریاها استوار کرد. ۳ کیست که به کوه خداوند بالا رود؟ و کیست که به جایگاه مقدس او داخل شود؟ ۴ آن کسی که دستش به گناه آلوده نشده دل پاک داشته باشد. آن کسی که بت پرستی نمی کند و قسم دروغ نمی خورد. ۵ آن شخص برکت را از خداوند دریافت می کند و عدالت را از خدای نجات خود. ۶ این است کسی که جویای خداوند می باشد، جویای روی تو ای خدای یعقوب.
۷ ای دروازه ها باز شوید! ای در های ابدی بگشائید، تا پادشاه جلال داخل شود. ۸ این پادشاه جلال کیست؟ او خداوند قادر متعال است که در جنگها شکست نمی خورد. ۹ ای دروازه ها باز شوید! ای در های ابدی بگشائید، تا پادشاه جلال داخل شود. ۱۰ این پادشاه جلال کیست؟ او خداوند قادر مطلق و همان پادشاه جلال است!
مزامیر ۲۲ · مزامیر ۲۳ · مزامیر ۲۴ · TDV
همانطور که نویسنده عبرانیان نامه الهام‌گرفته از خدا را که آن را «کلام تشویق» می‌نامد (عبرانیان ۱۳:۲۲) به پایان می‌رساند، یک ویژگی نهایی از عظمت مسیح را به خوانندگان خود ارائه می‌دهد: او شبان بزرگ گوسفندان است.
خداوندعیسیدر چندین مورددرعهد جدید به عنوان شبان توصیف شده است. او شبان نیکو است که جان خود را برای گوسفندان داد (یوحنا ۱۰:۱۱)؛ او شبان بزرگ است که از مردگان برخاسته و قوم خود را رهبری می‌کند (عبرانیان ۱۳:۲۰)؛ و او شبان اعظم است که درجلال خواهد آمد و شبانان زیردست خود را پاداش خواهد داد (۱ پطرس ۵:۴). این سه ویژگی به طور قابل توجهی درمزامیر ۲۲، ۲۳ و ۲۴ پیش‌بینی شده‌اند. او برای ما بر صلیبرنج کشید (مزامیر ۲۲)؛ او شبانی است که اکنون ما را به چراگاه‌های سبز هدایت می‌کند و روح ما را بازسازی می‌کند (مزامیر ۲۳)؛ و او پادشاهجلال است (مزامیر ۲۴). او برای ما مرد، برای ما زندگی می‌کند، و دوباره برای ما می‌آید.
خون عهد جاودان اساس همه چیز است، «عهد جدیددرخون من» که برای ما ریخته شد (لوقا ۲۲:۲۰؛ رجوع کنید به حزقیال ۳۷:۲۶). ما شبانان دیگری را درکتاب مقدس می‌یابیم: یعقوب، موسی، داوود و کوروش همگی به عنوان شبان توصیف شده‌اند؛ اما هیچ یک از آنها «بزرگ» نامیده نشده‌اند. ما هیچ بهانه‌ای برای قدم زدن در مسیرهای گناه نداریم، ما که تحت نظر و مراقبت هوشیارانه شبان بزرگ هستیم.
